"ΤΟ WEB 2.0 ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΕ EBOOK"

Ένα βιβλίο που απευθύνεται στον εκπαιδευτικό για το πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες του web2.0 στη διδακτική πράξη.
Πολύτιμες συμβουλές για τα ιστολόγια, χρήση και δυνατότητες του facebook στην τάξη,δημιουργία Προσωπικών Περιβαλλόντων Μάθησης , wiki και ό,τι έχει σχέση με την εκπαίδευση

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Υπεύθυνος έργου:
Αναστάσιος Καρακώστας
Συγγραφική Ομάδα:
1. Γούτας Στυλλιανός
2. Θεοχάρη Γεωργία
3. Θεοχαρίδης Θεοχάρης
4. Κατμάδα Αικατερίνη
5. Κιτσικούδης Κωνσταντίνος
6. Λαζάρου Ευθύμιος
7. Μανδάρας Εμμανουήλ
8. Μιχαλούδης Απόστολος
9. Πολιτόπουλος Νικόλαος
10. Χατζάκης Μιχαήλ
11. Χονδρούλη Βικτώρια
12. Χριστοδούλου Γεώργιος
13. Ψαρά Ελένη
Ομάδα Comics:
1. Κατμάδα Αικατερίνη
2. Χονδρούλη Βικτώρια
Ομάδα Τυπογραφίας:
1. Κιτσικούδης Κωνσταντίνος
2. Χατζάκης Μιχαήλ
Ομάδα Φιλολογικής Επιμέλειας:
1. Θεοχάρη Γεωργία
2. Ψαρά Ελένη
Ομάδα Περιεχομένου:
1. Γούτας Στυλλιανός
2. Θεοχαρίδης Θεοχάρης
3. Λαζάρου Ευθύμιος
Ομάδα Αξιολόγησης Εμπειρίας:
1. Μανδάρας Εμμανουήλ
2. Μιχαλούδης Απόστολος
Ομάδα Video Crowdsourcing:
1. Πολιτόπουλος Νικόλαος
2. Χριστοδούλου Γεώργιος

Κατεβάστε εδώ το βιβλίο

Πηγή:   teachspiration.wikispaces.com

Το διάβασα στο fresh-education.blogspot.gr

"ΤΑ 8 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΡΚΑ"

Δεν έχουμε και άπειρα αισθητικά δάση αλλά τα τρία είναι στην Αθήνα και όλα αποτελούν βιότοπους και καταφύγια άγριας ζωής. Ανακαλύψτε τα.

 ΛΕΝΑ ΛΥΔΑΚΗ 

Πάρκα αλλά ακόμα και αισθητικά δάση -ευτυχώς- δεν υπάρχουν μόνο στα βουνά και στις απομακρυσμένες περιοχές της περιφέρειας, αλλά και στην Αθήνα. Μεγαλύτερα ή μικρότερα, άγρια και δύσβατα ή πιο κοντά στις απαιτήσεις του αστικού τοπίου, τα πάρκα και αισθητικά δάση προσφέρονται για βόλτες, περιήγηση, παρατήρηση των φυτών και των ζώων που φιλοξενούν.

 ΑΛΣΟΣ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ #ATTIKH: Ένα μικρό αστικό άλσος που αποτελεί σημαντικό πνεύμονα πρασίνου για την πόλη της Αθήνας και στο οποίο βρίσκουν προσωρινό ή μόνιμο καταφύγιο πολλά είδη της άγριας ζωής. Το Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας απλώνεται σε 480 στρέμματα και άρχισε να δημιουργείται σταδιακά από το 1914, με δεντροφυτεύσεις στον λόφο δίπλα από το ρέμα του Ποδονίφτη, ενώ τη δεκαετία του '50 κατασκευάστηκε μια όμορφη λίμνη στην καρδιά της έκτασης. Μεγάλος πρωταγωνιστής των περιοχών που έχουν νερό ο πρασινόφρυνος. Το Άλσος με τα όμορφα μονοπάτια του και την πλούσια, για πόλη, άγρια ζωή είναι ένα εξαιρετικό πεδίο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και εξερεύνησης. 

ΔΑΣΟΣ ΣΥΓΓΡΟΥ #ΑΤΤΙΚΗ: Για πολλούς, μια όαση στο κέντρο της Αθήνας, για άλλους, εμπορικό φιλέτο και για τους φυσικούς κατοίκους του, τα μεταναστευτικά πουλιά, μια σημαντική στάση στη διαδρομή τους. Το δάσος καλύπτει μια έκταση 950 περίπου στρεμμάτων και βρίσκεται στα όρια των δήμων Αμαρουσίου, Κηφισιάς και Μελισσίων. Το μεγαλύτερο μέρος του Δάσους Συγγρού είναι άγριο πευκόδασος, ενώ σε διάφορα σημεία του, αποψιλωμένα πριν από πολλά χρόνια, βρίσκονται τα δέντρα, οι καλλιέργειες και τα θερμοκήπια του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών. Το φυσικό τοπίο που διαμορφώνεται στη μέση του αστικού ιστού είναι μοναδικό και αποτελεί σημαντικό φυσικό περιβάλλον και στάση ξεκούρασης για πολλά είδη. 

ΠΑΡΚΟ «ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ» #ΑΤΤΙΚΗ: Ένα από τα τελευταία καταφύγια της άγριας ζωής της Αθήνας. Το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης» βρίσκεται στο κέντρο της κοιλάδας του ποταμού Κηφισού και καταλαμβάνει μια έκταση 1.150 στρεμμάτων, γεγονός που το καθιστά το μεγαλύτερο πάρκο εντός πόλεως στην Ελλάδα. Ουσιαστικά αποτελεί υπόλειμμα του παλιότερου μεγάλου πευκοδάσους που ξεκίναγε από το Τατόι και έφτανε μέχρι τα Τουρκοβούνια. Πρόκειται για μια μικρογραφία ενός λιμναίου, αγροδασικού μεσογειακού οικοσυστήματος, μέσα στο οποίο έχουν κατασκευαστεί τέσσερις μικρές λίμνες, προσθέτοντας έτσι τη σημαντική για την άγρια πανίδα παρουσία του υγρού στοιχείου. Οι τεχνητές λίμνες, η παρόχθια βλάστηση, τα φυλλοβόλα, τα κωνοφόρα και οι καλλιέργειες, δημιουργούν ένα ιδανικό σημείο ώστε η ορνιθοπανίδα της περιοχής να ξεκουραστεί και να περάσει τον χειμώνα. 

ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ ΛΕΣΒΟΥ #ΛΕΣΒΟΣ: Στη δυτική χερσόνησο της Λέσβου, ανάμεσα σε λόφους και ξερά λιβάδια, απλώνεται ένας μοναδικός τόπος. Πρόκειται για ένα από τα δύο μεγαλύτερα απολιθωμένα δάση του κόσμου, που καλύπτει μια κυκλική έκταση 150 τ.χλμ. Η δημιουργία του ανάγεται πριν από 21,5 με 16,5 εκατομμύρια χρόνια, την περίοδο του Μειοκαίνου, και οφείλεται στην έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα της εποχής. Η απολιθωμένη χλωρίδα αποτελείται από κωνοφόρα, αγγειόσπερμα, καρποφόρα και μονοκοτυλήδονα. Η περίφραξη της περιοχής έχει διασώσει πολλά είδη της χλωρίδας, ενώ το δάσος είναι επίσης από τα καλύτερα σημεία για ορνιθοπαρατήρηση στο νησί.

 ΔΑΣΗ ΑΡΚΕΥΘΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ #ΦΛΩΡΙΝΑ: Μια περιοχή στα σύνορα της χώρας, στην οποία εμφανίζονται πλούσια δάση αρκεύθων, με πολλά υπεραιωνόβια δέντρα. Οι άρκευθοι εμφανίζονται κυρίως στα δυτικά της Μικρής Πρέσπας και στα νότια της Μεγάλης Πρέσπας, στο όρος Ντέβας και στο όρος Βροντερό, καθώς και στο νησί Βιδρονήσι, που βρίσκεται στη μέση της Μικρής Πρέσπας. Τα δάση της υψηλής αρκεύθου είναι εξαιρετικά σπάνια στην Ευρώπη και απαντούν, εκτός από τις Πρέσπες, μόνο στο φαράγγι Κρέσνα της Βουλγαρίας -γι' αυτό βρίσκονται κάτω από ιδιαίτερο καθεστώς προστασίας. Στις παρυφές των δασών αυτών υπάρχουν πολλές βελανιδιές και έτσι σχηματίζονται όμορφα μεικτά δάση ανάμεσα στα είδη. Η ορνιθοπανίδα περιλαμβάνει πολλά είδη και κυρίως μικροπούλια.

 ΔΑΣΟΣ ΡΟΥΒΑ #ΡΕΘΥΜΝΟ: Το σημαντικότερο πρινοδάσος της Ελλάδας είναι το μοναδικό παρθένο και υγιές δάσος της Κρήτης, που διατηρεί ακόμα τη φυσιογνωμία που χαρακτήριζε τα βουνά του νησιού από τα αρχαία χρόνια. Το δάσος Ρούβα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της οροσειράς του Ψηλορείτη, σε μία από τις πιο δύσβατες και απομονωμένες περιοχές της Κρήτης. Αναπτύσσεται σε ένα μικρό οροπέδιο με έντονο ανάγλυφο, σε υψόμετρο 500 μέτρων και περιβάλλεται από τις ψηλές κορφές του Ψηλορείτη, που φτάνουν μέχρι τα 1.920 μέτρα. Χαρακτηρίζεται από την παρουσία του φαραγγιού του Αγίου Νικολάου, που εισέρχεται στο οροπέδιο από τα νότια. Η οικολογική και αισθητική του αξία είναι τεράστια καθώς διακρίνεται από την παρουσία πολλών ενδημικών ζώων και φυτών της Κρήτης. 

ΔΑΣΟΣ ΣΗΜΥΔΑΣ #ΔΥΤΙΚΗ ΡΟΔΟΠΗ: Ένα σπάνιο δάσος, κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, που αποτελεί ένα μοναδικό βιότοπο λόγω της ύπαρξης του ψυχρόφιλου δέντρου της σημύδας. Η βλάστηση της περιοχής αποτελείται από είδη που προτιμούν όξινα εδάφη. Άλλα δέντρα που συναντώνται εδώ είναι η δασική πεύκη, η ερυθρελάτη, η οξιά, το σκλήθρο, η λεπτοκαρυά και διάφορα είδη βελανιδιάς. Πρόσφατα ανακαλύφθηκε ένας ακόμη τύπος βλάστησης, μοναδικός στην Ελλάδα, τα δάση γκρίζου σκλήθρου που απλώνονται στις όχθες των μικρών ποταμών. Μόνιμη είναι η παρουσία της αρκούδας στα δάση της περιοχής, ενώ υπάρχουν και λύκοι. Τα ζαρκάδια απαντώνται σε υγιείς πληθυσμούς, ενώ υπάρχουν επίσης αγριόγατοι, αγριόχοιροι, αλεπούδες, νυφίτσες, σκίουροι, λαγοί και πολλά είδη νυχτερίδων. Σημαντική επίσης είναι η παρουσία της άγριας πέστροφας στα νερά των ποταμών. 

ΠΑΡΘΕΝΟ ΔΑΣΟΣ ΦΡΑΚΤΟΥ #ΔΡΑΜΑ: Το πιο άγριο δάσος της χώρας αποτελεί ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα αδιατάρακτα δασικά οικοσυστήματα της Ευρώπης. Ονομάζεται και Παρθένο Δάσος Παρανεστίου, ενώ η παλιότερη ονομασία του ήταν Ζαγκραντένια που, όπως και η τωρινή, σημαίνει το φραγμένο μέρος. Πράγματι, το δάσος απλώνεται σε μια λεκάνη που είναι φραγμένη από κορυφές στα βόρεια και η μόνη διέξοδος από αυτό είναι στα νότια. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού Δράμας, πάνω ακριβώς στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Στην περιοχή αναπτύσσονται δάση με δέντρα που απαντώνται στη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη, όπως μαύρη πεύκη, έλατα, οξιές κ.ά. Η ορνιθοπανίδα περιλαμβάνει πολλά θαυμαστά είδη όπως ο μεγαλόπρεπος αγριόκουρκος. Από θηλαστικά, μόνιμη είναι η παρουσία της αρκούδας ενώ υπάρχουν και αρκετοί λύκοι.

 Πηγή: www.doctv.gr

"ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΤΥΦΛΟΥΣ"

Το Μουσείο Πράδο στη Μαδρίτη σπάει τον κανόνα του «μην αγγίζετε τα εκθέματα» 

Ανάμεσα σε μια σειρά προγράμματα στα οποία έχει επενδύσει το Μουσείο Πράδο στην Ισπανία προκειμένου να διευρύνει τη δυνατότητα πρόσβασης στη συλλογή του, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων έργα των Γκόγια, Βελάσκεθ και Ελ Γκρέκο, το πρόσφατο επίτευγμά του είχε να κάνει με τρισδιάστατα έργα για ανθρώπους με προβλήματα όρασης. 

Σε συνεργασία με μια ομάδα ειδικών και με τη βοήθεια προηγμένης τεχνολογίας, έξι έργα τέχνης μεγάλων ζωγράφων αντιγράφηκαν σε 3D πίνακες, τους οποίους οι επισκέπτες μπορούν να γνωρίσουν με την αφή. Τα αντίγραφα σχεδιάστηκαν με μεγάλη χρωματική ακρίβεια σε σχέση με τα πρωτότυπα έργα, ενώ σημαντικό στοιχείο ήταν επίσης το μέγεθός τους, που έπρεπε να είναι κατάλληλο ώστε να επιτρέπει την απτική εξερεύνηση και κατανόησή του από τον επισκέπτη. 

Το καινοτόμο project, που είχε τίτλο «Αγγίξτε το Πράδο», περιελάμβανε επίσης οδηγούς ήχου και οδηγούς σε κώδικα Μπράιγ. 

Πατήστε στη διεύθυνση http://www.techinsider.io/3d-printed-works-of-art-for-the-blind-2016-1#ooid=15Ym91eTrIpbLj2eStmmg8A7h2YUoLa0 για να δείτε το βίντεο.

Πηγή: www.doctv.gr

"ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΣΤΟΧΑΖΟΝΤΑΙ"

Είναι σε θέση ένα παιδί τεσσάρων ετών να φιλοσοφήσει, με την έννοια που το κάνει ένας ενήλικας;

Δεν μοιάζει πιθανό όταν σκεφτόμαστε τη φιλοσοφία ως μια θεωρητική πράξη ή σύνολο ιδεών. Αν όμως επρόκειτο για μια δραστηριότητα που ενθαρρύνει το παιδί να ερευνήσει τον κόσμο γύρω του, να αναστοχαστεί και να διατυπώσει υποθέσεις για όσα παρατηρεί; Ναι, αυτό μοιάζει πολύ πιθανόν και, μάλιστα, οι απόψεις των παιδιών μπορούν να είναι οι πλέον αποκαλυπτικές! 

Το «μικρόβιο» του στοχασμού το μεταδίδει ένας ενήλικας, γονιός ή δάσκαλος, που έχει ο ίδιος στοχαστική διάθεση και έχει ασχοληθεί με έννοιες και απόψεις σε βάθος, ώστε να μπορεί με πολύ απλό τρόπο να καθοδηγήσει το παιδί να στοχαστεί και να διερωτηθεί για τον κόσμο γύρω του. Όταν δύο, τρία, πέντε, δέκα ή παραπάνω άτομα είναι μαζί και συζητούν, ο στοχασμός μπορεί να οδηγήσει σε άλλα επίπεδα. Μπορεί να γίνει δημιουργικός, έχει στοιχεία αλληλεγγύης, είναι συνεργατικός και μοιάζει με σκαλοπάτια από σκέψεις που οδηγούν σε πανέμορφες εικόνες και ιδέες. 

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το να προκαλέσουμε και να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να στοχάζονται δεν είναι δα και από τις πρώτες προτεραιότητες του σχολείου. Ας μάθουν πρώτα να γράφουν, να διαβάζουν, να μετρούν, και μετά βλέπουμε. Κι όμως, η στοχαστική διαδικασία επηρεάζει τόσο πολύ το σύνολο της μαθησιακής ικανότητας του παιδιού! Από τη μια, το παιδί ως μεμονωμένο άτομο μαθαίνει να συγκροτεί τη σκέψη του και τη λογικότητά του, μαθαίνει να καλύπτει το «κενό» μεταξύ στοχασμού και δράσης.

 Από την άλλη, το παιδί ως μέλος της ομάδας μαθαίνει να συμπορεύεται με τους υπόλοιπους, καθώς μυείται στη συνεργασία και την αλληλεγγύη, στην αυτορρύθμιση και τη διαχείριση των συναισθημάτων του.

 Η δημοκρατία δεν στέκεται έξω από τους τοίχους του σχολείου περιμένοντας την ενηλικίωση των παιδιών. Η διαπαιδαγώγηση στη δημοκρατία ξεκινά από το νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο. 

Τα παιχνίδια φιλοσοφίας που μπορούμε να παίξουμε με τα παιδιά δεν είναι τόσο εγκεφαλική δραστηριότητα όσο πρακτική. Επίσης, είναι μια δραστηριότητα εξίσου συνεργατική και συλλογική όσο και ατομική. Τα παιδιά έχουν εξαιρετικές δυνατότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν. Έχουν λογικό συλλογισμό, ευφάνταστες ιδέες και ικανότητα να βλέπουν το σύνολο, συναισθάνονται τους άλλους, εκφράζουν συμπάθεια, αποτυπώνουν πρότυπα, κάνουν διασυνδέσεις μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος, μπορούν να εντοπίσουν ελαττώματα σε μια σειρά επιχειρημάτων. 

Τα θέματα που μπορούν να συζητήσουν είναι πολλά. Περιλαμβάνουν:

 • τη φιλία 

• τα μυστικά

 • τον εκφοβισμό 

• τις διαφορές 

• διάφορα συναισθήματα

 • την τιμωρία

 • τη ζωή και το θάνατο

 • την προσωπική ταυτότητα

 • την ανθρώπινη συνείδηση

 • τις ισορροπίες στη φύση 

• τον κύκλο της ζωής 

• τη σχέση μεταξύ στοχασμού και γνώσης

 • τις θρησκευτικές πεποιθήσεις

 • την προέλευση της γλώσσας

 • τη φαντασία

 • τη σχέση του ονείρου με την πραγματικότητα 

• διάφορες ηθικές αξίες 

• την αλήθεια και το ψέμα

 Πρέπει να παρέχεται στα παιδιά ο κατάλληλος χρόνος και χώρος για να εξερευνήσουν τα ερωτήματα και τις σκέψεις τους, όπως επίσης τα κατάλληλα μέσα και εργαλεία για να παίξουν με τις ιδέες τους. Ο ρόλος του ενήλικα είναι να προτρέπει τα παιδιά να θεμελιώνουν τις απόψεις τους, να κάνουν διακρίσεις και διασυνδέσεις, να συγκροτούν επιχειρήματα και να αναπτύσσουν υποθέσεις και αναλογίες. Πρέπει να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα σε μια αίσθηση περιπέτειας και εξερεύνησης και σε μια αίσθηση κατεύθυνσης και προόδου. 

Τα στάδια της διαδικασίας της φιλοσοφικής έρευνας για παιδιά: 

1. Πρώτα απ’ όλα καθορίζονται οι κανόνες της ερευνητικής κοινότητας:

 α. Δεν φωνάζουμε.

 β. Όταν μιλά κάποιος δεν τον διακόπτουμε. 

γ. Δεν βρίζουμε και δεν χρησιμοποιούμε προσβλητικό λεξιλόγιο. 

δ. Κάνουμε υπομονή και περιμένουμε τη σειρά μας.

 ε. Διαθέτουμε αυτοέλεγχο.

 στ Ακούμε προσεκτικά με τα αυτιά, τα μάτια και το μυαλό,

 ζ. Μένουμε ήρεμοι. 

2. Αρχίζουμε τη διαδικασία με μερικά λεπτά σιωπής ή χαλάρωσης. Έτσι προετοιμαζόμαστε για τη συνέχεια. 

3. Χρησιμοποιούμε κάτι ως αφόρμηση ένα αφήγημα, ένα ποίημα, μια εικόνα ή ένα μουσικό κομμάτι και αναλογιζόμαστε τι αισθανθήκαμε απέναντι στο ερέθισμα, πώς ανταποκριθήκαμε συναισθηματικά ή και νοητικά. Καλό είναι να δίνονται ερεθίσματα που να καλύπτουν κάθε φορά και διαφορετικό τύπο νοημοσύνης.

 4. Καθένας καλείται να κάνει μια μικρή διακοπή για να σκεφτεί κάποιες διαφορετικές ιδέες που του έρχονται στο μυαλό ως ανταπόκριση στο ερέθισμα. Έπειτα, τα παιδιά μπορούν να συζητήσουν είτε όλα μαζί σε κύκλο είτε σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες. Ασφαλώς, δίνονται εργαλεία, όπως μολύβια, χαρτιά και χρώματα, για να γράψουν ή να οπτικοποιήοουν τις σκέψεις τους. 

5. Ο ενήλικας καθοδηγεί τη συζήτηση με ερωτήματα. Τα ερωτήματα αυτά καταγράφονται για να τα βλέπουν όλοι, χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε μέσο -τεχνολογικό ή μη- είναι διαθέσιμο και χρήσιμο. Αποσαφηνίζονται οποιεσδήποτε απορίες υπάρχουν σχετικά με τα ερωτήματα.

 6. Γίνονται διασυνδέσεις μεταξύ των ερωτημάτων, είτε λογικές-συμπερασματικές (αν… τότε), είτε θεωρητικού περιεχομένου (γιατί να ισχύει το τάδε και όχι το δείνα…). Κατά τη δημιουργία διασυνδέσεων τα παιδιά κάνουν και διακρίσεις μεταξύ των ερωτημάτων -όπως για παράδειγμα μεταξύ ρεαλιστικού και μη ρεαλιστικού- είτε σε ζευγάρια είτε σε μικρές ομάδες. Αν η συζήτηση δεν έχει ήδη ξεκινήσει κατά το στάδιο δημιουργίας διασυνδέσεων, τότε ο ενήλικας, με ψηφοφορία ή τυχαία επιλογή, ξεχωρίζει ένα ερώτημα το οποίο θα αποτελέσει την αφορμή της συζήτησης. 

7. Ο ενήλικας-καθοδηγητής θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός ώστε να βρεθεί μια ισορροπία ανάμεσα στην απλή ενθάρρυνση της συμμετοχής των παιδιών στη συζήτηση και την παρακίνηση να «ανοίξουν» νέους ερευνητικούς δρόμους. Το ουσιώδες είναι να ξεπεράσει η συζήτηση το στάδιο της δημοσιοποίησης διαφορετικών απόψεων και εμπειριών και να οδηγηθεί προς ένα διάλογο όπου όλοι θα συμμερίζονται τις βασικές έννοιες που ενέχονται στο εξεταζόμενο ερώτημα, έτσι ώστε να παραχθούν νέα νοήματα και νέα κατανόηση.

 8. Η πορεία της έρευνας καλό είναι να περιλαμβάνει και χαρτογράφηση ιδεών, η οποία θα βοηθήσει να παρακολουθήσουμε τις διαφορετικές απόψεις που ακούγονται ή να διασωθεί το υλικό της συζήτησης για μελλοντική χρήση. Επίσης, η χαρτογράφηση βοηθά τα παιδιά να εμβαθύνουν στην κατανόηση των εννοιών που διερευνώνται. 

9. Τέλος, ο ενήλικας-καθοδηγητής συνοψίζει προφορικά όσα καταγράφηκαν. Καλό είναι να προσφερθεί στα παιδιά μια δραστηριότητα για εμπέδωση. 

Στις περιπτώσεις που τα σχολεία υιοθέτησαν τέτοιου είδους διαδικασίες φιλοσοφικής συζήτησης διαπιστώθηκε ότι ο τρόπος στοχασμού, η γλώσσα και η συμπεριφορά που μαθαίνουν τα παιδιά εισρέουν σύντομα και σε άλλα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος, στα παιχνίδια του διαλείμματος και, γενικά, στην καθημερινότητα της σχολικής κοινότητας. 

Στα νηπιαγωγεία του Reggio Emilia στην Ιταλία, οι παραπάνω δραστηριότητες αποτελούν μέρος της καθημερινής σχολικής πρακτικής. Τα παιδιά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους κοινωνικά. Η συζήτηση και τα ερωτήματα τους είναι τα σημεία αφετηρίας για το αναλυτικό πρόγραμμα και την καθημερινή εργασία τους. Οι ενήλικες που συνεργάζονται αντιμετωπίζουν τις έρευνες των παιδιών με σεβασμό, προσφέρουν την πείρα τους και επιδίδονται σε ανοιχτό διάλογο με τα παιδιά. Αυτή η αλληλεπίδραση εκμαιεύει το υλικό που διατηρεί το αναλυτικό πρόγραμμα ζωντανό και ζωτικό. 

Η περιέργεια των παιδιών και οι ειδικές δεξιότητες και γνώσεις των ενηλίκων βοηθούν στην ανάπτυξη του. Η κύρια φροντίδα σε αυτό το προσχολικό αναλυτικό πρόγραμμα είναι να βρεθούν τρόποι για να υποστηριχτούν τα παιδιά, με μια διαδικασία νοητικής, κοινωνικής και συναισθηματικής δέσμευσης, ώστε να εμβαθύνουν σε κάθε έρευνα που αναλαμβάνουν. Τα παιδιά από τη μεριά τους εντρυφούν στην αυτοσυγκέντρωση και την προσεκτική παρατήρηση. Ακούν προσεκτικά τους ενήλικες, αλλά και το ένα το άλλο, και περνούν πολύ χρόνο τόσο σε μοναχική όσο και σε συνεργατική πρακτική δραστηριότητα.

 Κεντρική θέση στην ερευνητική διαδικασία έχει η κατάλληλη χρήση των ερωτημάτων που θέτει ο δάσκαλος-καθοδηγητής. Ο παρακάτω κατάλογος προσφέρει παραδείγματα ερωτημάτων τα οποία μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να εμβαθύνουν στο διάλογο: 

Ακούμε προσεκτικά και διασαφηνίζουμε:

-Θα μπορούσες να εξηγήσεις τι εννοείς; 

- Θα μπορούσες να το πεις με άλλα λόγια; 

- Θα μπορούσες να δώσεις ένα παράδειγμα; 

Επεκτείνουμε και διερευνούμε: 

- Για ποιους λόγους το λες αυτό;

 - Γιατί νομίζεις ότι είναι έτσι;

 - Θεωρείς δεδομένο ότι…; 

Συνδέουμε, γενικεύουμε και κάνουμε διακρίσεις:

- Άρα συμφωνείς με…;

 - Άρα διαφωνείς με…; 

- Αυτό συμβαίνει σε κάθε περίπτωση; 

- Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο… και το…; 

Κάνουμε υποθέσεις, εξερευνούμε τις συνέπειες και το πλαίσιο: 

- Τι θα έλεγες αν…;

 - Είναι δυνατόν να…; 

- Μπορούμε να το εφαρμόσουμε αυτό σε όλες τις περιστάσεις; 

- Αν συμβεί αυτό, ποιες θα ήταν οι συνέπειες; 

Αξιολογούμε, κάνουμε ανασκόπηση, συνοψίζουμε, συμπεραίνουμε:

 - Καταλαβαίνουμε όλοι τις διαφορετικές απόψεις; 

- Μπορεί κάποιος να αναφέρει με λίγα λόγια τι είπαμε;

 - Τι μάθαμε; 

Οι ενήλικοι καθοδηγητές δρουν υποστηρικτικά, επίσης, όταν στηρίζουν την καλλιέργεια των ιδεών, όταν αναγνωρίζουν ευκαιρίες για φιλοσοφικό στοχασμό, όταν κάνουν διασυνδέσεις ανάμεσα σε διαφορετικές ιδέες και έρευνες, όταν δίνουν στα παιδιά ανατροφοδότηση (feedback) και όταν επιδεικνύουν ποικίλους τρόπους χαρτογράφησης των ιδεών. 

Τέλος, οι συνεδρίες φιλοσοφίας μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά όλους τους τύπους νοημοσύνης, παράλληλα με τον ενδοπροσωπικό, ενώ σχετίζονται διαθεματικά και με τη διδασκαλία όλων των σχολικών μαθημάτων.

 Αποσπάσματα από το βιβλίο της Ελένης Γαρυφαλάκη, Πολλαπλή Νοημοσύνη, Εκδ. Διόπτρα.  Via:Εναλλακτική Δράση

 Πηγή: www.doctv.gr

"ΑΣΤΕΓΟΣ ΣΕ Α΄ ΠΛΑΝΟ"

«Κατάλαβα τι σημαίνει αόρατος άνθρωπος». Ο Νικήτας Κανάκης, πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου, μπήκε για λίγο στη θέση ενός άστεγου

 
Φωτό: Homeless in Athens

«ΕΙΧΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ΚΑΜΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ. Κατά καιρούς περνούσε από τη δουλειά να μου πει μια καλημέρα. Πάνε τώρα δυο χρόνια που είχαμε γνωριστεί στον υπνωτήριο των αστέγων. Βρήκε καταφύγιο κάποια κρύα βράδια για λίγο. Προτιμούσε όπως έλεγε την ησυχία και την μοναξιά. Τον είχα βοηθήσει να βρει μια παλιά υπόγεια αποθήκη. Του αρκούσε. Μάθαινα πως περνούσε από το πολυιατρείο κατά καιρούς για φάρμακα. Ποτέ του δεν ζήτησε τίποτα παραπάνω. Ούτε τον άκουσα να γκρινιάξει για τίποτα. 

ΉΞΕΡΑ ΠΩΣ ΠΟΥΛΟΥΣΕ ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. Ούτε μια μέρα δεν είχε μείνει που να μην βγει με την πραμάτεια του. Γύρω στα εξήντα αν και έδειχνε μεγαλύτερος. Ζόρικο πράγμα ο δρόμος. Κουβεντιάζαμε κάμποσο καπνίζοντας παρέα. Είχε μια φυσική παλαιομοδίτικη ευγένεια και ένα χιούμορ με αυτοσαρκασμό. Δεν έδειχνε να έχει καμιά σχέση με τον κόσμο του δρόμου και ας είχε μείνει καιρό έξω. Είχα καταφέρει να μάθω πολύ λίγα πράγματα για τη ζωή του. Ήταν φανερό πως απέφευγε να μιλήσει για τα περασμένα. Ποιος ξέρει; Καμιά φορά οι αναμνήσεις είναι σαν τα πολύτιμα κοσμήματα που θες να τα κρατάς από τα αδιάκριτο μάτια του κόσμου. Δεν είχα ρωτήσει ποτέ περισσότερα. Τι σημασία είχε άλλωστε; Και ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω. Ούτε παπάς ούτε δικαστής. Αν κάποιος παραπέφτει απλά απλώνεις το χέρι. 

ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΤΥΧΑΙΑ ΣΗΜΕΡΑ χαμηλά στο κέντρο της Αθήνας προς το μοναστηράκι. Τον αναγνώρισα πριν με δει. Κοντοστάθηκα λίγο πριν του μιλήσω. Με αναγνώρισε αμέσως και έδειξε να χαίρεται πολύ. Έριξα μια κρυφή ματιά στο εμπόρευμα. Στημένο πάνω σε ένα χαρτόκουτο, λίγα στυλό, μολύβια, αναπτήρες, πλαστικές θήκες για διπλώματα. Λίγα πράγματα. Πολύ λίγα. Πολύ πιο λίγα από την άλλη φορά που τον είχα δει. Θα τραβάει ζόρια σκέφτηκα. Κατάλαβε το βλέμμα μου αστραπιαία. Χαμογελώντας πικρά μου είπε «δύσκολη εποχές για τις επιχειρήσεις. Έλλειψη ρευστότητας, τα capital control…». Γέλασα και έφυγε η αμηχανία. 

«ΝΑ ΚΕΡΑΣΩ ΚΑΦΕ. ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ. Εδώ δίπλα θα πεταχτώ δυο λεπτά θα κάνω…». Δεν είπα όχι αν και ήξερα ότι θα τον δυσκόλευε. Οι άνθρωποι στον δρόμο έχουν την δική τους, έστω και πληγωμένη, αξιοπρέπεια. Και το να σε κεράσουν είναι η δική τους μικρή νίκη. Αν θέλεις να σε σέβονται πρέπει να τους σέβεσαι. «Μόνο αν δεν πειράζει μπορείς να κάτσεις λίγο με τα πράγματα μέχρι να έρθω». Ξεπέρασα την αμηχανία και την ντροπή του κάνοντας πλάκα. «Έγινε, ότι πουλήσω όμως μισά-μισά».

 ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΠΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΚΑΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΖΗΣΕΙΣ. Στρώθηκα στο πεζούλι πίσω από το χαρτόκουτο. Τα δέκα λεπτά που έκανε μου φάνηκαν αιώνας. Τρόμαξα, δεν το κρύβω. Οι περαστικοί από εκεί χαμηλά στο ύψος των ποδιών τους δείχνουν ένας κόσμος εχθρικός άγριος αφιλόξενος. Κατάλαβα τι σημαίνει αόρατος άνθρωπος. Να περνάν να σε κοιτάν και να μην σε βλέπουν. Σαν να μην υπάρχεις. Σαν τρέιλερ πέρασαν από το μυαλό σκηνές από ένα φανταστικό προσεχώς. Αν τα πράγματα στράβωναν και μένα στη ζωή πως θα επιβίωνα. Τι κάνεις όταν οι δρόμοι αδειάζουν και εσύ μένεις πίσω μόνος σου; Πως άραγε περνάει η νύχτα αν δεν έχεις κάπου να κρυφτείς; Και τι μπορεί να ελπίζεις. 

ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΕ. ΜΕ ΕΙΔΕ ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΟ. Προσπάθησε αμήχανα να δικαιολογηθεί που άργησε. Φοβήθηκε μάλλον πως τσαντίστηκα που με άφησε μόνο του. Που να ήξερε… Έστριψε τσιγάρο και μου δώσε. Έκανα λίγο πιο κει και καθίσαμε μαζί στο πεζούλι πίσω από το χαρτόκουτο. Τα Σάββατα που κατεβαίνω μόνος μου για βιβλία ελάχιστα με απασχολεί πως δείχνω. Έτσι και αλλιώς εμείς οι χοντροί το καλοκαίρι έχουμε τα μαύρα μας τα χάλια. Τώρα που το σκέφτομαι ταίριαζα στον ρόλο μια χαρά. Ιδρωμένος αξούριστος, κακοσουλούπωτος και απεριποίητος με ένα παλιοτζίν, αθλητικά, μπλουζάκι ξεχειλωμένο και μια παλιόσακα στο ώμο. Ντεμέκ. «Παπαδόπουλος και υιός. Εισαγωγαί…» του είπα και βάλαμε τα γέλια. Χαλάρωσα.

 ΟΠΩΣ ΚΑΘΟΜΑΣΤΑΝ ΠΕΡΑΣΕ ΕΝΑΣ ΚΥΡΙΟΥΛΗΣ ΠΟΥ ΕΣΕΡΝΕ ΈΝΑΝ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ, εμφανώς βαριεστημένο. Μας έριξε μια περιφρονητική ματιά και είπε στον μικρό. «Τα βλέπεις που στα λέω. Αυτά γίνονται αν δεν ακούς τον πατέρα σου και δε διαβάζεις. Έτσι θα καταντήσεις…» Ο φίλος μου γύρισε πολύ σοβαρά και με κοίταξε. «Για σένα το είπε…» Ξεκαρδιστήκαμε και οι δύο. Ένα γέλιο λυτρωτικό.

 ΣΗΚΩΘΗΚΑ ΝΑ ΦΥΓΩ. «Ρε συ, ξέμεινα από αναπτήρες στο σπίτι. Που να τρέχω στα περίπτερα. Θα αγοράσω από σένα. Και κοίτα μην με φορτώσεις ψιλά. Έχει τρυπήσει και η τσέπη…». Δούλευε στο δρόμο δεν ήταν ζητιάνος. Ήταν η σειρά μου να ανταποδώσω. Κατάλαβε και δε διαμαρτυρήθηκα. Μου έβαλε τους αναπτήρες σε ένα νάιλον σακουλάκι. «Α, και ένα μολύβι. Προσφορά της επιχείρησης στην εκλεκτή πελατεία της…». Σφίξαμε τα χέρια πριν απομακρυνθώ.

 ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ –και την ασφάλεια– του κήπου μου και τα μοιράζομαι μαζί σας θυμήθηκα έτσι χωρίς λόγο ένα στίχο του Αργύρη Χιόνη: «…Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω της υπάρχουν πέτρες πού ονειρεύονται κήπους…» Καλό ξημέρωμα.

 Ο Νικήτας Κανάκης είναι γιατρός, πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου. 

 Πηγή: www.doctv.gr

"ΤΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ"

Οι διατροφικές διαταραχές αποτελούν πλέον μάστιγα στις μέρες μας. Είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει γιατρούς, επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων και προβάλλεται μέσα από πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Tο θέμα αυτό εξετάζεται και αναλύεται πολύπλευρα και ανάλογα έχουν προσδιοριστεί αιτίες και αποτελέσματα.

Η διάσταση που έχουν δώσει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ο τρόπος με τον οποίο πολλές φορές έχει προβληθεί το πρόβλημα, ενημερώνει αλλά και παραπλανεί. Είναι σημαντικό η ενημέρωση να έχει ένα επιστημονικό υπόβαθρο, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με τον κατάλληλο τρόπο για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά.

Αρχικά, μιλώντας για διατροφικές διαταραχές, εννοούμε κατά κύριο λόγο τη νευρική ανορεξία και τη βουλιμία.

Η νευρική ανορεξία ορίζεται ως η κατάσταση κατά την οποία το άτομο αρνείται την πρόσληψη οποιασδήποτε τροφής με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν το άτομο προβεί σε πρόσληψη τροφής, στη συνέχεια θα βρει τον τρόπο να την αποβάλλει, τις περισσότερες φορές με προκλητό εμετό. Συνήθως, τα άτομα που έχουν επιλέξει να μην τρέφονται, χρησιμοποιούν υποκατάστατα τροφών ή χάπια τα οποία κόβουν την όρεξη (ανορεξιογόνα).

Στην αντίθετη περίπτωση, η βουλιμία χαρακτηρίζεται από τη συνεχή και αδιάκοπη πρόσληψη τροφής με πρόκληση εμετού στη συνέχεια. Η πρόσληψη τροφής συνεχίζεται και αφού το άτομο έχει αισθανθεί κορεσμό.

Είναι δύσκολο να ανακαλύψει κανείς τα πραγματικά αίτια για κάθε περίπτωση. Η δυσκολία έγκειται στη διαφορετικότητα των ατόμων και στην ποικιλία των εξωτερικών παραγόντων στους οποίους οφείλεται ένα μέρος του προβλήματος. Κάποιοι από τους παράγοντες που θέτουν την προδιάθεση μιας διατροφικής διαταραχής στους ανθρώπους είναι το φύλο -οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην εικόνα του σώματος-, η ηλικία -μεταξύ 15 και 35-κάποια υποβόσκουσα συναισθηματική διαταραχή, η παχυσαρκία -η προσπάθεια απώλειας βάρους με αυστηρή δίαιτα- και η σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία.



Παρουσιάζοντας κάποιους από τους κύριους λόγους ανάπτυξης των διαταραχών σίτισης, καλό θα ήταν να ξεκινήσει κανείς από την παιδική ηλικία. Η ανάπτυξη λοιπόν της ικανότητας του παιδιού να διαχωρίζει τα συναισθήματά του, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση το αίσθημα της πείνας και της ευχαρίστησης, είναι ένας από αυτούς.

Όταν αυτό δε συμβαίνει, επιδρά αρνητικά στη μετέπειτα ζωή του ατόμου και μπορεί να εμφανιστεί με τη μορφή κάποιας διαταραχής, όπως η διατροφική στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Τον πρώτο ρόλο σε αυτό το διαχωρισμό παίζει η οικογένεια.

Γνωρίζοντας ότι η οικογένεια είναι το πρώτο και πιο σημαντικό σύστημα μέσα στο οποίο αρχίζει η ανάπτυξη ενός παιδιού, συμπεραίνουμε τον σπουδαίο ρόλο της στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Οι δυσκολίες επικοινωνίας μεταξύ των μελών, οι υπερβολικές απαιτήσεις από την οικογένεια προς το παιδί, οι συνθήκες ανασφαλούς διαβίωσης, ένα υπερβολικό ενδιαφέρον στην εικόνα του σώματος στη συγκεκριμένη περίπτωση, η διαρκής υποτίμηση του παιδιού και η μη αναγνώριση της ταυτότητας και του διαχωρισμού των ορίων του ‘εγώ’ από τον υπόλοιπο κόσμο, είναι μόνο κάποια από τα στοιχεία που συντελούν σε μια μελλοντική διαταραγμένη εικόνα του ατόμου.

Σύμφωνα με έρευνες, η υπερφαγία και η στέρηση φαγητού διεγείρουν το ‘σύστημα επιβράβευσης’ του εγκεφάλου, όπως ακριβώς συμβαίνει σε περιπτώσεις εξαρτήσεων ουσιών και αλκοολισμού. Ουσίες, απαγορευμένες ή μη, οι οποίες προκαλούν χημική διέγερση, έχουν ως αποτέλεσμα την εξάρτηση.

Αυτή η διέγερση σταματάει κάθε δυσάρεστο συναίσθημα. Με τον ίδιο τρόπο και οι διαταραχές σίτισης αναπτύσσονται με στόχο να μπλοκάρουν κάθε ανεξέλεγκτο αρνητικό συναίσθημα και να κάνουν το άτομο να αισθανθεί κατά ένα τρόπο ισορροπία.

Στους ανθρώπους με συναισθηματική και ψυχική ισορροπία το ‘σύστημα επιβράβευσης’ του εγκεφάλου τους διεγείρεται όταν για παράδειγμα τρέφονται σωστά, ασκούνται, περνάνε με ευχάριστο τρόπο την ελεύθερη ώρα τους κλπ. Όταν το ‘σύστημα επιβράβευσης’ μάθει να διεγείρεται με τεχνητά μέσα, όπως οι εξαρτησιογόνες ουσίες, παύει να λειτουργεί κατά τον κοινώς αποδεκτό, φυσιολογικό τρόπο που προαναφέρθηκε.

Το ίδιο ισχύει και κατά τη διαταραχή σίτισης. Τα στοιχεία εκείνα της προσωπικότητας που αυξάνουν το ρίσκο των εξαρτήσεων συμβάλλουν και στις διατροφικές διαταραχές. Έχει βρεθεί ότι αυτά τα στοιχεία της προσωπικότητας οφείλονται εν μέρει στην κληρονομικότητα.

Κάποια από αυτά τα στοιχεία είναι η τάση να ευχαριστείς τους άλλους και η χαμηλή ικανότητα να διεκδικείς τα δικαιώματά σου, η ανάγκη να μειώσεις δυσάρεστα συναισθήματα όπως το άγχος, την κατάθλιψη και τη χαμηλή αυτοπεποίθηση, η τελειομανία και χαρακτηριστικά ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς.

Καταλαβαίνει κανείς ότι οι εξαρτήσεις και οι διαταραχές σίτισης μπορούν να έχουν κοινούς τρόπους θεραπείας. Ο ασθενής έχει ως στόχο να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να δυναμώσει το εγώ του προκειμένου να μην καταφεύγει σε αυτοκαταστροφικά μέσα για την επίλυση των προβλημάτων του.



Είναι αρκετά σημαντικό να μην εθελοτυφλούμε όταν τα σημάδια των διαταραχών σίτισης είναι πλέον εμφανή στα δικά μας άτομα. Ίσως μια πρώτη συζήτηση με το ίδιο το άτομο να του δώσει το έναυσμα να καταλάβει εν μέρει ότι κάτι του συμβαίνει και να θορυβηθεί με αυτόν τον τρόπο.

Ιδιαίτερα προσεκτικοί θα πρέπει να είμαστε με τα νεαρότερα άτομα, παιδιά στην εφηβεία και στη μετεφηβική ηλικία. Καλό θα είναι, αν το άτομο είναι ανήλικο, οι γονείς να μιλήσουν σε κάποιον ειδικό-ψυχολόγο προκειμένου να σιγουρευτούν αν πρόκειται για κάποια διαταραχή σίτισης.

Ο ειδικός, ανάλογα με την περίπτωση, θα παραπέμψει σε ψυχιατρική παρακολούθηση αν το άτομο είναι σε προχωρημένο στάδιο ασιτίας ή χρειάζεται κάποια φαρμακευτική αγωγή.

Συνήθως, η ψυχιατρική εξέταση είναι απαραίτητη προκειμένου να ολοκληρωθεί η διάγνωση. Αν η διαταραχή βρίσκεται σε ένα αρχικό στάδιο, τότε η ψυχολογική υποστήριξη σε ένα πρώτο συμβουλευτικό στάδιο, στους γονείς ή και στο ίδιο το άτομο ίσως είναι απαραίτητη για την αποφυγή της ανάπτυξης της διαταραχής.

Στη συνέχεια, ανάλογα και πάλι με την περίπτωση, το άτομο ίσως μπει σε ένα πρόγραμμα συστηματικής ψυχοθεραπείας, έτσι ώστε να αντιμετωπίσει τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος.

Τα άτομα που δυσκολεύονται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους χρησιμοποιούν το φαγητό σα μια οδό διαφυγής. Επίσης, οι άνθρωποι που αδυνατούν να ακολουθήσουν τις δικές τους ανάγκες και τα δικά τους συναισθήματα χρησιμοποιούν το σώμα τους ως μέσω έκφρασης των όποιων αδυναμιών και προβλημάτων τους. Η εικόνα του πολύ λεπτού σώματος λοιπόν, που υπάρχει ως πρότυπο σε κάποιες κοινωνίες γίνεται για κάποια άτομα, κυρίως γυναίκες, το άλλοθι άρνησης πρόληψης τροφής με ουτοπικό στόχο την απόκτησή του. Είναι προφανές ότι πίσω από αυτό το στόχο ‘κρύβεται’ μια βεβαρημένη συναισθηματικά ψυχή που μας ζητά ‘βοήθεια’ με το δικό της τρόπο.

 Αντωνία Μανούσου, Ψυχολόγος Υγείας

Πηγή: iatronet.gr

Το διάβασα στο  http://antikleidi.com

ΡΕΚΟΡ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ:482 ΦΩΛΙΕΣ ΚΑΡΕΤΑ-ΚΑΡΕΤΑ ΦΕΤΟΣ

Χρονιά ρεκόρ για την καρέτα στη Ζάκυνθο! 482 φωλιές καρέτα φιλοξενούνται ήδη για φέτος το καλοκαίρι στα Σεκάνια Ζακύνθου, σε μία χρονιά ρεκόρ σε σχέση με την τελευταία πενταετία.

Το 2016 αναδεικνύεται σε χρονιά ρεκόρ αφού οι χελώνες στα Σεκάνια και σε όλη την περιοχή του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου (ΕΘΠΖ) είναι αριθμητικά πολύ περισσότερες σε σχέση με τα δεδομένα της τελευταίας πενταετίας. Οι φωλιές αγγίζουν τον αριθμό των 482 στα Σεκάνια μέχρι στιγμής, ενώ για το ΕΘΠΖ συνολικά ο αντίστοιχος αριθμός αγγίζει τις 1021, σύμφωνα με τις καταγραφές του ΑΡΧΕΛΩΝΑ. Από την πλευρά του, για ακόμα μία χρονιά το WWF Ελλάς, και με τη στήριξη του WWF Σουηδίας, πραγματοποιεί πρόγραμμα φύλαξης της περιοχής των Σεκανίων. Ήδη από τις 27 Ιουνίου, δύο πυροφύλακες προστατεύουν τα Σεκάνια, τόσο από την ανθρώπινη παρουσία που απαγορεύεται στην περιοχή όσο και από πιθανές πυρκαγιές που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια την παραλία.



Η Χαρίκλεια Μινώτου, υπεύθυνη του προγράμματος του WWF στη Ζάκυνθο, μεταφέρει μέσα από την προσωπική της εμπειρία και ένα μοναδικό υποβρύχιο βίντεο θηλυκής καρέτα, τη σημασία της προστασίας των Σεκανίων.



Γιατί είναι σημαντική η προστασία των Σεκανίων και τι προσφέρουν οι πυροφύλακες του WWF

Η ανθρώπινη παρουσία απαγορεύεται στον πυρήνα του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου και στην παραλία των Σεκανίων, καθώς αυτό μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τις συνθήκες ωοτοκίας της καρέτα. Ταυτόχρονα, μια πιθανή πυρκαγιά στην περιοχή γύρω από τα Σεκάνια μπορεί να καταστρέψει την επιφανειακή βλάστηση και η επακόλουθη διάβρωση να μεταφέρει στην παραλία χώμα και λάσπη και να καλύψει την άμμο, όπου κάνουν τις φωλιές τους οι χελώνες.

Για αυτόν τον λόγο, οι δύο πυροφύλακες του WWF, αφού εκπαιδεύτηκαν κατάλληλα από εξειδικευμένο προσωπικό του δασικού προγράμματος της οργάνωσης και του Τμήματος Τεχνολόγων Περιβάλλοντος του ΤΕΙ Ζακύνθου, βρίσκονται κάθε μέρα στις επάλξεις για να αποσοβήσουν κάθε πιθανή απειλή. Σε συνεργασία με το ΕΘΠΖ , την Πυροσβεστική Υπηρεσία , όλους τους υπεύθυνους φορείς και τον ΑΡΧΕΛΩΝΑ που καταγράφει τις φωλιές φροντίζουν ό, τι προκύπτει καθημερινά. Κύριο μέλημά τους είναι ο έγκαιρος εντοπισμός δασικών πυρκαγιών ώστε να ειδοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν το Πυροσβεστικό Σώμα για την καταστολή τους.



Οι δύο πυροφύλακες του WWF Ελλάς εκπαιδεύονται από προσωπικό της οργάνωσης στα Σεκάνια Ζακύνθου. Δείτε με μεγαλύτερη λεπτομέρεια την προετοιμασία καθώς και την καθημερινότητα των δύο πυροφυλάκων, του Μιχάλη και του Διονύση, μέσα από την ιστορία τους στο blog τουWWF.

*Το WWF διενεργεί αυτή την περίοδο εκστρατεία για την υποστήριξη της προστασίας της Caretta caretta και των Σεκανίων. Δείτε περισσότερα εδώ: https://donate.wwf.gr/caretta/index.php

Δείτε εδώ video με τα πρώτα βήματα μιας νεαρής χελώνας καρέτα:

Το διάβασα στο www.tvxs.gr