Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2017

"ΖΗΣΕ"- ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΣΙΝΟΗ ΒΗΤΑ-

Ζήσε, από την Αρσινόη Βήτα

Σήκω και κοίτα τον ουρανό να στέλνει το γαλάζιο συστημένο στο πρόσωπό σου.

Κοίτα τον ήλιο. Και ξέρεις άλλοτε είναι χαρούμενος φωτεινός κι άλλοτε λυπημένος σκοτεινός κρυμμένος πίσω από τα γκρίζα σύννεφα. Σαν εσένα.

Σήκω και κοίτα το θόρυβο στους δρόμους, τη σιωπή τους τη νύχτα. Tα παιδιά που τραγουδούν κι εκείνα που δακρύζουν. Σήκω και κοίτα γύρω τα παρτέρια με το χιόνι, τα παρτέρια με λουλούδια. Το τραπέζι με τα λίγα τα πολλά.

Ό, τι βλέπεις που φωτίζει ή σκοτεινιάζει, που χαίρεται ή λυπάται, που κινείται ή σταματά , μονόχρωμο ή πολύχρωμο λέγεται ζωή. Το αεράκι που παίζει κρυφτό στα μαλλιά σου, η δίψα, η πείνα σου, το γέλιο της ψυχής σου, το κλάμα σου για το μη αναστρέψιμο.

Σήκω και κοίτα απέναντί σου ο καθρέφτης σου ψέματα δε λέει. Είσαι εδώ κι ανασαίνεις και αισθάνεσαι. Είσαι αυτό που η ψυχή σου, η καρδιά σου, το μυαλό σου επιλέγει. Τα ναι και κυρίως τα όχι σου.

Οι άνθρωποι θα σου φορέσουν τη δική τους φορεσιά, θα σε βάλουν στις δικές τους ιστορίες που δεν είναι ιστορίες σου, θα σου δώσουν το δικό τους χαρακτήρα για να σε απορρίψουν ή να σε δεχτούν. Αν είσαι εκεί και τους ακούσεις δεν θα μπορέσεις να ζήσεις όπως θέλεις.

Απλά χαμογέλα, γιατί είσαι αυτό που δεν θα είναι ποτέ.Δεν είναι για σένα η ζωή να σε καθηλώνει, να σε παραιτεί, να σε τρομάζει. Γεννήθηκες, πορεύεσαι, σκοντάφτεις, περπατάς, τρέχεις, σταματάς.Με επίγνωση κοίτα γύρω σου. Σήκω και πάρε αυτό που σου αξίζει!

Σου αξίζει μια αγάπη που θέλει να χορέψει μαζί σου, που σε κάνει να τραγουδάς,που δε ζητά μόνο τις όμορφες ώρες σου υπομένει τις άσχημες,που μπορεί και σε δέχεται όπως ακριβώς είσαι, που δε θέλει να σε αλλάξει, που μοιράζεται την άνοιξη και το χειμώνα σου κι ελπίζει πάντα σε ένα καλοκαίρι.

Σέβεται την ελευθερία σου,τις επιλογές σου, το δικαίωμα στο λάθος. Σε συγχωρεί. Κι είναι κει παρούσα να σου δώσει το χέρι της για να σηκωθείς όταν σε βλέπει γονατισμένο. Σου αξίζει μια αγάπη που γελά μαζί σου. Κλαίει μαζί σου φανερά ή κρυφά, που αυτολογοκρίνεται να μην σε πονέσει και σιωπά.

Σου αξίζει μια αγάπη που σε κάνει να νιώθεις ασφαλής που σε αφήνει να πετάς κι ας είναι μακριά της και σε συντροφεύει στις πτήσεις σου αν της το επιτρέψεις.Πίνει μια γουλιά από το γαλάζιο ουρανό των ονείρων σου.Σου αξίζει μια αγάπη που σε κάνει καλύτερο άνθρωπο.Υπάρχει! Σήκω και γύρνα στην αληθινή ζωή!

''Όλη η ποικιλία, όλη η ευτυχία, όλη η ομορφιά της ζωής αποτελείται από τη σκιά και το φως.''*

*'''Άννα Καρένινα'' Λέων Τολστόι

Γράφει η Αρσινόη Βήτα

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr

"ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΦΟΡΤΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΖΗΣΑΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ"

Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του

Ξέρεις τι είναι να είσαι παιδί και να προορίζεσαι για μια ζωή που δεν έχεις επιλέξει;

Να γεννιέσαι και να έχουν αποφασιστεί όλα για σένα από πριν;

Είσαι ακόμα στην κοιλιά της μαμάς σου, σε αυτό το απίστευτα ασφαλές μέρος και όλοι μιλάνε γύρω από το όνομα σου, δίχως να έχεις ακόμα όνομα. Θα είσαι το άψογο παιδί, ο τέλειος επαγγελματίας, ο υπέροχος άνθρωπος, θα είσαι ο ιδανικός υποψήφιος. Θα κάνεις πράγματα που δεν ξέρεις ακόμα αν σου αρέσουν. Θα επιβεβαιώσεις κάθε προσδοκία των γονέων σου. Και όλα αυτά γιατί; Μα, φυσικά γιατί αυτοί ξέρουν με ποιο τρόπο θα γίνεις εσύ ευτυχισμένος.

Οι γονείς, δύο άνθρωποι που σκέφτονται για εσένα πριν από εσένα. Προγραμματίζουν τις ζωές τους με βάση το δικό σου πρόγραμμα, σε αγαπούν ό,τι και αν γίνει, είναι εκεί για να αντέξουν τα σκοτάδια σου και να χαρούν πριν από εσένα για τις επιτυχίες σου.

Είναι οι άνθρωποι που σε έφεραν σε αυτό τον κόσμο. Σου χάρισαν την πνοή και τη δυνατότητα να ζήσεις. Μέχρι εκεί. Οι γονείς μας είναι κοινοί θνητοί, ας μη μπερδευόμαστε. Είναι άνθρωποι με τις δικές τους ιστορίες, τους δικούς τους φόβους, ανασφάλειες, όνειρα και πάθη. Πριν από εμάς, είχαν την δική τους προσωπική ζωή.

Είναι σύντροφοι, εραστές, επαγγελματίες, φίλοι και όλα όσα είμαστε και εμείς. Το ότι γίνονται γονείς δεν σημαίνει πως διαγράφονται από τη λίστα όλων όσων έχουν το δικαίωμα να κάνουν λάθη. Άλλωστε και αυτοί από μόνοι τους είναι παιδιά κάποιων άλλων, έχουν μεγαλώσει με τα πρότυπα άλλων ανθρώπων. Και εκεί κάπου μπλεκόμαστε όλοι.

Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί, είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του. Μαμάδες που δεν έγιναν οι μπαλαρίνες που θα ήθελαν, μπαμπάδες που συμβιβάστηκαν και δε κυνήγησαν το δικό τους όνειρο, άνθρωποι που είτε βολεύτηκαν σε ετοιμοπαράδοτες πραγματικότητες, ή φυλακίστηκαν δίχως να το καταλάβουν.

Στο βωμό του «καλού» του παιδιού, του «εγώ ξέρω καλύτερα», του «μα είναι δυνατόν η μαμά να θέλει το κακό σου;», έγιναν τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Γιατί οι σημερινοί γονείς κάνουν τα πάντα για το παιδί τους εκτός από το να το αφήσουν ελεύθερο να επιλ

έξει αυτό που θέλει να γίνει.


Ό,τι τους έλειψε, προσπαθούν να το δουν μέσα από τα δικά σου μάτια. Αυτό που δεν κατάφεραν να φέρουν κοντά, οι παρολίγο ευτυχίες τους, γίνονται τώρα ο δικός σου αυτοσκοπός. Και εσύ παίζεις το ρόλο του πρωταγωνιστή, στο έργο που είναι φτιαγμένο για κάποιον άλλο.

Απόψεις για τον έρωτα, πολιτικές, θρησκευτικές πεποιθήσεις, καταπιεσμένες ανάγκες που σφαγιάστηκαν στα πρέπει των δικών τους γονέων, τώρα φορτώνονται στις δικές σου πλάτες. Και εσύ σαν άλογο σε κούρσα, τρέχεις να φτάσεις στο τέρμα για να ευτυχήσουν, να ευτυχήσεις. Ναι, να ευτυχήσεις, μάλλον δηλαδή, από ό,τι σου έχουν πει.

Και φτάνεις εκεί, έχεις ζήσει όλα όσα ήθελαν να ζήσουν οι ίδιοι, γιατί θέλησες να τους κάνεις περήφανους, να τους επιβεβαιώσεις, να ακούσεις το μπράβο τους, να δεις το χαμόγελο στα πρόσωπα τους. Αφού τα έκανες όλα για την ευτυχία σου γιατί καταλήγεις εσύ, ο δυστυχισμένος;

Γιατί, δε σε γεμίζει τίποτα από αυτά που γράφτηκαν για εσένα. Εσύ είσαι ο συγγραφέας του δικού σου βιβλίου και μέχρι να κρατήσεις την πένα στα χέρια σου, οι σελίδες θα μένουν άγραφα χαρτιά. Άδειες μέρες που αδημονούν να γεμίσουν με όσα ΕΣΥ αγαπάς.

Το καλό σου κρύβεται κάπου εκεί, ανάμεσα σε όσα αγαπάς και όσα σε αγαπούν γι’ αυτό που πραγματικά είσαι και όχι γι’ αυτό που θέλει ο καθένας να γίνεις. Ο κάθε άνθρωπος οφείλει να ζει αυτό που θέλει να ζήσει και να αφήνει το παιδί του να επιλέγει, να μάθει να επιλέγει για το δικό του καλό.

Άλλωστε πώς μπορεί ο γονέας να ξέρει ότι αυτό θα είναι καλό για σένα, από τη στιγμή που αυτός δε το έκανε ποτέ; Και πώς μπορεί να ξέρει πως εσύ θα είσαι ευτυχισμένος, με όσα κάνουν αυτόν ευτυχισμένο;

Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, νιώθει την σιγουριά πως αυτός ξέρει καλύτερα. Αποκτάει την τάση να απαντάει με απόλυτο τρόπο στο καθετί. Αντιθέτως, θα έπρεπε όσο μεγαλώνουμε να ρωτάμε περισσότερο και να απαντούμε λιγότερο.

Οι γονείς να ρωτάνε τα παιδιά και τα παιδιά να εμπνέονται από τις ερωτήσεις. Να βρίσκουν τροφή για σκέψη στα χέρια των γονιών τους και όχι στρωμένους δρόμους που τελικώς, οδηγούν σε αδιέξοδα.

Να θυμάσαι, λοιπόν, πως οι γονείς σου έδωσαν ακριβώς αυτά που είχαν να σου δώσουν. Το σημαντικό είναι τι θα κάνεις εσύ με αυτά που σου δόθηκαν έως εφόδια. Θα τα χρησιμοποιήσεις έως αλυσίδες ή θα τα μεταμορφώσεις σε φτερά;

Χαρά Βλαχοδήμου, Ψυχολόγος- Κλινική Υπνοθεραπεύτρια

Πηγή: enallaktikidrasi.com

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr

ΙΤΑΛΟ ΚΑΛΒΙΝΟ- ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ-



«Υπήρχε μια χώρα όπου όλοι ήταν κλέφτες.

Τη νύχτα κάθε κάτοικος έβγαινε με αντικλείδια κι ένα φανάρι και πήγαινε να διαρρήξει το σπίτι ενός γείτονα. Επέστρεφε την αυγή φορτωμένος κι έβρισκε το σπίτι του διαρρηγμένο. Κι έτσι όλοι ζούσαν αρμονικά και χωρίς προβλήματα, αφού ο ένας έκλεβε τον άλλον, κι αυτός έναν άλλον ακόμα και ούτω καθεξής, μέχρι να έρθει η σειρά του τελευταίου που έκλεβε τον πρώτο.

Το εμπόριο σε εκείνη τη χώρα ασκείτο με τη μορφή της απάτης, τόσο από την πλευρά εκείνου που πουλούσε όσο και από την πλευρά εκείνου που αγόραζε. Η κυβέρνηση ήταν μια εταιρία που εγκληματούσε σε βάρος των πολιτών, και οι πολίτες, από τη μεριά τους, νοιάζονταν μόνο να εξαπατούν την κυβέρνηση. Έτσι η ζωή συνεχιζόταν χωρίς δυσκολίες, και δεν υπήρχαν ούτε πλούσιοι ούτε φτωχοί.

Τότε, κανείς δεν ξέρει πώς, βρέθηκε στη χώρα ένας τίμιος άνθρωπος. Τη νύχτα, αντί να βγαίνει με τον σάκο και το φανάρι, έμενε στο σπίτι του να καπνίζει και να διαβάζει μυθιστορήματα. Έρχονταν οι κλέφτες, έβλεπαν το φως αναμμένο και δεν ανέβαιναν.

Αυτή η κατάσταση διήρκεσε για λίγο· μετά έπρεπε να τον κάνουν να καταλάβει ότι εάν ήθελε να ζει χωρίς να κάνει τίποτα, αυτός δεν ήταν λόγος να μην αφήνει τους άλλους να κλέβουν. Για κάθε νύχτα που αυτός περνούσε στο σπίτι του, μία οικογένεια δεν έτρωγε την επόμενη ημέρα.

Μπροστά σε αυτά τα επιχειρήματα, ο τίμιος άνθρωπος δεν μπορούσε να εναντιωθεί. Άρχισε κι αυτός να βγαίνει το βράδυ και να γυρίζει την αυγή, όμως, να κλέψει δεν πήγαινε. Τίμιος ήταν, δεν υπήρχε τίποτα να κάνει. Πήγαινε μέχρι τη γέφυρα κι έμενε να κοιτάζει το νερό να περνάει από κάτω. Επέστρεφε στο σπίτι του και το έβρισκε διαρρηγμένο.

Σε λιγότερο από μία εβδομάδα, ο τίμιος άνθρωπος βρέθηκε απένταρος, χωρίς να έχει τίποτα να φάει, με το σπίτι άδειο. Όμως, μέχρι εδώ, μικρό το κακό, γιατί η ευθύνη ήταν δική του. Το πρόβλημα ήταν ότι με αυτόν τον τρόπο που έπραττε δημιουργείτο ένα χάος. Γιατί άφηνε τους άλλους να του κλέβουν τα πάντα, ενώ αυτός δεν έκλεβε κανέναν· έτσι, υπήρχε πάντα κάποιος που επιστρέφοντας την αυγή στο σπίτι του το έβρισκε άθικτο γιατί ήταν το σπίτι που έπρεπε να διαρρήξει αυτός.


Γεγονός είναι ότι μετά από λίγο, εκείνοι που δεν έπεφταν θύματα κλοπής βρέθηκαν να είναι πιο πλούσιοι από άλλους και να μην θέλουν πλέον να κλέβουν. Κι αυτοί που πήγαιναν να κλέψουν το σπίτι του τίμιου ανθρώπου, το έβρισκαν πάντα άδειο· έτσι γίνονταν φτωχοί. Εν τω μεταξύ, εκείνοι που έγιναν πλούσιοι απέκτησαν κι αυτοί τη συνήθεια να πηγαίνουν τη νύχτα στη γέφυρα να κοιτάζουν το νερό που περνούσε από κάτω. Αυτό μεγάλωσε το χάος, γιατί υπήρξαν πολλοί άλλοι που έγιναν φτωχοί.

Τότε, οι πλούσιοι είδαν ότι, με το να πηγαίνουν τη νύχτα στη γέφυρα, θα γίνονταν φτωχοί μετά από λίγο. Και σκέφτηκαν: «Να πληρώσουμε τους φτωχούς να πηγαίνουν να κλέβουν για λογαριασμό μας». Έκαναν τα συμβόλαια, ορίστηκαν οι μισθοί, τα ποσοστά· φυσικά, πάντα κλέφτες ήταν, και προσπαθούσαν να εξαπατήσουν οι μεν τους δε. Όμως -όπως συνήθως συμβαίνει- οι πλούσιοι γίνονταν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Υπήρχαν πλούσιοι τόσο πλούσιοι που δεν είχαν πια ανάγκη να κλέβουν και να βάζουν άλλους να κλέβουν για να συνεχίζουν να είναι πλούσιοι. Όμως, εάν σταματούσαν να κλέβουν, θα γίνονταν φτωχοί γιατί οι φτωχοί τούς έκλεβαν. Πλήρωσαν, λοιπόν, τους πιο φτωχούς από τους φτωχούς για να προφυλάσσουν την περιουσία τους από τους άλλους φτωχούς, κι έτσι ίδρυσαν την αστυνομία και δημιούργησαν τις φυλακές.

Με αυτόν τον τρόπο, λίγα μόλις χρόνια μετά την άφιξη του τίμιου ανθρώπου, κανείς δεν μιλούσε πια για κλοπές, αλλά μόνο για πλούσιους ή φτωχούς, παρότι ήταν πάντα όλοι κλέφτες. Τίμιος υπήρξε μόνο εκείνος ο ένας που πέθανε σύντομα. Από πείνα»

«Το μαύρο πρόβατο» (La pecora nera) – Ίταλο Καλβίνο (1923-1985) – μετάφραση από την Μαρία Π. Βαγγέλη

Πηγή: monopatimas

Το διάβασα στο Antikleidi , http://antikleidi.com

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2017

"ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΕΥΣΤΟΧΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ"

 Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΟ ΠΙΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Ένα πολύ σύντομο αλλά συνάμα πολύ εύστοχο κείμενο για τα παιδιά από την Maria Montessori.
Δεν είναι πειθαρχημένο το παιδί
που είναι αναγκασμένο να μένει μουγκό και ακίνητο.
Είναι μηδενισμένο.

Μαρία Μοντεσσόρι (Maria Montessori)

Πηγή: Thessaloniki Arts and Culture

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Καθάρια φωνή, Καθάρια ζωή ! Μέτρο ανθρωπιάς και παλικαριάς ...

Σαν σήμερα, το 1980 έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Ξυλούρης, ο Κρητικός μουσικός και τραγουδιστής που σφράγισε την ελληνική παραδοσιακή μουσική με το έργο του

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017

"ΑΝΤΙΟ ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΜΑΛΛΙΑ"

Αποτέλεσμα εικόνας για λουκιανοσ κηλαηδονησ

ΑΝΤΙΟ ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΜΑΛΛΙΑ

Της Μαρίας Περέντη

Τι να σου πω, τι να σου πω, τι να σου πω
που να μην το 'χει πει κανένας για κανέναν,
εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω.
Μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα.

Οι γονείς μου τον τραγουδούσαν με ανοιχτά τα παράθυρα στο παλιό κόκκινο μάζντα τους, έπαιζε στο ραδιόφωνο της κουζίνας και οι δίσκοι του κοσμούσαν τη δισκοθήκη του πατέρα. Τα άλλα παιδάκια άκουγαν την pop της εποχής, διάττοντες αστέρες που κανείς δε θυμάται πια, ενώ εγώ σιγοτραγουδούσα «Τα θερινά σινεμά» και το «Αχ Μαρία».


Τα άλλα παιδάκια, εκτός από την Κλεοπάτρα, με την οποία γίναμε φίλες από την πρώτη μέρα στο σχολείο και δεν ένιωθα μόνη, καθώς ουρλιάζαμε στα διαλείμματα χορεύοντας, το «Φταίει ο χοντρός» με το τραγούδι να γίνεται αφορμή για την αρχή μιας φιλίας που βαστά μέσα στα χρόνια κι εννοεί ακόμη να τραγουδά.

Το πρόσωπο πίσω από τη φωνή και την ξεσηκωτική μουσική ήταν εκείνος «ο κύριος με τα περίεργα μαλλιά», όπως είπα την πρώτη φορά που αντίκρισα στην τηλεόραση τον Λουκιανό Κηλαηδόνη. Όταν είσαι παιδί σου αρέσει απλώς ο ρυθμός, αγαπάς δίχως εξηγήσεις τις νότες, μαθαίνεις τα λόγια αυτόματα, παραποιώντας τα περισσότερα από αυτά.

Μεγαλώνοντας, μεγάλωνε μέσα μου η αγάπη για το μοναδικό εκείνο ηχόχρωμα και την τρομερά παράξενη στιχουργική δεινότητα, αυτό τον τύπο που έφερε μια νέα πνοή στην ελληνική μουσική σκηνή και που ήταν τόσο άλλος, τόσο διαφορετικός, με τόση αλήθεια σε όλο αυτό, που έμοιαζε να είναι άνθρωπος δικός. Τον φανταζόμουν τις Κυριακές στα τραπέζια, ως έναν ακόμη θείο ή κάποιο φίλο του μπαμπά.

Οι τυχεροί μας γονείς κι άλλοι 100.000 νέοι της εποχής τους, έζησαν τη μαγεία του πάρτι στη Βουλιαγμένη, του περίφημου ελληνικού Woodstock, που ήταν έμπνευση του Κηλαηδόνη. Έκανε την αρχή κι έβγαλε τη μουσική στη φύση, εκτός των στενών συναυλιακών χώρων. Δεν χώρεσε άλλωστε σε πλαίσια ο ίδιος ποτέ.


Γεννήθηκε στην Κυψέλη, στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου, αγάπησε τη γειτονιά του και τους ανθρώπους της. Στην Κυψέλη της εποχής συναντούσε κανείς αστούς, bon vivants, μποέμ τύπους, καλλιτέχνες, διανοούμενους, εργάτες. Στο κοινωνικό αυτό μωσαϊκό θα αγαπήσει τη μουσική. Μεταξύ επτανησιακών καντάδων και Γούναρη, ακούει Έλβις, Everly Brothers και Fats Domino.

Σχολείο πήγε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων. Μικρός ήθελε να γίνει αρχιτέκτονας, φοίτησε στην Αρχιτεκτονική του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Τελικά έγινε «αρχιτέκτονας» των μουσικών μας ακουσμάτων.

Η εκκίνηση της καλλιτεχνικής του τροχιάς στη δεκαετία του ’70, είναι η μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου Η Πόλη μας, με ερμηνευτές τη Βίκυ Μοσχολιού και τον Μανώλη Μητσιά. Θα είναι αυτή η αρχή ενός μουσικού θησαυρού που θα αφήσει παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.


Η σύνθεση της μουσικής για το θέατρο και το σινεμά τον κερδίζει. Γράφει για μια δεκαετία τη μουσική για την Ελεύθερη Σκηνή, είναι βασικός συνθέτης του «Θεσσαλικού Θεάτρου», συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Λαϊκό Θέατρο του Λ. Τριβιζά και με την παιδική σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου. Γράφει τη μουσική για τις ταινίες «Οι κυνηγοί» και «Ο θίασος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Ελευθέριος Βενιζέλος» του Παντελή Βούλγαρη και «Οι Αθηναίοι» του Βασίλη Αλεξάκη.



Μοναδικός και ροκ εν ρολ, διαβάζει μετά μανίας Λούκι Λουκ. Είναι ο ήρωας του Morris η αιτία που το κοινό θα αποκαλεί τον Κηλαηδόνη φτωχό και μόνο καουμπόη, καθώς εκείνος θα γράψει ένα τραγούδι εμπνευσμένο από το alter ego του

Παρά τους στίχους του τραγουδιού του, εκείνος ερωτεύεται και παντρεύεται την Άννα, κάνει μαζί της δυο κόρες την Γιασεμή και την Μαρία και στέκεται πιστός σύντροφος και πατέρας, δίχως να χάνει στιγμή τη ζωντάνια και την παιδικότητά του.

Τα χρόνια περνούν κι όσο τα περίεργα μαλλιά του ασπρίζουν, τα τραγούδια του συνοδεύουν όλο και περισσότερο τις δικές μας στιγμές. Είναι που μεγαλώσαμε και ξεκινήσαμε να λέμε σε όλα ναι, ίσως.

Από τους στίχους του ξεπηδούν ήρωες, τη ζωή των οποίων θες μετά να φαντάζεσαι, ήρωες που αγαπάς και αυτομάτως τους κάνεις εικόνα. Ποιος ξεχνά τη Μαίρη Παναγιωταρά, την πολυτραγουδισμένη, τη γυναίκα - σύμβολο. Δίχως ίχνος υποτίμησης, με ένα ιδιάζον χιούμορ που κρύβει από πίσω του κοινωνική ευαισθησία και ρομαντισμό, που δε θα απέδιδαν τα πιο σοβαρά και πομπώδη λόγια, ο Κηλαηδόνης, τον οποίο η γιαγιά μου επέμενε να λέει «Κελαηδόνη», απέδιδε εκείνος τις ανησυχίες και τους έρωτες ενός ολάκερου λαού.


Στις 7 του Φλεβάρη, ξημερώματα Τρίτης, ο «κύριος με τα περίεργα μαλλιά», αποφάσισε να κάνει ένα πάρτι, πάρτι από εκείνα τα παλιά και να καλέσει σε εκείνο το πάρτι, να ‘ρθουν τα πιο καλά παιδιά, να ‘ρθει ο Φελίνι, να ‘ρθει κι ο Μάρκος, να ‘ρθουν οι Μπητλς, να ‘ρθει ο Σαρλώ, να ‘ρθει ο Καντίνσκι, να ‘ρθει κι ο Μπόρχες, να ‘ρθει ο Σινάτρα και να είναι κι αυτός. Κι έφυγε κι εγώ πήρα πρώτα την Κλεοπάτρα να της το πω, γιατί ακόμα τραγουδάμε το «Φταίει ο χοντρός».

Όλα αυτά που μας είπε θα τα θυμόμαστε, μας μίλησε άλλωστε κάποιος που γνώρισε πολλά.


Μιλάω για κάποιους που ζήσανε αλλιώς
και που έτυχε στις μέρες τους να ‘ρθουν τα πίσω - μπρος
που κάνανε πράγματα αντρίκια και ζεστά,
που εκείνοι τα πιστέψαν για σωστά.

Που δώσαν την ζωή τους, με λύπη με χαρά
και τώρα αναρωτιούνται για πλάνα αριστερά
και μ’ όλα αυτά που είδαν ρωτούν εντός κι εκτός,
ήταν ή δεν ήταν υπαρκτός;

(Λουκιανός Κηλαηδόνης, Το εμβατήριο της σιωπής, 1990)


nostimonimar.gr

"ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΜΕ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ"


Παιδαγωγικό υλικό με τεχνικές και δραστηριότητες για την Ψυχική Υγεία, την Κοινωνική και
Συναισθηματική Ανάπτυξη από τη ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΝΟΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ (2003, σ.σ 120) για μαθητές Β/θμιας αλλά και των μεγάλων τάξεων του Δημοτικού            ( επιλογή δραστηριοτήτων)

Το δεύτερο κεφάλαιο της έκδοσης περιέχει τις δραστηριότητες ομάδας.

Οι δραστηριότητες της μαθητικής ομάδας κατανέμονται σε τρεις ενότητες.

Στην πρώτη ενότητα περιλαμβάνονται δραστηριότητες που αφορούν στη γνωριμία των μελών της ομάδας, στη συνύπαρξη και συνεργασία των μελών της ομάδας και στην ανάπτυξη βοηθητικών σχέσεων μεταξύ των μελών της ομάδας.

Στη δεύτερη ενότητα περιλαμβάνονται δραστηριότητες αυτογνωσίας, αποδοχής του εαυτού, αυτοεκτίμησης, έκφρασης του εαυτού και επικοινωνίας με τους άλλους.

Στην τρίτη ενότητα περιλαμβάνονται παιχνίδια, δραστηριότητες χαλάρωσης, δραστηριότητες για την αξιολόγηση και για το κλείσιμο της συνάντησης. Σε κάθε δραστηριότητα σημειώνονται ο τίτλος, οι στόχοι και η μέθοδος.

Το τρίτο κεφάλαιο περιέχει τις κάρτες των δραστηριοτήτων της ομάδας.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΥΛΙΚΌ ΕΔΩ

Επιπλέον βιβλία και υλικό για την Ψυχοσυναισθηματική Αγωγή

30 φύλλα εργασίας για τη συναισθηματική αγωγή

Τετράδιο δραστηριοτήτων: " Πρόγραμμα ελέγχου συγκρούσεων"


Βιβλίο τεχνικών και δραστηριοτήτων για τη συναισθηματική και κοινωνική επιδεξιότητα


"Ανακαλύπτοντας τον ελέφαντα" Ένας οδηγός για την αποδοχή και τη διαφορετικότητα.


Δραστηριότητες κοινωνικο-συναισθηματικής αγωγής για την Α και Β τάξη Δημοτικού
Kανόνες τάξης από το ΚΕΔΔΥ ΑΧΑΪΑΣ

ebook: Η κοινωνική συναισθηματική μάθηση, μέσα από την παιδική λογοτεχνία και το πρόγραμμα «Βήματα για τη ζωή»

Το διάβασα στο fresh-education.blogspot.gr