"ΟΙ ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΓΟΝΙΟΥ"

                                           Artist: Pablo Picasso

Ποιος είναι ο καλός γονιός;

Φυσικά η απάντηση διαφέρει ανάλογα με την περίπτωση, αλλά με αφορμή το βιβλίο του Laurence Steinberg «The Ten Basic Principles of Good Parenting», που βασίζεται σε επιστημονικές έρευνες των τελευταίων 75 ετών, παρουσιάζω εδώ τις 10 εντολές για να είναι κάποιος καλός γονιός.

1. Δείξε αγάπη, αγάπη, αγάπη!
Κανένα παιδί δεν έπαθε τίποτα από την πολλή αγάπη των γονιών του! Αντίθετα, αυτό που κάνει το παιδί κακομαθημένο είναι όταν ο γονιός επιλέγει να δώσει κάτι άλλο στο παιδί του αντί για αγάπη, όπως χαμηλές προσδοκίες, έλλειψη κανόνων και ορίων, δώρα, κλπ.

2. Δείξε με τη συμπεριφορά σου τον καλύτερό σου εαυτό.
Εσύ είσαι ο γονιός και θα πρέπει να δείχνεις στο παιδί σου με πράξεις το σωστό. Είναι εύκολο να λες με λόγια τι πρέπει να κάνει, αλλά το σημαντικό είναι να δείχνεις με τη στάση σου τι είναι το καλό.

Ένας απλός τρόπος για να θυμάσαι αν η συμπεριφορά σου είναι σωστή είναι να ρωτάς τον εαυτό σου «τι θέλω να πετύχω με το παιδί μου; (πχ να μη φωνάζει όταν θυμώνει) Τι του δείχνω με τη συμπεριφορά μου; (αν του φωνάζεις θυμωμένα να μη τσαντίζεται, τότε δεν έχεις βρει τον καλύτερο τρόπο)».

3. Να είσαι συναισθηματικά και σωματικά παρόν στη ζωή του παιδιού σου.
Αυτό σημαίνει ότι το παιδί σου θα πρέπει να είναι προτεραιότητα και δε γίνεται να είσαι γονιός στον αυτόματο πιλότο. Ναι, θα πρέπει να κάνεις υποχωρήσεις, ναι θα αλλάξει η ζωή σου, αλλά στο χέρι σου είναι οι αλλαγές αυτές να είναι θετικές.

Το να είσαι ‘εκεί’, να ασχολείσαι με το παιδί σου, να το ακούς, να ξέρεις τι συμβαίνει στη ζωή του είναι πολύ σημαντικό. Προσοχή όμως, δεν πρέπει να αφήσεις τη δική σου ζωή και να ζήσεις μέσα από το παιδί σου.

4. Να θυμάσαι ότι η συμπεριφορά σου προς το παιδί σου θα πρέπει να αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες αλλά και την ηλικία του παιδιού.
Τι χαρακτήρα και τι ταμπεραμέντο έχει το παιδί σου; Είναι δειλό; Ευαίσθητο; Αγχώδες; Κοινωνικό; Ανάλογα με το στυλ του θα πρέπει να ανταποκριθείς ως γονιός.

Και βέβαια δε θα πρέπει να ξεχνάς ότι η ηλικία του παιδιού παίζει ρόλο στο πώς θα του φερθείς: το δίχρονο που λέει ‘όχι’ όλη την ώρα διαπραγματεύεται την ανεξαρτησία του, κάτι που θα οδηγήσει στο να βγάλει την πάνα.

5. Βάλε κανόνες και όρια.
Σε κάθε οικογένεια πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες και όρια. Είναι σημαντικό για τα παιδιά να έχουν πρόγραμμα και ρουτίνα στη ζωή τους, γιατί αυτό τα βοηθά να μάθουν να αυτορυθμίζονται.

Προσπάθησε να επαινείς και να επιβραβεύεις τις καλές συμπεριφορές και να αγνοείς ή να παρεμβαίνεις στις κακές. Σταδιακά άφησε το παιδί σου να κάνει επιλογές και να μάθει τις συνέπειες των πράξεών του.

6. Ποτέ μη χτυπάς το παιδί και να αποφεύγεις τις έντονες συναισθηματικές τιμωρίες.
Απαγορεύεται να χτυπάνε οι γονείς τα παιδιά τους! Ακόμα και αν φαίνεται ότι το ξύλο καταστέλλει την κακή συμπεριφορά, στην πραγματικότητα όχι μόνο δε διδάσκει τίποτα στο παιδί, αλλά του δημιουργεί θυμό και επιθετικότητα.

7. Να είσαι συνεπής σε όσα κάνεις και λες.
Εσύ πρώτα θα πρέπει να τηρείς τους κανόνες που βάζεις και μετά θα πρέπει να περιμένεις να κάνει το παιδί σου το ίδιο.
Έτσι, δε μπορεί να απειλείς το παιδί σου «η τιμωρία σου είναι να μη φας κανένα παγωτό όλο το καλοκαίρι» και την άλλη μέρα να το ξεχνάς ή να συνειδητοποιείς ότι δεν είναι κάτι που μπορείς να κρατήσεις, οπότε του παίρνεις παγωτό…

8. Βοήθησε το παιδί σου να γίνει ανεξάρτητο.
Μην προάγεις το στερεότυπο της ελληνίδας μάνας που τρέχει πίσω από το παιδί της και του φωνάζει «πάρε ζακέτα, θα κρυώσεις», «φάε το αυγό σου» και άλλα γραφικά. Άφησε το παιδί σου να αποκτήσει κατεύθυνση και έλεγχο του εαυτού του.

9. Πάντα να εξηγείς στο παιδί τους κανόνες.
Οι κανόνες δεν πρέπει να είναι αυθαίρετοι, αλλά θα πρέπει να είναι κατανοητό στο παιδί για ποιο λόγο υπάρχουν. Υπάρχουν κανόνες ασφάλειας, υγιεινής διατροφής, σωστής συμπεριφοράς, αξιών, κλπ.
Οι γονείς θα πρέπει να έχουν προσδοκίες από το παιδί τους και μέσα από τις εξηγήσεις που δίνουν να το βοηθούν κάθε φορά να κάνει το σωστό. Χρειάζεται όμως προσοχή, επειδή μερικές φορές οι γονείς τείνουν να δίνουν υπερβολικά περίπλοκες εξηγήσεις στα μικρά παιδιά που δεν τις καταλαβαίνουν, ενώ αντίθετα δίνουν πολύ λίγες εξηγήσεις στους εφήβους.

Το κλειδί είναι η σωστή δόση εξηγήσεων και πληροφοριών ανάλογα με την ηλικία και ωριμότητα του παιδιού.

10. Να φέρεσαι στο παιδί σου με σεβασμό.
Να θυμάσαι πόσο σημαντικό είναι για τη σχέση σου με το παιδί να του μιλάς όμορφα, να έχεις ευγενική στάση, να ρωτάς και να ακούς τη γνώμη του, να μην το μειώνεις, να μην το κοροϊδεύεις, να μην το περιφρονείς…

Δώσε του προσοχή όταν σου μιλάει ή σου δείχνει κάτι με τη συμπεριφορά του. Καλλιέργησε τη σχέση σας. Ρώτα το για τη ζωή του. Μη σε πιάσει ‘αδιάβαστο’ για γεγονότα που από την άποψή του (του παιδιού, όχι τη δική σου!) είναι σημαντικά. Και, προς παντός, δείχνε στο παιδί σου αγάπη, αγάπη, αγάπη!

Γράφει η Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Πηγή: greekpsychologypages.blogspot.gr

Tο διάβασα στο http://www.thessalonikiartsandculture.gr

"ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ. ΠΕΡΠΑΤΑ ΕΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ..."

Μόνος σου αγόρι μου. Κουβάλα την εποχή μας.
Σύρ’ την πίσω σου στην άσφαλτο προς ένα μέλλον που αυτή θα ντρέπεται που υπήρξε κι εσύ θα νιώθεις υπόχρεος να τη διατηρήσεις στη μνήμη σου για να μην ξεχάσει κανείς ότι υπήρξε.

Κουβάλα αγόρι μου ένα μπουφάν για τα κρύα της νύχτας, για τα κρύα στα σκοτάδια που σου στήνουμε, να ‘χεις να το τυλιχτείς ώσπου να φτάσει το ξημέρωμα. Δεν ξέρω πόσοι θα ‘μαστε σε εκείνο το ξημέρωμα.

Εσύ ίδιος ήλιος όμως θα χαμογελάς, ίδιος ήλιος θα παίζεις σε έναν άλλο ουρανό. Αν είμαι κι εγώ, αν έχω φτάσει ως εκεί, αν έχω βρει τρόπο να σώσω την ανθρωπιά μου ως εκείνες τις μέρες, θα ψάξω να σε φιλήσω που μου ‘δωσες ένα ακόμη κουράγιο λίγο πριν τα παρατήσω. 

Μόνος σου αγόρι μου. Περπάτα ετούτον τον κόσμο, γκρέμισε τους φράχτες της αθλιότητάς μας, κάνε συντρίμμια τα τείχη του τρόμου μας, λιώσε κάτω απ’ τις σόλες σου τις σάπιες πράξεις μας, τις σάπιες σκέψεις μας. Περπάτα κι άφηνε χνάρια να ακολουθήσουν τα αδέρφια σου, να ‘ρθουν από όπου γης να ενωθούν, ζωή αυτά-ζωή εσύ, μαζί σου.Μόνος σου αγόρι μου. Είσαι η κιβωτός του 21ου αιώνα. Μέσα σου σώζεται η ανθρωπότητα. Σώσε την!

Πηγή:nostimonimar

Το διάβασα στο www.hamomilaki.gr

SISOUDO -ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ-

Τι γίνεται όταν τα μαύρα και τα άσπρα πλήκτρα ενός παλιού πιάνου μαλώνουν για το ποια είναι τα πιο χρήσιμα; Θα μπορέσουν άραγε να συμφιλιωθούν και να ξανακουστεί έτσι η μελωδία;
Αυτά κι άλλα πολλά εκτυλίσσονται στην ιστορία:

«Sisoudo: ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα»
που εξέδωσε το Εθνικό Συμβούλιο Νεότητας (ΕΣΥΝ) με τη στήριξη της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς.
«Sisoudo: ένα παραμύθι για τηδιαφορετικότητα»

Το διάβασα στο fresh-education.blogspot.gr

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΠΩΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ "ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ" ΙΔΕΕΣ-

Σταύρος Γρόσδος

Ένα παιδί πώς κατεβάζει ιδέες;

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Αν εφαρμόσουμε στα παιδιά την τεχνική των εργαστηρίων δημιουργικής γραφής, δηλαδή να διαβάζουμε λογοτεχνικά κείμενα και να προσεγγίζουμε (αναλύουμε κατ’ άλλους) τα μορφικά τους στοιχεία, είναι πιθανό να μην καταφέρουμε τίποτα.
Αντιγράφοντας το παιδί τις τεχνικές που χρησιμοποιεί ένας δόκιμος συγγραφέας, δεν σημαίνει ότι αποκτά την ικανότητα να γεννά πρωτότυπες ιδέες ή να δημιουργεί ενδιαφέροντα και πρωτότυπα κείμενα. Ένα κείμενο γλωσσικά ορθό ή ορθό ως προς τη δομή του δεν είναι πάντα ένα ευρηματικό δημιουργικό κείμενο. Η μελέτη των κειμένων -ιδιαίτερα οι φορμαλιστικές προσεγγίσεις- αποτελούν γνωστικές και μεταγνωστικές διαδικασίες με έμφαση στο προϊόν και στις τεχνικές της κατασκευής του. Η δημιουργική γραφή ενδιαφέρεται πρωτίστως για το περιεχόμενο των κειμένων αλλά και τη διαδικασία της δημιουργίας τους.Κατά τη διαδικασία της δημιουργικής γραφής δεν εφαρμόζονται γραμμικές μέθοδοι, αλγόριθμοι και έτοιμες λύσεις, οι οποίες μπορούν να προγραμματιστούν με ακρίβεια και να καταλήξουν στο “σωστό” αποτέλεσμα, στη “σωστή” λύση.
Για τα παιδιά, λοιπόν, είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα αρχικό πρόβλημα-ερέθισμα για να ξεκινήσει η διαδικασία της συγγραφής. Γράφοντας δημιουργικά η έμφαση μετακινείται από το κείμενο προς τη διαδικασία, η οποία πραγματώνεται με τη σταδιακή συγγραφή κειμένου, δηλαδή στις προπαρασκευαστικές εργασίες και δράσεις που εκτελεί το παιδί όταν γράφει.

Προηγείται ένα ισχυρότατο συναισθηματικά ερέθισμα: ένα γεγονός, ένα κείμενο, σταθερές ή κινούμενες εικόνες. Το κεντρίσματα της δημιουργικότητας των παιδιών μοιάζουν με παιχνίδια, στα οποία κυριαρχούν οι απρόοπτες καταστάσεις/εκπλήξεις, και ολόκληρη η διαδικασία που θα οδηγήσει στην παραγωγή λόγου είναι ένα απολαυστικό παιχνίδι, μακριά από τη σχολική καθημερινότητα.

Η πιο πετυχημένη στρατηγική θεωρείται η συμμετοχή των παιδιών σε προσομοιωτικά γεγονότα.

Η προσομοιωτική περίσταση επικοινωνίας προϋποθέτει την ανάπτυξη ενός σεναρίου, π.χ. σ’ ένα εικονικό ταξίδι σε ζωγραφικό πίνακα, το παιδί εισβάλλει προσομοιωτικά στην εικόνα με τη βοήθεια παραινέσεων (-Φαντάσου τώρα ότι περπατάς μέσα στην εικόνα... -Από πού ήρθες; -Πού θες να πας; -Πού στέκεσαι τώρα; -Τι βλέπεις γύρω σου; -Συνέχισε τον περίπατό σου... -Πού έφτασες τώρα; -Τι βλέπεις γύρω σου; -Τι ακούς; -Τι θα κάνεις τώρα;) και με αποσκευές τις εμπειρίες του, οικειοποιείται τον χώρο της εικόνας, επικοινωνεί με τις ανθρώπινες μορφές και τα αντικείμενα, εκδηλώνει τα συναισθήματά του, φαντάζεται και δημιουργεί.

Η συναισθηματική ταύτιση του παιδιού και ο βαθμός συμμετοχής του στο γεγονός-ερέθισμα είναι συνάρτηση: (α) της αληθοφάνειας του προσομοιωτικού γεγονότος, (β) του παιγνιώδη χαρακτήρα του γεγονότος, (γ) της θεματολογίας του γεγονότος η οποία εμπίπτει στα ενδιαφέροντα του παιδιού και (δ) στο κατά πόσο η φύση του γεγονότος επιτρέπει την εκδήλωση των εμπειριών του παιδιού. Ζητούμενο, λοιπόν, της διδακτικής της δημιουργικής γραφής είναι ο σχεδιασμός και η υλοποίηση δραστηριοτήτων παραγωγής ιδεών στο προσυγγραφικό στάδιο.

Πριν ή μετά την εφαρμογή δραστηριοτήτων δημιουργικής γραφής, υλοποιούνται δημιουργικέςδιαθεματικές δραστηριότητες-παιχνίδια, όπως δημιουργία εικαστικών έργων (ζωγραφιές, κολάζ, κατασκευές), μουσικά παιχνίδια, παιχνίδια κίνησης και δράσης (μικρά θεατρικά δρώμενα), αναγνωστικά παιχνίδια (Γουλής και Γρόσδος, 2011). 

Οι δράσεις αυτές προσφέρουν ευκαιρίες για ενασχόληση των παιδιών με πολλές και διαφορετικές μορφές έκφρασης, είναι αποσχολειοποιημένες, δηλαδή δε θυμίζουν καθημερινές σχολικές ασκήσεις, είναι απολαυστικές για τα παιδιά, διευκολύνουν την εκδήλωση της αποκλίνουσας στάσης και δρουν προσθετικά στον παιγνιώδη χαρακτήρα των δραστηριοτήτων δημιουργικής γραφής.

Πότε ένα κείμενο χαρακτηρίζεται ως δημιουργικό;

Όταν αναζητήσουμε σ’ αυτό πρωτίστως τα στοιχεία της πρωτοτυπίας και της φαντασίας και λιγότερο της οργάνωσης και της δομής του κειμένου (Γρόσδος, 2014).

Ως προς την Πρωτοτυπία:

Επιλογή θέματος - πλοκή (ασυνήθιστα, μη συμβατικά).

Σκηνικό (η δημιουργία νέου σκηνικού, ο αριθμός σκηνών -περισσότερες από μία σκηνές).

Απρόοπτα επεισόδια (ανατροπές).

Λύση-έκπληξη (η πρωτότυπη λύση με το στοιχείο του απρόσμενου, του ασυνήθιστου, της έκπληξης).

Χιούμορ (λεκτικό, καταστάσεων -φάρσα, σάτιρα).

Μεταμόρφωση/αλλαγή του ήρωα ή εμφάνιση νέων ηρώων

Συναισθηματική εμβάθυνση (αναζήτηση-καταγραφή των συναισθημάτων των ηρώων).

Προσωπική εμπλοκή (εισαγωγή προσωπικής δράσης).

Στοιχεία διακειμενικότητας.

Ανατροπές στον χρόνο αφήγησης (μεταφορά στον χρόνο, άλματα, αναχρονισμοί).

Ενδιαφέρον/Πλούτος/Ζωηρότητα (ανάληψη κινδύνου, διάλογοι, δραματική αφήγηση, χρήση παραθετικού λόγου, ποικιλία αφηγηματικών οπτικών, δημιουργία και περιγραφή εικόνων -κάδρα/φωτογραφίες).

Ως προς τη Φαντασία:

Δομική φαντασία (υπέρβαση του ‘’πρωταρχικού ερεθίσματος’’, προεκτάσεις της ιστορίας, όχι αναπαραγωγή του αρχικού ερεθίσματος ή κοινότυπη και τετριμμένη πορεία στη συνέχεια της ιστορίας).

Ψιλή φαντασία (παράξενες, εξωπραγματικές ιδέες και μη πραγματικές καταστάσεις, π.χ. συνομιλία ζώων μεταξύ τους ή ζώων με ανθρώπους, όχι γραπτά που στηρίζονται πάνω σε ρεαλιστικές πραγματικές βάσεις).


Αποτελεί απόσπασμα κειμένου που πρωτοδημοσιεύτηκε στο: Γρόσδος, Σ. (2014).“ 9 + 1 μαθήματα δημιουργικής γραφής. Μάθημα πρώτο: Τι είναι και τι δεν είναι η δημιουργική γραφή. Δώδεκα ερωτήσεις - δώδεκα απαντήσεις”, Παράθυρο στον κόσμο του παιδιού, 89 (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2014).

Κατεβάστε και διαβάστε όλο το άρθρο
perdikdimgrakenmak.blogspot.gr

Το διάβασα στο fresh-education.blogspot.gr

"ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΟΦΙΛΟΥΣ"

Η σκέψη ότι τα παιδιά μπορεί να πέσουν θύματα παιδόφιλων είναι ο χειρότερος εφιάλτης κάθε γονέα! Και δυστυχώς, με το πέρασμα του χρόνου τα κρούσματα παιδοφιλίας συνεχώς αυξάνονται, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να προσέχουμε διπλά το παιδί μας και να του μάθουμε πώς και εκείνο θα μπορέσει να προστατεύσει τον εαυτό του, αν χρειαστεί. Η γνωστή φράση που συνηθίζουμε να λέμε: «'Ελα τώρα... Δεν πρόκειται να συμβεί στην δική μου οικογένεια!» είναι μάλλον αφελής, γι' αυτό προσπαθήστε να προφυλάξετε και να «εκπαιδεύσετε» το παιδί για το τι πρέπει να προσέχει από μικρή ηλικία.

Τι πρέπει να σας κινήσει την περιέργεια

Μάθετε στο παιδί να αναγνωρίζει ποια είναι κάποια από τα πιο βασικά σημάδια που «μαρτυρούν» έναν παιδόφιλο.

1. Ενδεχομένως προτιμά την παρέα των παιδιών.
2. Επιμένει να προσέχει το παιδί όταν λείπετε ή έχετε κάποια δουλειά.
3. Κάνει δώρα στο παιδί.
4. Επιδιώκει κάθε είδους επικοινωνία μαζί του, ειδικά όταν δεν είστε εσείς παρόντες.
5. Είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικός με τα παιδιά.



Τι μπορείτε να κάνετε

1. Να το συνοδεύετε στις εξωσχολικές του δραστηριότητες
Ξέρουμε ότι είναι δύσκολο -και ενδεχομένως φορτικό για το παιδί- να είστε συνεχώς δίπλα του, αλλά η παρουσία σας και μόνο αρκεί για να αποτρέψει τους ανεπιθύμητους. Οι παιδόφιλοι προτιμούν να επιτίθενται σε παιδιά που φαίνονται πιο ευάλωτα και που φυσικά είναι μόνα τους. Αντίθετα, αν δίνετε τακτικά το... παρόν, αυτή η πιθανότητα μειώνεται κατά πολύ.
Σε περίπτωση που εσείς δεν μπορείτε να το συνοδεύσετε σε μια εκδρομή ή δραστηριότητα, βεβαιωθείτε ότι είναι σε «καλά χέρια» και ότι συνοδεύεται από άτομα του στενού σας περιβάλλοντος.

2. Μάθετε στο παιδί για την ασφάλεια στο διαδίκτυο

Η παιδοφιλία μπορεί να εκδηλώνεται ακόμα και μέσω διαδικτύου και δυστυχώς τα παραδείγματα που το αποδεικνύουν είναι πολλά.
Εξηγήστε στο παιδί ότι πολλές φορές οι παιδόφιλοι «συστήνονται» διαδικτυακά ως συνομήλικα παιδιά για να καταφέρουν να τα αποπλανήσουν πιο εύκολα. Αν ανησυχείτε για τις σελίδες που επισκέπτεται, προσπαθήστε να τις ελέγχετε τακτικά και να βάζετε τους απαραίτητους περιορισμούς.

Κάντε του σαφές ότι δεν πρέπει να συμφωνήσει ποτέ να συναντήσει κάποιον που του μίλησε μέσω μιας εφαρμογής, από κοντά γιατί οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι.

3. Εξηγήστε του ποια μυστικά πρέπει να κρατάει και ποια όχι

Τα περισσότερα παιδιά όταν διαισθάνονται ότι κάτι ύποπτο, ακόμα και ασυνείδητα, μπορεί να το κρατήσουν μυστικό απ' τους γονείς τους. Εξηγήστε του ότι τα «χαρούμενα» μυστικά, όπως το να κάνουν πάρτυ έκπληξη στον κολλητό του, είναι επιτρεπτά. Αντίθετα, όσα μυστικά το κάνουν να αισθάνεται περίεργα, ακόμα και αν δεν μπορεί να εξηγήσει το γιατί, σημαίνει ότι θα πρέπει να τα μοιραστεί μαζί σας.



4. Φώναξε -Τρέξε -Πες

Αυτό το τρίπτυχο μπορεί εύκολα να αποτυπωθεί στη μνήμη του παιδιού και να το βοηθήσει σε μια ύποπτη κατάσταση. Πείτε του ότι μόλις αντιληφθεί κάποια ασυνήθιστη κίνηση ή άγγιγμα, που θα το κάνει να μη νιώθει άνετα, ακόμα και από κάποιον μεγάλο που γνωρίζει, θα πρέπει να εφαρμόσει τον κανόνα «Φώναξε -Τρέξε -Πες». Θα πρέπει πρώτα να φωνάξει για να προκαλέσει την προσοχή των υπολοίπων, να τρέξει μακριά απ' τον ύποπτο ενήλικα και μόλις σας βρει να σας πει ακριβώς τι έγινε.

5. Να έχετε ένα συγκεκριμένο σημείο συνάντησης

Πολλοί παιδόφιλοι εκμεταλλεύονται τους γρήγορους ρυθμούς και την σύγχυση που επικρατούν σ' ένα πολυσύχναστο μέρος για να αποπλανήσουν τα θύματά τους και να τα οδηγήσουν σε κάποιο απόμακρο μέρος. Γι' αυτό, με το που φθάσετε στον προορισμό σας δείξτε στο παιδί πού θα συναντηθείτε σε περίπτωση που χαθείτε. Εξηγήστε του ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται όλους τους ενήλικες που θα του μιλήσουν και να προτιμήσει να ζητήσει τη βοήθεια μιας μαμάς με παιδιά.

6. Μιλήστε του για τον «Κανόνα των εσωρούχων»

Τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν εύκολα ποιο άγγιγμα είναι «καλό» και ποιο «κακό». Πείτε τους με απλά λόγια ότι δεν επιτρέπεται κανένας να κοιτάζει ούτε να αγγίζει τα απόκρυφα σημεία του σώματός τους, δηλαδή όσα καλύπτονται απ' το εσώρουχό τους. Ο κανόνας αυτός αποτυπώνεται εύκολα στο μυαλό τους, γιατί στηρίζεται σε μια λέξη: Τα εσώρουχα.

7. «Όχι» σε αγνώστους

Πείτε του ότι δεν πρέπει να μιλά μόνο του με άγνωστα άτομα, να τ' ακολουθεί όπου του πουν ή να δεχθεί οποιοδήποτε δώρο του προσφέρουν. Εξηγήστε του ότι το ίδιο μπορεί να συμβεί και με άτομα που ήδη ξέρει – εξάλλου πολλοί παιδόφιλοι είναι συνήθως συγγενείς των θυμάτων- και δεν θα πρέπει να ντραπεί ή να αισθανθεί υποχρέωση να κάνει ό,τι του λένε.

Εξηγήστε του ότι αμέσως μόλις αισθανθεί περίεργα, αμήχανα ή τρομάξει από τη συμπεριφορά ενός ενήλικα, θα πρέπει ν' ακούσει το ένστικτό του.

Είναι αυτονόητο ότι σε περίπτωση που παρατηρήσετε κάτι ασυνήθιστο στη συμπεριφορά του, θα πρέπει να το ρωτήσετε τι συνέβη και να ζητήσετε αμέσως τη γνώμη ενός ειδικού.

Χρήσιμα τηλέφωνα σε περίπτωση που παρατηρήσετε μια ύποπτη συμπεριφορά:

1. Διεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων: 2106476573.
2. Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS (Χαμόγελο του Παιδιού): 1056.
3. ΕΛΙΖΑ-Εταιρία κατά της Κακοποίησης του Παιδιού: 210 3231704.
4. Τμήμα Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: 1890.
5. Συνήγορος του Πολίτη-Κύκλος για τα δικαιώματα του Παιδιού: 8001132000.
ΠΗΓΗ: mama365.gr

"ΤΟ ΦΙΔΙ ΚΑΙ Η ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΑ"

Ο Ισπανός ψυχολόγος και ψυχίατρος Ενρίκε Ρόχας αναφέρει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών,
πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα».

Για το τόσο ανθρώπινο ελάττωμα του φθόνου, μια παραδοσιακή αλληγορική ιστορία αναφέρει πως μια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα. Υστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης, χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:
— Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
— Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις.
— Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;
— Όχι.
— Σου έκανα κανένα κακό;
— Όχι.
— Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
— Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.

Σίγουρα αυτή η μικρή ιστορία θα μπορούσε να συνοψιστεί στην ολιγόλογη μοντέρνα φράση " Κράζεις; Θαυμάζεις". Δεν είναι λίγες οι φορές που προκαλούμε τον φθόνο και την ζήλια των τριγύρων μας και γινόμαστε αποδέκτες μιας άσχημης συμπεριφοράς χωρίς να υπάρχει κάποια προφανή αιτία! Δεν είναι λίγες, επίσης, οι φορές που τα σχόλια των γύρων μας όταν υλοποιούμε αυτά που ονειρευόμαστε, όταν κάνουμε πράξη αυτά που μας εκφράζουν, θα είναι το λιγότερο επικριτικά και το μέγιστο απαξιωτικά.
Και τότε σκεφτόμαστε ότι αυτό που καταφέρνουμε, δεν είναι αποδεκτό και μαλώνουμε άλλη μια φορά τον εαυτό μας για την απερισκεψία μας έστω και να ονειρευτούμε...
Και ξεκινάμε, αδύναμοι, σαν την πυγολαμπίδα, να τρέχουμε μακριά από αυτούς μας επικρίνουν και μας καταδιώκουν, φοβούμενοι την οργή και τα σχόλια που προκαλούν οι πράξεις μας.
Θέλει μεγάλο κουράγιο και ψυχικό σθένος να σταματήσουμε να τρέχουμε και να στραφούμε στον θηρευτή μας και να τον αντιμετωπίσουμε κατάματα. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ανταμοιβόμαστε με μια μεγάλη αλήθεια. Σοκαριστική μεν, αλλά μεγάλη:
" Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις."
Και τότε συνειδητοποιούμε όχι μόνο το μάταιο αυτού του κυνηγητού αλλά και τον πραγματικό μας εχθρό. Είμαστε αυτοί που είμαστε, λάμπουμε με τον τρόπο που φτιαχτήκαμε να λάμπουμε. Και αυτός από τον οποίο τρέχαμε να ξεφύγουμε δεν ήταν τελικά κανένας άλλος από τον ίδιο μας τον φόβο για την επικριτική στάση του κόσμου. Και όλα αυτά γιατί απλά δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πως...λάμπουμε!
Κάθε φορά λοιπόν που κάνουμε κάτι που μας αρέσει, κάτι που μας εκφράζει, κάτι που μας συγκινεί, ας θυμόμαστε ότι αυτό είναι το φως μας και αν εμπιστευόμαστε το πως φαίνεται αυτό το φως στα δικά μας μάτια, δεν έχουμε να φοβηθούμε κανένα κυνηγητό από αυτούς που ενοχλήθηκαν. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν... Πάντα θα προσπαθούν να σβήσουν την δική μας λάμψη γιατί απλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο να αναδείξουν την δική τους...
Γιατί ο καθένας είναι μοναδικός και δεν μπορεί να λάμψει ποτέ με τον ίδιο τρόπο που λάμπει ο διπλανός του...

Πηγή:http://aiswpou-istories.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html

"ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ" -ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-

                            Artist: Pierre-Auguste Renoir

Μια διδακτική ιστορία για την ελευθερία της φαντασίας

Κάποτε ένα αγοράκι πήγε στο σχολείο.

Ήταν ένα τόσο δα αγοράκι και ένα μεγάλο σχολείο. Όταν όμως το αγοράκι διαπίστωσε πως μπορούσε να μπαίνει στην τάξη του κατευθείαν από την εξωτερική πόρτα χάρηκε. Και το σχολείο δεν φαινόταν τόσο μεγάλο πια.

Ένα πρωί, λίγο μετά που έφτασε το αγοράκι στο σχολείο η δασκάλα είπε:

Σήμερα θα κάνουμε μια εικόνα.

Ωραία, σκέφτηκε το αγοράκι. Του άρεσε να φτιάχνει εικόνες. Ζωγράφιζε τα πάντα, λιοντάρια και τίγρεις, κοτόπουλα και αγελάδες, τρένα και βαπόρια. Και έβγαλε το κουτί με τα χρώματά του και άρχιζε να ζωγραφίζει.

Αλλά η δασκάλα είπε: Περιμένετε! Δεν είναι ώρα να αρχίσετε.

Και περίμενε μέχρι να ετοιμαστούν όλοι.

Τώρα είπε η δασκάλα θα ζωγραφίσουμε λουλούδια. Ωραία, σκέφτηκε το αγοράκι, του άρεσε να ζωγραφίζει λουλούδια. Και άρχισε να φτιάχνει μερικά πολύ όμορφα λουλούδια με το ροζ, το πορτοκαλί και το γαλάζιο χρώμα του.

Η δασκάλα όμως είπε, περιμένετε, να σας δείξω πως. Και ζωγράφισε ένα λουλούδι στον πίνακα. Ήταν κόκκινο με πράσινο μίσχο. Ορίστε, είπε η δασκάλα, τώρα μπορείτε να αρχίσετε.

Το αγοράκι κοίταξε το λουλούδι της δασκάλας, μετά κοίταξε το δικό του λουλούδι, του άρεσε το δικό του πιο πολύ απ’ ότι εκείνο της δασκάλας. Δεν το είπε όμως. Απλά γύρισε στην άλλη σελίδα και έφτιαξε το λουλούδι του όπως αυτό της δασκάλας. Ήταν κόκκινο με πράσινο μίσχο.

Μια άλλη μέρα όταν το αγοράκι άνοιξε την πόρτα από έξω μοναχό του, η δασκάλα είπε, σήμερα θα φτιάξουμε κάτι με πηλό. Ωραία, σκέφτηκε το αγοράκι, του άρεσε ο πηλός.

Ήξερε να φτιάχνει ένα σωρό πράγματα με πηλό, φίδια και χιονανθρώπους, ελέφαντες και ποντίκια, αυτοκίνητα και φορτηγά. Άρχισε να πλάθει την μπάλα με τον πηλό που είχε. Η δασκάλα όμως είπε, περιμένετε, δεν είναι ώρα να αρχίσετε ακόμα! Και περίμενε μέχρι να ετοιμαστούν όλοι.

Τώρα, είπε η δασκάλα θα κάνουμε ένα πιάτο. Ωραία, σκέφτηκε το αγοράκι, του άρεσε να φτιάχνει πιάτα. Και άρχισε να φτιάχνει μερικά διαφόρων σχημάτων και μεγεθών. Η δασκάλα όμως είπε, περιμένετε, θα σας δείξω πως. Και έδειξε σε όλους πως να φτιάχνουν ένα βαθύ πιάτο. Ορίστε, είπε η δασκάλα, τώρα μπορείτε να αρχίσετε.

Το αγοράκι κοίταξε το πιάτο της δασκάλας, μετά το δικό του πιάτο. Έβρισκε το δικό του πιάτο καλύτερο από αυτό της δασκάλας. Δεν το είπε όμως. Απλά ξανάκανε τον πηλό του μια μεγάλη μπάλα και έφτιαξε ένα πιάτο σαν αυτό της δασκάλας. Ένα βαθύ πιάτο.

Και πολύ γρήγορα το αγοράκι έμαθε να περιμένει και να παρακολουθεί και να κάνει τα πράγματα όπως τα έκανε η δασκάλα. Και πολύ γρήγορα δεν έκανε πια δικά του πράγματα.

Μετά συνέβη και το αγοράκι και η οικογένειά του να μετακομίσουν σε άλλο σπίτι, σε άλλη πόλη.

Και το αγοράκι έπρεπε να πάει σε άλλο σχολείο. Αυτό το σχολείο ήταν ακόμη πιο μεγάλο από το προηγούμενο και δεν υπήρχε εξωτερική πόρτα προς την τάξη του. Έπρεπε να ανέβει μια μεγάλη σκάλα και να διασχίσει ένα μεγάλο διάδρομο μέχρι να φτάσει στην τάξη του.

Και την πρώτη μέρα που πήγε σε αυτό το σχολείο η δασκάλα είπε, σήμερα θα φτιάξουμε μια εικόνα. Ωραία, σκέφτηκε το αγοράκι και περίμενε τη δασκάλα να του πει τι να κάνει. Αλλά εκείνη δεν έλεγε τίποτα. Απλά γύριζε γύρω γύρω μέσα στην τάξη.

Όταν πλησίασε το αγοράκι του είπε, δεν θέλεις να ζωγραφίσεις; Ναι, είπε το αγοράκι, τι θα φτιάξουμε; Δεν μπορώ να ξέρω αν δεν το φτιάξεις, αποκρίθηκε η δασκάλα.

Πως θα το φτιάξουμε, ρώτησε το αγοράκι.

Με όποιο τρόπο θέλεις, είπε η δασκάλα.

Και με οποιοδήποτε χρώμα; ρώτησε το αγοράκι

Με οποιοδήποτε χρώμα, είπε η δασκάλα.

Αν ο καθένας ζωγράφιζε το ίδιο πράγμα και χρησιμοποιούσε τα ίδια χρώματα, πως θα μπορούσα να ξέρω ποιος έφτιαξε το καθένα και ποιανού είναι το καθένα;

Δεν ξέρω αποκρίθηκε, το αγοράκι, και άρχισε να φτιάχνει ροζ και πορτοκαλί και γαλάζια λουλούδια.

Του άρεσε το καινούργιο του σχολείο, έστω και αν δεν είχε εξωτερική πόρτα για να μπαίνει κατευθείαν στην τάξη του!

Helen E. Buckley

Πηγή: selidatouvasili.blogspot.gr

Το διάβασα στο: http://www.thessalonikiartsandculture.gr