Κυριακή 12 Μαρτίου 2017

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ "ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ" ΑΠΟ ΤΟ 1945

Αποτέλεσμα εικόνας για ΛΙΜΟΣ-ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Η Παγκόσμια κοινότητα είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη «ανθρωπιστική καταστροφή» από το 1945 οπότε ιδρύθηκε ο ΟΗΕ, προειδοποίησε ο επικεφαλής ανθρωπιστικών υποθέσεων του οργανισμού Στίβεν Ο’ Μπράιεν, αναφερόμενος στον λιμό που απειλεί 20 εκατομμύρια ανθρώπους στην Υεμένη, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και τη Νιγηρία.

Ο Ο’ Μπράιεν δήλωσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ότι «χωρίς συντονισμένες και κοινές παγκόσμιες προσπάθειες, οι άνθρωποι απλώς θα πεθάνουν από την πείνα» και «πολλοί περισσότεροι θα υποφέρουν και θα πεθάνουν από τις ασθένειες».

«Είμαστε σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας», τόνισε. «Ήδη στην αρχή του έτους είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση από την ίδρυση του ΟΗΕ».

Ο επικεφαλής του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (Ocha) ζήτησε την άμεση παροχή πόρων για την Υεμένη, το Νότιο Σουδάν, τη Σομαλία και τη βορειοανατολική Νιγηρία, ώστε να παρασχεθεί βοήθεια στις χώρες αυτές και «να αποτραπεί μια καταστροφή».

«Για να είμαι ακριβής χρειαζόμαστε 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια ως τον Ιούλιο», υπογράμμισε ο Ο’ Μπράιεν.

Χωρίς σημαντική χρηματοδότηση τα παιδιά σε αυτές τις τέσσερις χώρες κινδυνεύουν από οξύ υποσιτισμό και δεν θα είναι σε θέση να πάνε σχολείο, θα αντιστραφούν τυχόν πρόοδοι στην οικονομική ανάπτυξη των χωρών και «θα χαθούν περιουσίες, το μέλλον και η ελπίδα».

Τον προηγούμενο μήνα ανάλογη έκκληση είχε κάνει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Τότε ο ΟΗΕ είχε ανακοινώσει ότι είχε λάβει μόλις 90 εκατομμύρια δολάρια στη διάρκεια του 2017, παρά τις γενναιόδωρες δεσμεύσεις των χωρών.

Ο ΟΗΕ ορίζει τον λιμό όταν περισσότερο από το 30% των παιδιών κάτω των 5 ετών υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό και η θνησιμότητα είναι δύο ή περισσότεροι θάνατοι ημερησίως ανά 10.000 ανθρώπους, μεταξύ άλλων κριτηρίων.

«Τώρα περισσότεροι από 20 εκατομμύρια άνθρωποι σε τέσσερις χώρες είναι αντιμέτωποι με την πείνα και τον λιμό», προειδοποίησε ο Ο’ Μπράιεν.

Η Υεμένη είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση, όπου τα δύο τρίτα του πληθυσμού, 18,8 εκατομμύρια άνθρωποι, χρειάζονται βοήθεια και περισσότερα από 7 εκατομμύρια πεινάνε και δεν γνωρίζουν πότε θα είναι το επόμενο γεύμα τους.«Αυτό σημαίνει τρία εκατομμύρια περισσότεροι απ’ ό,τι τον Ιανουάριο», εξήγησε ο επικεφαλής του Ocha.

Στη διάρκεια πρόσφατης επίσκεψής του στην Υεμένη ο Ο’ Μπράιεν δήλωσε ότι συναντήθηκε με αξιωματούχους της κυβέρνησης αλλά και των σιιτών ανταρτών Χούτι που ελέγχουν την πρωτεύουσα Σανάα και όλοι υποσχέθηκαν ότι θα επιτρέψουν την πρόσβαση βοήθειας στη χώρα.

«Παρόλα αυτά όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές αρνούνται αυθαίρετα την πρόσβαση ανθρωπιστικής βοήθειας και την πολιτικοποιούν», κατήγγειλε προειδοποιώντας ότι αν συνεχιστεί αυτή η τάση, «θα πρέπει να θεωρηθούν υπεύθυνοι για τον αναπόφευκτο λιμό, τους αχρείαστους θανάτους και την όξυνση των δεινών που θα προκληθούν».

Σύμφωνα με τον Ο’ Μπράιεν, το 2017 χρειάζονται 2,1 δισεκατομμύρια δολάρια για να προσφέρουν σε 12 εκατομμύρια Υεμενίτες «βοήθεια και προστασία που θα τους σώσει τη ζωή», όμως έχει ήδη συγκεντρωθεί μόλις το 6% του ποσού αυτού.

Ο επικεφαλής του Ocha ανακοίνωσε ότι ο Γκουτέρες θα προεδρεύσει μιας διάσκεψης για την Υεμένη στις 25 Απριλίου στη Γενεύη.

Ο Ο’ Μπράιεν επισκέφθηκε επίσης το Νότιο Σουδάν, το νεότερο κράτος του κόσμου που σπαράσσεται από εμφύλιο πόλεμο εδώ και τρία χρόνια, και δήλωσε ότι «η κατάσταση είναι χειρότερη από ποτέ».

«Ο λιμός στο Νότιο Σουδάν οφείλεται στον άνθρωπο. Οι αντιμαχόμενες πλευρές ευθύνονται για τον λιμό, όπως και αυτοί που δεν επεμβαίνουν για να τους σταματήσουν», τόνισε.

Περισσότεροι από 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια στο Νότιο Σουδάν, αύξηση κατά 1,4 εκατομμύριο σε σχέση με πέρυσι, και περίπου 3,4 εκατομμύρια Νοτιοσουδανοί έχουν εκτοπιστεί εξαιτίας των συγκρούσεων, περιλαμβανομένων περίπου 200.000 που έχουν φύγει από τη χώρα από τον Ιανουάριο.

«Περισσότερα από ένα εκατομμύριο παιδιά εκτιμάται ότι είναι σοβαρά υποσιτισμένα σε όλη τη χώρα, περιλαμβανομένων 270.000 παιδιών που αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο θανάτου αν δεν λάβουν βοήθεια εγκαίρως», εξήγησε ο Ο’ Μπράιεν.

«Στο μεταξύ η επιδημία χολέρας που ξέσπασε τον Ιούνιο του 2016 έχει επεκταθεί σε περισσότερες περιοχές», πρόσθεσε.

Στη Σομαλία περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους, 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια και προστασία, περιλαμβανομένων 2,9 εκατομμυρίων που κινδυνεύουν από τον λιμό και έχουν ανάγκη άμεσης βοήθειας «για να σώσουν ή να διατηρήσουν τη ζωή τους».

Ο Ο’ Μπράιεν προειδοποίησε ότι σχεδόν ένα εκατομμύριο παιδιά κάτω των 5 ετών θα πληγούν «από οξύ υποσιτισμό» φέτος.

«Όσα είδα και άκουσα στη διάρκεια της επίσκεψής μου στη Σομαλία ήταν σοκαριστικά: παιδιά και γυναίκες που περπατάνε επί εβδομάδες αναζητώντας τροφή και νερό. Έχουν χάσει τα ζώα τους, οι πηγές έχουν στερέψει και δεν έχουν τίποτε για να επιβιώσουν», εξήγησε ο Ο’ Μπράιεν.

Ο επικεφαλής του Ocha επεσήμανε ότι οι τρέχουσες ενδείξεις θυμίζουν «την τραγική εικόνα του 2011, την προηγούμενη φορά που η Σομαλία υπέφερε από λιμό».

Στη βορειοανατολική Νιγηρία, όπου μαίνεται η επταετής εξέγερσης της ισλαμιστικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ, 2,6 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί και περισσότεροι από 200.000 έχουν σκοτωθεί.

Ο επικεφαλής του Ocha εξήγησε τον προηγούμενο μήνα ότι ο υποσιτισμός στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας είναι τόσο έντονος ώστε κάποιοι ενήλικες είναι πολύ αδύναμοι για να περπατήσουν και σε κάποιες κοινότητες έχουν πεθάνει όλα τα νήπια.

«Για να είμαστε ξεκάθαροι: μπορούμε να αποτρέψουμε τον λιμό», τόνισε ο Ο’ Μπράιεν. «Είμαστε έτοιμοι παρά τους φοβερούς κινδύνους και τα ρίσκα (…) αλλά χρειαζόμαστε αυτά τα τεράστια ποσά τώρα».

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ:ΑΝΕΒΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕ ΒΡΕΙΣ ΔΡΟΜΟ, ΦΤΙΑΞΕ!

Μενέλαος Λουντέμης: ανέβα κι αν δεν βρεις δρόμο, φτιάξε!
Artist: Oana Stoian (detail)

Πάντα ανέβαινε.

Ακόμη πιο ψηλά.
Στη κορφή σε περιμένει η αγάπη
μ’ ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα.

Ανέβα…
‘Ολο μπρος. ’Ολο ψηλά.
Κι αν δεν βρεις δρόμο
Φτιάξε.
Στην αγάπη
δεν υπάρχουν δρόμοι έτοιμοι,
τους φτιάχνεις εσύ.

Ανέβα…
‘Εστω κι αν δεις
πως τα λουλούδια είναι ψεύτικα
κι η αγάπη -η ολόφλογη αγάπη-
ένας καπνός, εσύ ανέβα.

Ανέβα…
‘Εστω κι αν στην κορφή
αντίς για τριαντάφυλλα
σε περιμένει ένα μπουκέτο μαχαίρια,
εσύ ανέβα!

Ανέβα…
Και πες “ευχαριστώ”.
‘Οχι στα τριαντάφυλλα, όχι στα μαχαίρια.
Πες ευχαριστώ στη δύναμη,
που σ’ έκανε ν’ ανέβεις…

Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr

"ΔΕΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ"

Δέκα πράγματα που ένα παιδί με αυτισμό θέλει να ξέρεις

Ο αυτισμός είναι μια διαταραχή φάσματος: ούτε δυο παιδιά με αυτισμό δεν είναι εντελώς ίδια.

Κάθε παιδί είναι σε διαφορετικό σημείο του φάσματος. Το παιδί ή ενήλικας με αυτισμό έχει ένα μοναδικό σύνολο αναγκών.

Εδώ είναι δέκα πράγματα που κάθε παιδί με αυτισμό θα ήθελε να ξέρεις:

1. Είμαι παιδί.
Ο αυτισμός μου είναι μέρος του ποιος είμαι, όχι όλο αυτό που είμαι. Εσύ είσαι μόνο ένα πράγμα ή μήπως είσαι ένα πρόσωπο με σκέψεις, συναισθήματα, προτιμήσεις, ιδέες, ταλέντα και όνειρα; Είσαι υπέρβαρος, μύωπας ή αδέξιος; Αυτά μπορεί να είναι τα πρώτα πράγματα που βλέπω όταν σε συναντώ, αλλά είσαι περισσότερα από αυτά, έτσι;

Ως ενήλικας, ελέγχεις το πώς ορίζεις τον εαυτό σου. Αν θέλεις να ξεχωρίσεις ένα χαρακτηριστικό, μπορείς να το γνωστοποιήσεις. Ως παιδί, ακόμα αναπτύσσομαι. Ούτε εσύ ούτε εγώ ακόμα γνωρίζουμε για το τι είμαι ικανός. Αν πιστεύεις ότι είμαι μόνο ένα πράγμα, κινδυνεύεις να δημιουργήσεις μια προσδοκία που μπορεί να είναι πολύ χαμηλή. Και αν νιώθω ότι εσύ δεν πιστεύεις «μπορεί να το κάνει», η φυσική μου αντίδραση θα είναι, «γιατί να προσπαθήσω;».

2. Οι αισθήσεις μου δεν είναι συγχρονισμένες.
Αυτό σημαίνει ότι καθημερινές εικόνες, ήχοι, μυρωδιές και αγγίγματα, που πιθανόν ούτε καν παρατηρείς, μπορεί να μου δημιουργούν άμεσα πόνο. Συχνά νιώθω το περιβάλλον μου εχθρικό. Μπορεί να δείχνω αποσυρμένος ή οξύθυμος ή κακός προς εσένα, αλλά προσπαθώ απλά να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Γι’ αυτό, μια απλή βόλτα στο παντοπωλείο μπορεί να με ταράξει.

Η ακοή μου μπορεί να είναι υπερευαίσθητη. Ντουζίνες ανθρώπων φλυαρούν την ίδια στιγμή. Από το μεγάφωνο ακούγεται η σημερινή σπεσιαλιτέ. Η μουσική ακούγεται δυνατά από το ηχοσύστημα. Οι μετρητές κάνουν μπιπ, ο καφεκόπτης κάνει θόρυβο. Ο κόπτης του κρέατος στριγγλίζει, τα μωρά κλαίνε, τα καροτσάκια τρίζουν, η λάμπα φθορίου βουίζει.

Η όσφρησή μου μπορεί να είναι πολύ οξυμένη. Τα ψάρια στον πάγκο των κρεάτων δεν είναι πολύ φρέσκα, ο τύπος που στέκεται μπροστά δεν έχει κάνει μπάνιο σήμερα, το μαγαζί μοιράζει δείγματα λουκάνικων, το μωρό στην ουρά μπροστά μας έχει λερωμένη πάνα, στο διάδρομο 3 σφουγγαρίζουν τις πίκλες με αμμωνία. Μου έρχεται να κάνω εμετό.

Και υπάρχουν πολλά που ενοχλούν τα μάτια μου! Το φως της λάμπας φθορίου δεν είναι μόνο πολύ φωτεινό, αλλά τρεμοπαίζει. Ο χώρος μοιάζει να κινείται. Το παλλόμενο φως πέφτει πάνω σε όλα τα πράγματα και παραμορφώνει αυτά που βλέπω.

Υπάρχουν τόσο πολλά πράγματα για μένα για να μπορέσω να συγκεντρωθώ, περιστρεφόμενοι ανεμιστήρες στο ταβάνι, τόσα πολλά σώματα σε διαρκή κίνηση. Όλο αυτό επηρεάζει το πώς νιώθω, απλά και μόνο στεκόμενος εκεί και τώρα δεν μπορώ να προσδιορίζω τη θέση μου στο χώρο.

3. Ξεχώρισε το «δε θα…» (=επιλέγω να μην…) από το «δεν μπορώ να…» (δεν είμαι ικανός να…).
Δεν είναι ότι δεν ακούω τις οδηγίες. Είναι ότι δε σε καταλαβαίνω. Όταν με φωνάζεις από την άκρη του δωματίου, ακούω «*&^%$#@, Δημήτρη. #$%^*&^%$&*». Αντί για αυτό, έλα προς το μέρος μου, τράβηξε την προσοχή μου και μίλα μου με απλά λόγια: «Δημήτρη, άσε το βιβλίο σου στο γραφείο. Είναι ώρα να πας για μεσημεριανό». Αυτό μου λέει τι θέλεις να κάνω και τι πρόκειται να συμβεί. Τώρα, είναι πολύ πιο εύκολο για μένα να συνεργαστώ.

4. Σκέφτομαι συγκεκριμένα. Ερμηνεύω τη γλώσσα κυριολεκτικά.
Με μπερδεύεις όταν λες «θα φας τα μούτρα σου!», ενώ εννοείς «σταμάτα να τρέχεις». Μη μου λες «ξεκόλλα από το Γιώργο», όταν δεν υπάρχει πουθενά κόλλα και εννοείς «σεβάσου τον προσωπικό χώρο του φίλου σου». Όταν λες «ρίχνει καρεκλοπόδαρα», φοβάμαι να βγω έξω, μήπως με χτυπήσει κανένα πόδι καρέκλας. Πες μου «έξω βρέχει δυνατά». Τα χάνω με τους ιδιωματισμούς, τα λογοπαίγνια, τις μεταφορές, τους υπαινιγμούς και τον σαρκασμό.

5. Άκου όλους τους τρόπους με τους οποίους προσπαθώ να επικοινωνήσω.
Είναι δύσκολο για μένα να σου πω τι χρειάζομαι, όταν δεν έχω τρόπο να περιγράψω τα συναισθήματά μου. Μπορεί να είμαι πεινασμένος, αναστατωμένος, φοβισμένος ή μπερδεμένος, αλλά τώρα δεν μπορώ να βρω αυτές τις λέξεις. Να είσαι σε εγρήγορση παρακολουθώντας τη γλώσσα του σώματός μου, την απόσυρση, την ταραχή και άλλα σημάδια, που θα σου πουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Είναι εκεί.

Διαφορετικά, μπορεί να με ακούσεις να προσπαθώ να αντισταθμίσω το γεγονός ότι δεν έχω όλες τις λέξεις που χρειάζομαι, μιλώντας σαν μικρός καθηγητής ή σαν κινηματογραφικός ήρωας, εκστομίζοντας λέξεις ή ολόκληρα σενάρια, που αντιστοιχούν σε επόμενο αναπτυξιακό στάδιο.

Έχω απομνημονεύσει αυτά τα μηνύματα από τον κόσμο γύρω μου, επειδή ξέρω ότι περιμένουν να μιλήσω, όταν μου απευθύνουν το λόγο. Μπορεί να προέρχονται από βιβλία, από την τηλεόραση ή από την ομιλία άλλων ανθρώπων. Οι μεγάλοι το ονομάζουν ηχολαλία. Μπορεί να μην καταλαβαίνω το πλαίσιο ή την ορολογία που χρησιμοποιώ. Το μόνο που ξέρω είναι ότι με βγάζει από τη δύσκολη θέση να βρω μια απάντηση.

6. Κάν’το εικόνα! Προσανατολίζομαι με οπτικά ερεθίσματα.
Προτιμώ να μου δείχνεις πώς να κάνω κάτι, παρά να μου το λες μόνο. Και προετοιμάσου να μου το δείξεις πολλές φορές. Μεγάλες δόσεις υπομονετικής εξάσκησης με βοηθούν να μάθω.

Οπτικά ερεθίσματα με βοηθούν να κινούμαι μέσα στη μέρα. Με ανακουφίζουν από το άγχος του να θυμηθώ τι ακολουθεί, να προετοιμάζομαι για ομαλή μετάβαση από τη μια δραστηριότητα στην άλλη και με βοηθούν να διαχειριστώ το χρόνο μου και να ικανοποιώ τις προσδοκίες σου.

Χρειάζομαι να βλέπω κάτι για να το μάθω, επειδή οι προφορικές λέξεις είναι σαν τον ατμό για μένα. Εξατμίζονται στη στιγμή, προτού προλάβω να τις κατανοήσω. Δεν έχω δεξιότητες άμεσης επεξεργασίας.

Οι οδηγίες και οι πληροφορίες, που μου παρουσιάζονται οπτικά, μπορούν να μείνουν μπροστά μου για όσο χρόνο τις χρειάζομαι και θα είναι ακριβώς ίδιες όταν επιστρέψω αργότερα σε αυτές. Χωρίς αυτό, θα ζω με αίσθημα διαρκούς αναστάτωσης γνωρίζοντας ότι χάνω μεγάλο αριθμό πληροφοριών και προσδοκιών και ότι είμαι αβοήθητος στην προσπάθεια να κάνω κάτι για αυτό.

7. Εστίασε και «χτίσε» σε αυτό που μπορώ να κάνω και όχι σε αυτό που δεν μπορώ να κάνω.
Όπως κάθε άνθρωπος, δεν μπορώ να μάθω σε ένα περιβάλλον όπου με κάνουν διαρκώς να αισθάνομαι ότι δεν είμαι αρκετά καλός και ότι χρειάζομαι διόρθωση. Αποφεύγω να δοκιμάζω οτιδήποτε νέο, όταν είμαι σίγουρος ότι το μόνο που θα λάβω είναι κριτική, άσχετα από το πόσο «σωστός» πιστεύεις ότι είσαι. Ψάξε για τα δυνατά μου σημεία και θα τα βρεις. Υπάρχουν περισσότεροι του ενός σωστοί τρόποι για να γίνουν τα πιο πολλά πράγματα.

8. Βοήθησέ με στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.
Μπορεί να φαίνεται ότι δε θέλω να παίξω με τα άλλα παιδιά στην παιδική χαρά, αλλά μπορεί απλά να μην ξέρω πώς να αρχίσω μια συζήτηση ή να μπω στο παιχνίδι τους. Δίδαξέ με πώς να παίζω με άλλους. Ενθάρρυνε τα άλλα παιδιά να με προσκαλέσουν στο παιχνίδι τους. Θα ενθουσιαστώ όταν με συμπεριλάβουν.

Τα πάω καλύτερα σε δομημένες δραστηριότητες παιχνιδιού, που έχουν σαφή έναρξη και λήξη. Δεν ξέρω πώς να διαβάζω τις εκφράσεις προσώπου, τη γλώσσα του σώματος και τα συναισθήματα των άλλων. Καθοδήγησέ με. Αν γελάσω όταν η Έμιλυ πέσει στην τσουλήθρα, δεν είναι ότι το βρίσκω αστείο. Είναι ότι δεν ξέρω τι να πω. Μίλα μου για τα συναισθήματα της Έμιλυ και μάθε με να τη ρωτάω «είσαι καλά;».

9. Αναγνώρισε τι προκαλεί τις κρίσεις μου.
Οι εκρήξεις μου είναι περισσότερο άσχημες για μένα παρά για σένα. Εκδηλώνονται επειδή μια ή περισσότερες από τις αισθήσεις μου έχει υπερφορτωθεί ή γιατί έχω πιεστεί πέραν του ορίου των κοινωνικών μου δεξιοτήτων. Αν μπορείς να αντιληφθείς την αιτία των εκρήξεών μου, αυτές μπορούν να προβλεφθούν. Κράτα ένα ημερολόγιο για να σημειώνεις χρόνους, μέρη, ανθρώπους και δραστηριότητες. Μπορεί να παρατηρήσεις κάποιο πρότυπο που επαναλαμβάνεται.

Θυμήσου ότι καθετί που κάνω είναι μια μορφή επικοινωνίας. Σου λέει, όταν δεν μπορώ να μιλήσω με λέξεις, πώς αντιδρώ σε ό,τι μου συμβαίνει. Η συμπεριφορά μου μπορεί να οφείλεται σε σωματική αιτία. Αλλεργίες στο φαγητό, προβλήματα ευαισθησίας του ύπνου και γαστρεντερολογικά προβλήματα μπορούν να επηρεάζουν τη συμπεριφορά μου. Ψάξε για τα σημάδια, γιατί μπορεί να μην είμαι σε θέση να σου μιλήσω για αυτά τα πράγματα.

10. Αγάπα με χωρίς όρους.

Πέταξε μακριά σκέψεις όπως, «μακάρι να ήσουν…» και «γιατί δεν μπορείς να…;». Δεν εκπλήρωσες όλες τις προσδοκίες που είχαν οι γονείς σου για σένα και δε θέλεις να στο θυμίζουν συνέχεια. Δε διάλεξα να έχω αυτισμό. Θυμήσου ότι συμβαίνει σε μένα, όχι σε σένα.

Χωρίς τη στήριξή σου, οι πιθανότητες να γίνω επιτυχημένος και ανεξάρτητος είναι μικρές. Με την υποστήριξη και την καθοδήγησή σου, οι πιθανότητες αυξάνονται περισσότερο από όσο φαντάζεσαι. Τρεις λέξεις χρειαζόμαστε για να ζούμε μαζί: Υπομονή. Υπομονή. Υπομονή. Δες τον αυτισμό μου σαν μια διαφορετική ικανότητα, όχι σαν μια ανικανότητα.

Άσε πίσω σου ό,τι βλέπεις σαν περιορισμούς και δες τις δυνατότητές μου. Μπορεί να μην είμαι καλός στη βλεμματική επαφή και στη συζήτηση, αλλά έχεις παρατηρήσει ότι δε λέω ψέματα, δεν κλέβω στα παιχνίδια, δεν κρίνω τους άλλους ανθρώπους;

Βασίζομαι σε σένα. Όλα αυτά που θα γίνω, δε θα πραγματοποιηθούν αν δε στηρίζομαι σε σένα. Να είσαι ο υπερασπιστής μου, ο οδηγός μου, να με αγαπάς για αυτό που είμαι και θα δούμε πόσο μακριά μπορώ να πάω.

Πηγή: “Ten things every child with autism wishes you knew”, Ellen Notbohm, www.ellennotbohm.com.

Μετάφραση-επιμέλεια: Ευγενία Δουβαρά

Πηγή: evgeniadouvara.blogspot.gr

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr

"ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ"

wordle


Το φαινόμενο της σχολικής βίας και του εκφοβισμού έχει αρνητικές συνέπειες τόσο στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών όσο και στη διαδικασία μάθησης.
Ο «Οδηγός διαχείρισης περιστατικών σχολικής βίας και εκφοβισμού» αποτελεί μέρος του εκπαιδευτικού – ενημερωτικού και επιμορφωτικού υλικού και εκπονήθηκε από το Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου. Ο Οδηγός εγκρίθηκε από την Κεντρική Επιστημονική Επιτροπή των Πράξεων και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
Το περιεχόμενό του βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία και σε εμπειρικά δεδομένα από το εθνικό και διεθνές περιβάλλον, μέσα από θεωρητικές, ερευνητικές και πρακτικές προσεγγίσεις σχετικά με τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα πεδία πρόληψης και διαχείρισης περιστατικών βίας και εκφοβισμού στο σχολείο μέσα από την περιγραφή μέτρων και καλών πρακτικών.
Ο Οδηγός στοχεύει στην ανάπτυξη ολιστικών προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, με τη συμμετοχή και τη συμβολή όλων των μελών της σχολικής κοινότητας και τη συνεργασία με φορείς και την τοπική κοινωνία.


Το διάβασα στο pappanna.wordpress.com

Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2017

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ"



Πόσες λέξεις κρύφτηκαν σε μια αγκαλιά;

Αγαπημένο μου ημερολόγιο….

Σήμερα γράφω για την δύναμη της αγκαλιάς!

Της αγκαλιάς που θεραπεύει, που μοιράζεται, που ησυχάζει και ηρεμεί!
Της μεγάλης αγκαλιάς που απλώνει τα χέρια και ανοίγει την καρδιά! Που περιμένει με υπομονή ! Που δέχεται και αποδέχεται! Που δεν είναι εκεί για να κρίνει , αλλά για να γλυκάνει!
Μια αγκαλιά διώχνει τον φόβο, τον θυμό, την απογοήτευση, την κούραση. Γεμίζει την ψυχή και το σώμα. Διώχνει το αρνητικό και στη θέση του βάζει ελπίδα και κατανόηση!
Η δύναμη της αγκαλιάς είναι αστείρευτη!
Να αγκαλιάζουμε τους αγαπημένους μας και όταν και εμείς θέλουμε μια αγκαλιά να την ζητάμε!
Όλες οι αγκαλιές είναι σπουδαίες πολύτιμες και μοναδικές!
Κλείνουν μια στιγμή του απείρου εντός τους! Μια γλυκιά μελωδία από τους χτύπους της καρδιάς!
Έρευνες έχουν δείξει πως η αγκαλιά ξυπνά τις βρέφικές μας μνήμες. Το μητρικό χάδι που ανακουφίζει και απαλύνει τον πόνο. Την αγκαλιά της μητέρας που ήταν η παρηγοριά και η χαρά μας. Που δίνουμε απλόχερα στα παιδιά μας! Μια αγκαλιά που λάβαμε από την στιγμή της γέννησης μας και είναι η απόδειξη ότι η αγάπη δεν έχει όρους, έχει μόνο ροή!
Ο δρ Γιαν Άστρεμ επικεφαλής ερευνητής, ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής στο Λίνκεπινγκ της Σουηδίας, είχε το παρακάτω πόρισμα στην έρευνα του
«Η θετική συναισθηματική εμπειρία της αγκαλιάς ενεργοποιεί διάφορες βιοχημικές και ψυχολογικές αντιδράσεις», ενώ μόλις δέκα δευτερόλεπτα αγκαλιάς από ένα αγαπημένο μας πρόσωπο αρκεί για να μειωθεί η αρτηριακή πίεση, να αυξηθεί η ωξυτοκίνη και οι άλλες ορμόνες ευεξίας και να μειωθεί αισθητά το στρες.
Αλήθεια πόσες λέξεις κρύφτηκαν σε μία αγκαλιά; Πόσο γλύκανε η ψυχή; Πόση δύναμη έχει μια αγκαλιά;

Γράφει η Κωνσταντίνα Βασιλείου – Σύμβουλος της μεθόδου της Dr. Μαρίας Λεβέντη «Σφαιρική Αντιληπτικότητα»

Εναλλακτική Δράση

Το διάβασα στο www.hamomilaki.gr

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΦΗΦΙΑΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΕΡΤ."Η ΕΡΤ ΠΑΕΙ ... ΣΧΟΛΕΙΟ"


Στο διαδικτυακό τόπο του Αρχείου της ΕΡΤ έχει δημιουργηθεί ειδική ιστοσελίδα υπό τον
τίτλο «Η ΕΡΤ ΠΑΕΙ ΣΧΟΛΕΙΟ». Στην ιστοσελίδα αυτή φιλοξενούνται 330 περίπου οπτικοακουστικά τεκμήρια, τα οποία η επιστημονική ομάδα του Αρχείου της ΕΡΤ αντιστοίχισε κατά το δυνατόν με την ύλη των σχολικών βιβλίων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Στόχος της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας είναι η διευκόλυνση της αναζήτησης, αξιολόγησης και χρήσης των οπτικοακουστικών τεκμηρίων του Αρχείου της ΕΡΤ, ως επιπρόσθετο βοήθημα για τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Το συγκεκριμένο ψηφιακό αυτό υλικό, η πρόσβαση στο οποίο μέσω του διαδικτύου είναι ελεύθερη, είναι δυνατόν, και προς όφελος των μαθητών/μαθητριών, να αξιοποιηθεί στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Έγκριση του περιεχομένου της ιστοσελίδας του Αρχείου της ΕΡΤ με την υπ' αριθμ. 48/8-12-2016 πράξη του Δ.Σ του Ι.Ε.Π

Σχολικές Δραστηριότητες Π.Ε. Ρεθύμνης

Το διάβασα στο fresh-education.blogspot.gr

"ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"

Ακολουθεί βίντεο που βρήκε στο διαδίκτυο η μαθήτρια της Γ΄Γυμνασίου Κ.Κ για τα ¨Δικαιώματα του Παιδιού" στο πλαίσιο του μαθήματος της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής,σχολικού έτους 2016-2017.