"ΜΑΥΡΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ"

Ακολουθεί

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στον 3χρονο Αϊλάν, που έγινε σύμβολο της προσφυγικής κρίσης των ημερών μας όταν το άψυχο κορμάκι του ξεβράστηκε στα τουρκικά παράλια, αλλά και στον κάθε Αϊλάν που χάνει τη ζωή του στην προσπάθεια του να ξεφύγει από τον πόλεμο έγραψε η στιχουργός Στέλλα Δενδηλιάρη, με τον Γιάννη Κ. Ιωάννου να το «ντύνει» με τη μουσική του. 

Την «Μαύρη κλωστή δεμένη» ερμηνεύει η Καλλιόπη Βέττα.

 Ακούστε το τραγούδι:

Οι στίχοι

Πικράθηκε η ανέμη
στο παραμύθι των παιδιών
Μαύρη κλωστή δεμένη
πάνω σε ήχους κανονιών

Άνθρωποι ξεχασμένοι
σε σταυροδρόμια θαλασσών
στα κύματα διωγμένοι
Σκόρπια κουφάρια αριθμών

Η νύχτα τους, αιώνες
Νύχτα Μεγάλων Μαχαιριών
Θέριεψαν οι χειμώνες
στις γειτονιές σβηστών κεριών

Σκοτείνιασαν οι σκέψεις
Άδειες καρδιές, άδειων καιρών
Κι έμειναν άδειες λέξεις
Μαύρα πουλιά των μισεμών

Πηγές: www.tvxs.gr, www.youtube.com, www.google.gr

-ΕΝΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ "ΟΙΚΟΧΩΡΙΟ"-

Ένα εναλλακτικό οικοχωριό έχει στηθεί 50 χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, στις παρυφές ενός δάσους από βελανιδιές κοντά στο Ζαγκλιβέρι. 

«Φαντάσου, δεν μπαίνεις στην καθημερινότητα αλλά στη δημιουργία» είναι η επιγραφή που καλωσορίζει τους επισκέπτες στο «γαλατικό» αυτό χωριό της Βορείου Ελλάδος.

Πρόκειται για το οικοχωριό «Σκάλα», έναν χώρο στον οποίο ζουν μόνιμα 7 ενήλικες και 4 παιδιά, σε δύο σπιτάκια και δύο τροχόσπιτα. Το χωριό συμπληρώνει κι ένα τρίτο σπίτι, το οποίο οι κάτοικοι αυτού του ιδιότυπου «οικοχωριού» χρησιμοποιούν για τις συναντήσεις τους αλλά και να να μαγειρέψουν και να φάνε συνήθως όλοι μαζί.
Για τους κατοίκους του «οικοχωριό» σημαίνει σύνδεση του πολιτικού και κοινωνικού οράματος με την ιδέα μιας ζωής χωρίς φόβο. «Το οικο-χωριό = ένα σχολείο της ζωής, όπου η εκπαίδευση της προσωπικότητας εμπλουτίζεται από τη συμμετοχή στα κοινά», λένε.
Το οικοχωριό, συνολικής έκτασης 60 στρεμμάτων, είναι ανεξάρτητο ενεργειακά καθώς ηλεκτροδοτείται από φωτοβολταϊκά πάνελς, χρησιμοποιεί πόσιμο νερό από πηγές και βρόχινο για τις αρδεύσεις, διαθέτει αγωγούς νερού και φυτά έχουν αναλάβει τον ρόλο του... βιολογικού καθαρισμού. Οι κατασκευές είναι όλες με υλικά φιλικά στο περιβάλλον και με ελάχιστες ενεργειακές ανάγκες.
Όσον αφορά την προμήθεια των τροφίμων, αυτή γίνεται μόνο από τοπικούς παραγωγούς, εκτός από τα προϊόντα που παράγονται στο οικοχωριό, όπως μήλα, φράουλες, κυδώνια, βερίκοκα, ροδάκινα και λαχανικά.
Οι λιγοστοί, μέχρι στιγμής, κάτοικοι του οικοχωριού, οραματίζονται τον τόπο τους ως «μια ζωντανή και ανοιχτή κοινωνική πρόταση, όπου μπορούν να αντικατασταθούν οι συμβατικές δομές του ανταγωνισμού και του φόβου από τις σταθερές της εμπιστοσύνης, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, της υπευθυνότητας απέναντι στον εαυτό μας αλλά και στην ίδια τη ζωή».
Όπως εξηγεί, μιλώντας στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, μία εκ των δημιουργών του οικοχωριού, η Άννα Φιλίππου, ομοιοπαθητικός - ψυχολόγος, βρισκόταν με τον σύζυγό της για χρόνια σε αναζήτηση ενός άλλου κοινωνικού μοντέλου, μέχρι να καταλήξουν στη δημιουργία του οικοχωριού, το οποίο λειτουργεί μέσα από δεσμούς αλληλεγγύης, συντροφικότητας και διαφάνειας. Όσο για τα παιδιά που πηγαίνουν στο γειτονικό δημοτικό σχολείο, ζουν, όπως τονίζει, «με το βλέμμα στη φύση και όχι σε μια οθόνη».
Προσθέτει δε, ότι το κεντρικό, διώροφο σπίτι είναι χτισμένο με τέτοιον τρόπο ώστε να συγκεντρώνει τις ακτίνες του ηλίου, με αποτέλεσμα μία μικρή σόμπα να είναι αρκετή για να το ζεστάνει τον χειμώνα. Μάλιστα, αποκαλύπτει ότι τον περσινό χειμώνα για όλο το οικοχωριό, απαιτήθηκαν μόνο 4 τόνοι ξύλα.
«Θέλουμε να μειώσουμε όσο γίνεται περισσότερο το οικολογικό μας αποτύπωμα και προς την κατεύθυνση αυτή, έχουμε φτιάξει και μία εγκατάσταση για την παραγωγή βιοαερίου για την κουζίνα μας, που θα προέρχεται από τα οργανικά υπολείμματα. Έχουμε δε και ένα αποξηραντήριο που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια όπου αποξηραίνουμε ντομάτες και φρούτα» αναφέρει η κ. Φιλίππου.
Στο οικοχωριό «Σκάλα», μέλος του Global Eco Village Network, έχουν φιλοξενηθεί δεκάδες εθελοντές απ' όλο τον κόσμο που θέλησαν να μάθουν από κοντά τον τρόπο λειτουργίας του και να βοηθήσουν στη δημιουργία διαφόρων υποδομών.

Πηγή:www.tvxs.gr

ΜΕΞΙΚΟ: Η ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ -ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ-

Αν τύχει να βρεθείτε μία μέρα σαν τη σημερινή στους δρόμους του Μεξικού και συναντήσετε ιδιότυπες πομπές και τιμητικές παρελάσεις μην εκπλαγείτε σα διαπιστώσετε ότι δεν καταλήγουν σε κάποιο κτίριο εθνικού ενδιαφέροντος αλλά σε νεκροταφείο!

Πρόκειται για τη «Μέρα των Νεκρών» μια από τις μεγαλύτερες παραδόσεις της χώρας που εορτάζεται δύο ημέρες, την 1η Νοεμβρίου που είναι για τα νεκρά παιδιά και τα βρέφη (ονομάζεται αλλιώς και μέρα των Αθώων ή μέρα των Αγγέλων) και την 2η Νοεμβρίου που είναι για τους ενήλικες. Τότε είναι που επιστρέφουν οι νεκροί στη γη και τα αγαπημένα τους πρόσωπα τους υποδέχονται με κεράσματα, δώρα και γλυκίσματα.
Οι προετοιμασίες ξεκινούν από το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου οπότε ανοίγουν οι πύλες για να έρθουν οι νεκροί και συμμετέχουν όχι μόνο συγγενείς ή όσοι έχουν χάσει ένα αγαπημένο πρόσωπο αλλά και μαθητές σχολείου, πρόκειται ουσιαστικά για μια μεγάλη γιορτή του θανάτου.
Ο κόσμος φτιάχνει βωμούς έξω από τα σπίτια του, στα κοιμητήρια, πάνω στους τάφους των νεκρών τους ακόμη και οι μαθητές στα σχολεία όπου αποθέτουν τις προσφορές τους, «offrendas». Οι προσφορές είναι συνήθως φαγητά, γλυκά, τα αγαπημένα αντικείμενα, ακόμη και κουβέρτες, με σκοπό όχι μόνο να τους ευχαριστήσουν αλλά γιατί υπάρχει η πεποίθηση ότι όντως τα χρησιμοποιούν.
Στα κεράσματα της ημέρας την τιμητική τους έχουν τα «Calaveras», ζαχαρωτά σε σχήμα κρανίου, φερέτρου ή σκελετού, μεθυστικά ποτά και το περίφημο «ψωμί των νεκρών» το οποίο είναι πασπαλισμένο με κόκκινη ζάχαρη που συμβολίζει το αίμα, ενώ στους στολισμούς δεσπόζουν τα πορτοκαλί λουλούδια, γνωστά ως «λουλούδια του θανάτου», για να τον ξορκίσουν.
Η λαϊκή αυτή παράδοση έχει τις απαρχές της περίπου 3.000 χρόνια πριν, στην εποχή των Αζτέκων, οι οποίοι γιόρταζαν τον ένατο ημερολογιακό τους μήνα (στο σύγχρονο ημερολόγιο ο μήνας αυτός αντιστοιχεί στον Αύγουστο) προς τιμή της θεότητας Miccailhuitontli που σημαίνει «Κυρία των Νεκρών» ή αλλιώς Catrina. Παρόμοιας φύσεως εορτασμοί λαμβάνουν χώρα και σε άλλους πολιτισμούς, στη Βραζιλία, την Ευρώπη, σε ασιατικές και αφρικανικές κουλτούρες. 

Στην Ελλάδα ανάλογο εορτασμό εντοπίζουμε στις χριστιανικές εορτές των Αγίων Πάντων και των Ψυχών.

Πηγή:www.tvxs.gr

"ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ..." -PAULO COEHLO-

Ένα εξαιρετικό κείμενο από τον Paulo Coelho.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που γελούν με τα όνειρά μου … εμπνέουν τη φαντασία μου…

Ευχαριστώ όλους όσους με γεμίζουν ψέματα … μου δίνουν τη δύναμη της αλήθειας…

Ευχαριστώ όλους εκείνους που δεν έχουν πιστέψει σε μένα … μου έμαθαν πως μετακινούνται τα βουνά.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με πολεμούν… προκαλούν το θάρρος μου...

Ευχαριστώ όλους εκείνους που ήθελαν να μου επιβάλουν περιορισμούς. μου δίδαξαν την αξία της ελευθερίας.

Ευχαριστώ όλους όσους μου έχουν προκαλέσει σύγχυση… έχει γίνει σαφής η θέση μου.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν εγκαταλείψει.. . Μου έδωσαν χώρο για να δημιουργήσω.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν προδώσει, όσους καταχράστηκαν τα αισθήματα μου.μου επέτρεψαν να είμαι προσεκτικός.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν βλάψει.με έμαθαν να αναπτύσσομαι μέσα από τον πόνο.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που διαταράσσουν την ηρεμία μου δημιουργώντας μου προβληματα.μου έδωσαν δύναμη να τα αντιμετωπίζω.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που με έριξαν στο έδαφος.μου έδωσαν την ευκαιρία και τη δύναμη να μάθω να σηκώνομαι.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που έχουν κερδίσει εις βάρος μου .. μου έδειξαν ότι όλοι είναι σε θέση να χάσουν.

Το πιο σημαντικό. θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με αγαπούν όπως κι εγώ.

Σας ευχαριστώ.

Paulo Coelho – Εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός


Πηγές:www. enallaktikidrasi.com, www.thessalonikiartandculture.gr

"ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ" -ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ-

Ας θυμηθούμε παροιμίες του λαού μας για τον Νοέμβριο.

Ο Νοέμβρης σαν θα έρθει τα γουμάρια μέσα κλείνει!

Τον Οκτώβρη τα κουδούνια, τον Νοέμβρη παραμύθια.

Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει κι ο χειμώνας.

Όποιος σπέρνει τον Νοέμβρη ούτε σπόρο δε θα πάρει.

Τον Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.

Νοέμβρη οργώματα κι ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.

Ο Νοέμβρης κι αν βροντά, το κρασάκι νά'ν' καλά!


Γράφει ο λαογράφος των βοσκών και της αγροτιάς:
"Με τον Νοέμβρη μπαίνουμε πια επίσημα στην αρχή του Χειμώνα. Το φτάσιμό του αλλάζει τη συμπεριφορά του καιρού, προμηνάει στη γύρω φύση τον ερχομό τ'ασπρομάλλη γέροντα και ξαναφέρνει τον κοκκινολαίμη τραγουδιστή, τον καλόγιαννο, τον ψυχογιό του χειμώνα, τον μοναδικό φτερωτό σύντροφο των ξωμάχων μας.[...]

"Ο Νοέμβρης έκλεισε τα ζευγάρια στον στάβλο κι ούτε τσοπάνης στα βουνά κι ούτε ζευγάς στον κάμπο" λέει ο λαός μας για να μπορέσει έτσι, μ'αυτά τα λόγια, να δώσει μια πλήρη εικόνα καιρικής συμπεριφοράς του Νοέμβρη κι έναν ιδιαίτερο χαρακτηρισμό στον προάγγελο του Χειμώνα." (Βασίλη Λαμνάτου, "Οι μήνες στην αγροτική και ποιμενική ζωή του λαού μας")
Μας θυμίζει ο λαογράφος μας Φίλιππος Βρετάκος:
"Εις το Αττικόν ημερολόγιον, που κατείχε την πέμπτην θέσιν, ελέγετο "Μαιμακτηριών" (15 Νοεμβρίου-15 Δεκεμβρίου), διότι ετελούντο κατ'αυτόν τα "Μαιμακτήρια", που ήσαν εορτή εις τιμήν του Διός Μαιμάκτου, δηλ. του θεού των ανέμων και των καταιγίδων, επειδή ήρχιζαν τότε αι πρώται χειμωνιάτικαι κακοκαιρίαι, με σκοπόν να τον κατευνάσουν δια δεήσεων. Προς τούτο οι Αθηναίοι, φέροντες πέπλον εχόρευον εις το θέατρον της πόλεώς των μετημφιεσμένοι εις Βάκχας, Νύμφας, Ώρας και εδέοντο εις τον Μαιμάκτην Δία, που εσυμβόλιζε την ταραχώδη και ευμετάβλητον αυτήν εποχήν του έτους, να είναι προς αυτούς ήπιος και μαλακός και όχι σκληρός.



Εις τον λαόν είναι γνωστός με τα δημώδη ονόματα: Νοέμβρης, Βροχάρης (διότι αι βροχαί είναι συχναί κατ'αυτόν), Σποράς ή Σπορίτης (διότι γίνεται εις τους αγρούς η σπορά των σιτηρών), Μεσοσπορίτης (διότι μέχρι της 21ης Νοεμβρίου πρέπει να έχει σπαρή η ημίσεια τουλάχιστον σπορά), Σκιγιάτης (ίσως διότι από αυτόν αρχίζουν αι πρώται μεγάλαι νύκτες του χειμώνος, επαυξάνεται το σκότος και η γη σκιάζεται περισσότερον από ό,τι κατά τους άλλους του έτους μήνας), Αϊστράτηγος (διότι έγεται κατ'αυτόν η γιορτή των Ταξιαρχών), Κρασομηνάς (Σουφλί, διότι πίνεται κατ'αυτόν το νέο κρασί), Μπρουμάρης (διότι οι αγροί κατά τας πρωινάς ώρας καλύπτονται υπό πάχνης)....

(Φιλιππου Βρετάκου, "Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριότεραι εορταί των")

Και συμπληρώνει ο Βασίλης Λαμνάτος:
"Θα τον ακούσεις: Σποριά (απ'τη σπορά), Αγιαντριά (απ'τη γιορτή του Αγίου Αντρέα), Ταξιάρχη (απ'τη γιορτή των Ταξιαρχών), Παχνιστή (γιατί απ'το μήνα αυτό τα ζωντανά μπαίνουν στους αχερώνες και τρώνε την τροφή τους στο παχνί ή κατ'άλλους απ'αυτό τον μήνα πέφτουν οι πρώτες πάχνες. Ως πιο ορθό θεωρούμε το πρώτο.) Επίσης θα τον πάρει τ'αυτί σου και Άη-Φιλιππιάτη (απ'τη γιορτή του Άη-Φιλίππου), Μεσοσπορίτη (απ'τη Μεσοσπορίτισσα, π'αρχίζει απ'την ημέρα αυτή να βασιλεύει κι η Πούλια), Κρασομηνά (γιατί σε πολλά μέρη ανοίγονται και δοκιμάζονται τα κρασιά), Μεθυστή (επειδή πίνουν απ'τα νεοανοιγμένα βαρέλια κρασί και μεθούν), καθώς και Βροχάρη (γιατί το μήνα αυτόν πέφτουν πολλές βροχές και κατεβάζουν ποτάμια και ρέματα μαζί). Αλλού πάλι τον λένε και Τρυγομηνά (γιατί τρυγούν- μαζεύουν τις ελιές).

 (Βασίλη Λαμνάτου, "Οι μήνες στην αγροτική και ποιμενική ζωή του λαού μας")

Τέλος, μας πληροφορεί ο λαογράφος απ'την Κρήτη:

"Επίσης στην Κρήτη του δίνουμε και την προσωνυμία "Τρυποτηγανάς", γιατί σύμφωνα με το έθιμο, τη γιορτή του Αγίου Αντρέα, πρέπει οι νοικοκυρές να κάνουν τηγανίτες, για να μην τρυπήσουν τα τηγάνια τους.

Αρχή του χειμώνα ο Νοέμβρης και όλοι είναι σχεδον έτοιμοι να μαζευτούν στο σπιτικό τους Ωστόσο, πριν αρχίσει το κρύο, πρέπει οι δουλειές που απόμειναν να τελειώσουν, για να βάλουν τις καινούριες καταβολάδες, πειθαρχώντας στην παροιμία:

Το Νοέμβρη και Δικέμπρη φύτευγε καταβολάδες.

Όλα πρέπει να γίνουν γρήγορα, προτού βασιλέψει η Πούλια, γιατί αρχίζει μετά ο χειμώνας και το δυνατό κρύο. Αφού τελειώσουν όλα αυτά, μαζεύουν τα ζώα στα παχνιά και τα ζευγάρια στους στάβλους για να ξεχειμωνιάσουν. Κατεβαίνουν κι οι τελευταίοι βοσκοί από τα βουνά για να ξεχειμωνιάσουν γιατί:

"Ο Άι Μηνάς εμήνυσε Πούλια μην ξημερώσει
κι ούτε βοσκός εις τα βουνά κι ούτε ζευγάς στσοι κάμπους." 

(Μιχάλη Γρηγοράκη, "Κρητικά Λαογραφικά για τους μήνες")

Πηγή:firiki.pblogs.gr

"1 ΝΟΕΜΒΡΗ" - ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !!! -

Καλωσόρισμα στον Νοέμβρη με το υπέροχο "Νανούρισμα" από τους Χαϊνηδες.

Πηγές: www.youtube.com, www.google.gr

"ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ"

Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 30 ημερών.

Η ονομασία του ετυμολογείται από τη λατινική λέξη November, η οποία προέρχεται από το αριθμητικό novem, εννέα, επειδή στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Νοέμβριος ήταν ο ένατος κατά σειρά μήνας. Στη συνέχεια, με την προσθήκη του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου, το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε δωδεκάμηνο. Ο Νοέμβριος μετακινήθηκε στην ενδέκατη θέση, αλλά διατήρησε την παλιά του ονομασία.

Στην αρχαία Αθήνα ο Νοέμβριος ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Πυανοψιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα. 

Την περίοδο αυτή οι Αθηναίοι γιόρταζαν τα:
Απατούρια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι νεαροί Αθηναίοι (Κούροι) εγγράφονταν στη φρατρία (ή φατρία=ευρύτερη οικογένεια), όπου ανήκαν, μία τελετή που παραλληλίζεται με τη βάπτιση των Χριστιανών. Ο πατέρας του παιδιού ήταν υποχρεωμένος να θυσιάσει αρνί ή κατσίκι και να δώσει μισή δραχμή στον ιερέα που θα τελούσε τη θυσία. Το εορταστικό τραπέζι, που ακολουθούσε, περιείχε κρέας, πίτες και κρασί.
Χαλκεία, κατά τα οποία οι σιδεράδες της πόλης τιμούσαν τον προστάτη Θεό τους Ήφαιστο.
Μαιμακτήρια, για να τιμήσουν τον θεό των καιρικών συνθηκών, Δία τον Μαιμάκτη, δηλαδή τον θυελλώδη και να του ζητήσουν ήπιο καιρό, σε μια εποχή που το κρύο δυνάμωνε. Από το προσωνύμιο αυτό του Δία πήρε το όνομά του τόσο η γιορτή, όσο και ο μήνας.

Στο λαϊκό καλεντάρι ο Νοέμβριος ονομάζεται:
Σποριάς και Μεσοσπορίτης, λόγω της σποράς δημητριακών και οσπρίων.
Βροχάρης για τις βροχές του.
Ανακατωμένος, λόγω των ακατάστατων καιρικών συνθηκών.
Κρασομηνάς, επειδή ανοίγουν τα καινούργια κρασιά.
Αϊ Ταξιάρχης, Αρχαγγελίτης, Αρχαγγελιάτης, Αϊ Στράτης και Αϊ Στράτηγος, από την εορτή των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ στις 8 Νοεμβρίου.
Αγιομηνάς, από την εορτή του Αγίου Μηνά (11 Νοεμβρίου).
Φιλιππιάτης, από την εορτή του Αγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου).
Αντριάς, από την εορτή του Αγίου Ανδρέα (30 Νοεμβρίου).

Από την εορτή του Αγίου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου) έως τα Χριστούγεννα (25 Δεκεμβρίου) η Εκκλησία επιβάλλει την τήρηση νηστείας, το γνωστό Σαρανταήμερο, ενώ μία ακόμη γιορτή σηματοδοτεί εκκλησιαστικά τον Νοέμβριο: Τα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου), που μας θυμίζουν την έλευση της νεαρής Μαρίας (μετέπειτα Θεοτόκου) στο Ναό και την αφιέρωσή της στο Θεό από τους γονείς της Ιωακείμ και Άννα.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/500/187#ixzz3qBosHuZo