"ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ"

Το διάβασα στο pappanna.wordpress.com

"O,TI ΣΠΕΡΝΕΙΣ,ΘΕΡΙΖΕΙΣ"

Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.

Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.
Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.
Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.
Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.
Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.
Αν σπείρεις συγχώρεση, θα θερίσεις συμφιλίωση.
Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.
Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση.
Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα.

Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία.
Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά.
Αν σπείρεις περηφάνια, θα θερίσεις καταστροφή.
Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία.
Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα.
Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση.
Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια.
Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς.
Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες.
Αν σπείρεις αμαρτίες, θα θερίσεις ενοχές.
Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα.
Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο.
Οι σπόροι που σπέρνεις θα κάνουν τη ζωή χειρότερη ή καλύτερη, τόσο τη δική σου όσο και αυτών που θα έλθουν μετά.
Να είσαι βέβαιος ότι κάποια μέρα θα απολαύσεις τους καρπούς της εντιμότητας και της ακεραιότητάς σου ή θα πληρώσεις για τις εγωιστικές επιλογές που έσπειρες σήμερα.

 Ιδεοπηγή

"TO ΧΡΥΣΟ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ ΤΩΝ ΜΩΡΩΝ ΧΙΜΠΑΤΖΗΔΩΝ ΠΟΥ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ"

H αρπαγή άγριων μικρών ζώων από το φυσικό περιβάλλον τους γίνεται με σκοπό την πώληση τους ως κατοικίδια. Η έρευνα αποκάλυψε μία διαβόητη σπείρα διακίνησης άγριων ζώων στη Δυτική Αφρική γνωστή με το όνομα «Μπλε Δωμάτιο» (blue room) και οδήγησε στη διάσωση ενός μικρού χιμπατζή ηλικίας 12 μηνών.

Ένα μυστικό δίκτυο διακίνησης άγριων ζώων που εμπορεύεται μωρά χιμπατζήδων αποκάλυψε το BBC μετά από έρευνα σε έξι χώρες.

Η ιστορία ξεκινά την αφήγηση της από ένα σκονισμένο σοκάκι στο Abidjan, τη μεγαλύτερη πόλη στην Ακτή Ελεφαντοστού, όπου ένας μικρός χιμπατζής κλαίει ζητώντας φροντίδα. Το μαύρο του τρίχωμα φαίνεται ταλαιπωρημένο, η πάνα του είναι βρόμικη και το μικρό γρατζουνάει το τσιμεντένιο δάπεδο καθώς προσπαθεί να συρθεί προς τους δύο άνδρες που το κρατούν αιχμάλωτο –για το μωρό οι ανδρικές φιγούρες είναι οικείες.

Το μωρό χιμπατζής είναι ένα από τα πολλά θύματα της κερδοφόρας επιχείρησης λαθρεμπορίου που έχει στηθεί στην Αφρική.

Τα μωρά διατίθενται προς πώληση είτε ως κατοικίδια σε σπίτια πλουσίων, είτε ως ατραξιόν σε ζωολογικούς κήπους. Η τιμή πώλησης φτάνει κατά μέσο όρο τα 12.500 δολάρια, αλλά μπορεί και να εκτοξευθεί.

Σφαγή και αρπαγή

Κάθε αρπαγή και αιχμαλωσία βρέφους, όπως στην περίπτωση που αναφέρεται παραπάνω, συνεπάγεται ένα τεράστιο κόστος στον πληθυσμό των χιμπατζήδων.
Η τακτική των λαθρεμπόρων είναι κυριολεκτικά τρομακτική: Σκοτώνουν τους περισσότερους ενήλικες χιμπατζήδες της οικογένειας προκειμένου να προλάβουν την αντίσταση την οποία ξέρουν ότι σίγουρα θα προβάλουν οι γονείς βλέποντας την αρπαγή των μωρών τους. Τα σώματα των νεκρών χιμπατζήδων δεν πάνε χαμένα: Πωλούνται -επίσης, παράνομα- προς κατανάλωση ως κρέας θηραμάτων.

Η αρπαγή ενός βρέφους χιμπατζή απαιτεί τη σφαγή (έως και) δέκα ενήλικων χιμπατζήδων.

«Ο ένας σκοτώνει τη μητέρα, άλλος αναλαμβάνει να σκοτώσει τον πατέρα» εξηγεί ο συνταγματάρχης Assoumou Assoumou, ειδικός σε εγκλήματα κατά της άγριας ζωής και συνεργάτης της αστυνομίας στην Ακτή Ελεφαντοστού. «Εάν έκαναν το ίδιο οι πρόγονοι μας, σήμερα δεν θα ξέραμε καν τι είναι οι χιμπατζήδες» λέει στο BBC. Ύστερα αρπάζουν τα μωρά.

Μια άρτια δομημένη επιχείρηση

Από τη στιγμή που τα μωρά χιμπατζήδες αιχμαλωτιστούν γίνονται μέρος μίας άριστα δομημένης επιχείρησης, που περιλαμβάνει από λαθροκυνηγούς στις ζούγκλες μέχρι διαμεσολαβητές οι οποίοι φροντίζουν για τις πλαστές άδειες εξαγωγής και μεταφοράς των ζώων μέχρι το «προϊόν» να καταλήξει στον αγοραστή.

Οι πελάτες σκοτώνουν τα μωρά όταν μεγαλώσουν

Πού υπάρχει μεγάλη ζήτηση; Στις χώρες του Κόλπου, στη νοτιοανατολική Ασία και στην Κίνα, όπου οι αγοραστές δηλώνουν πρόθυμοι να δαπανήσουν υψηλά ποσά, συν επιπλέον «έξοδα» -τα «λαδώματα» που απαιτούνται για να παρακαμφθούν οι διεθνείς έλεγχοι.

Και παρά το γεγονός ότι, στην αρχή οι αγοραστές προσέχουν τα μωρά παρέχοντας τους ιδιαίτερη φροντίδα, η συνέχεια είναι διαφορετική: Καθώς τα μικρά μεγαλώνουν και φθάνουν στην ενηλικίωση αναπτύσσσονται σύμφωνα με τη φύση τους σε άγρια ζώα που, όμως είναι υπερβολικά δυνατά και «βίαια» για να παραμείνουν κλεισμένα σε ένα σπίτι.

Ο Karl Ammann, Ελβετός ακτιβιστής για τη σωτηρία της άγριας ζωής που αγωνίζεται κατά του λαθρεμπορίου χιμπατζήδων περιγράφει το «φαινόμενο» ως μία «μορφή δουλείας» και προειδοποιεί ότι όταν οι χιμπατζήδες παύουν να είναι αξιολάτρευτα βρέφη τους περιμένει μια τραγική μοίρα.

«Μόλις έχουν ενηλικιωθεί. Το 90% της ζωής είναι μπροστά τους. Όμως τους κλειδώνουν σε κλουβιά και συχνά τους σκοτώνουν, πολύ απλά επειδή δεν τους κάνουν πια ως pet»

Το «Μπλε Δωμάτιο»

Ο μικρούλης χιμπατζής που ανακάλυψε το BBC πουλήθηκε από τον λαθροθήρα μόλις 300 ευρώ. Διασώθηκε ενώ η έρευνα για το trafficking με επικεφαλής αξιωματικούς της Interpol και της αστυνομίας της Ακτής Ελεφαντοστού ήταν σε εξέλιξη.

Μετά από έρευνες μηνών σε διάφορες χώρες, η ομάδα του BBC ακολούθησε τους λαθρέμπορους σε ένα σπίτι στο Αμπιτζάν. Οι δημοσιογράφοι που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι αγοραστές επιβεβαίωσαν ότι ο μικρός χιμπατζής ήταν εκεί και ειδοποίησαν τους άνδρες της Ιντερπόλ και της τοπικής αστυνομίας που περίμεναν σε μικρή απόσταση.

Κατά την έφοδο ανακαλύφθηκε ένα μικρό δωμάτιο σε μέγεθος καμπίνας ντους με μπλε πλακάκια, μέσα στο οποίο βρήκαν τον μικρό χιμπατζή σε ένα ξύλινο κιβώτιο.

Η αποκάλυψη δεν ήταν μόνο η σημαντική στιγμή της απελευθέρωσης του μικρού άγριου ζώου, αλλά και ένα κρίσιμο σημείο στη έρευνα των ακτιβιστών που προσπαθούσαν εδώ και καιρό να εντοπίσουν το διαβόητο «μπλε δωμάτιο», το «στοκ» του οποίου μάθαιναν ότι ανανεώνεται συνεχώς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι επί σειρά ετών, οι dealers κυκλοφορούσαν με βίντεο επιδεικνύοντας τα προς πώληση αιχμάλωτα μωρά χιμπαντζήδες. Στα βίντεο διακρίνονταν ένα δωμάτιο με τα ίδια μπλε πλακάκια. Ήταν φανερό ότι το κρησφύγετο βρισκόταν κάπου στη Δυτική Αφρική, κανείς δεν ήξερε όμως, ποια χώρα είναι, πόσο μάλλον ποια πόλη.

Η κλίμακα των απωλειών

Επιπροσθέτως, η αποκάλυψη έδωσε νέα στοιχεία για την κλίμακα των απωλειών στους πληθυσμούς των μεγάλων πιθήκων. Υπολογίζεται ότι 3.000 μεγάλοι πίθηκοι, μεταξύ των οποίων ουρακοτάνγκοι, γορίλες και χιμπατζήδες, χάνονται κάθε χρόνο από το φυσικό περιβάλλον τους εξαιτίας του λαθρεμπορίου, σύμφωνα με το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον. Τα άγρια ζώα πωλούνται, σκοτώνονται από τους κυνηγούς ή πεθαίνουν σε αιχμαλωσία. Περίπου τα 2/3 των μεγάλων πιθήκων που χάνονται είναι χιμπατζήδες – το είδος απειλείται.



Μάλιστα, οι χιμπατζήδες της Δυτικής Αφρικής, όπως ο μικρούλης που απελευθερώθηκε στο Αμπιτζάν, θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτοι, έτσι κατηγοριοποιούνται ως άκρως απειλούμενο είδος. Υπολογίζεται ότι ο πληθυσμός τους είναι πλέον μικρότερος από 65.000.

Περίπου 1.800 πίθηκοι κατασχέθηκαν από τις αρχές 23 χωρών ως θύματα εμπορίας μεταξύ 2005 και 2011, σύμφωνα με το Ape Survival Partnership, μια οργάνωση στην οποία συμμετέχουν περισσότερες από 100 κυβερνήσεις και οργανισμοί. Το ¼ των διασωθέντων πιθήκων ήταν χιμπατζήδες. Παρότι παραμένει άγνωστο πόσοι πίθηκοι φτάνουν λαθραία στους αγοραστές, η έρευνα του BBC δείχνει ότι οι αριθμοί είναι υψηλότεροι από ό, τι θεωρείτο μέχρι σήμερα.

Αγοράζοντας εύκολα ψεύτικες άδειες

Το παράνομο εμπόριο μεγάλων πιθήκων καθίσταται δυνατό χάρη στο θράσος των λαθρεμπόρων και την ευκολία με την οποία παρακάμπτουν τους διεθνείς κανονισμούς για την αγορά και πώληση απειλούμενων ειδών.

Η εμπορία άγριων ζώων και φυτών που απειλούνται με εξαφάνιση ελέγχεται αυστηρά στο πλαίσιο της Συμφωνίας Cites. Σύμφωνα με τη συμφωνία, οι χιμπατζήδες, στους οποίους έχει δοθεί το υψηλότερο επίπεδο προστασίας, μπορούν να εξαχθούν μόνο σε εξαιρετικά περιορισμένες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, τα ζώα πρέπει να έχουν εκτραφεί σε αιχμαλωσία (κάτι που δεν είναι γνωστό ότι συμβαίνει στη Δυτική Αφρική) και οι οργανώσεις εξαγωγής και εισαγωγής τους πρέπει να είναι εγγεγραμμένες στο Cites.

Παρόλα αυτά, η έρευνα του BBC αποκάλυψε ότι με τα σωστά χρήματα και τις σωστές διασυνδέσεις τα δίκτυα λαθρεμπορίου μπορούν να παρακάμψουν τους ελέγχους. Οι δημοσιογράφοι κατάφεραν για παράδειγμα, να εξαγοράσουν δύο άδειες για την εξαγωγή χιμπατζήδων πληρώνοντας 4.000 δολάρια για κάθε μία. Υποκρινόμενοι ότι υπάρχει υποψήφιος αγοραστής στην Ταϊλάνδη, οι δημοσιογράφοι κατάφεραν να εξασφαλίσουν την πρώτη άδεια με προορισμό το Κάιρο, γνωστό κέντρο παράνομης διακίνησης ζώων.

Ο (μυστικός) δημοσιογράφος ξεκίνησε διαπραγματεύσεις μέσω μιας ασφαλούς υπηρεσίας ανταλλαγής μηνυμάτων με δύο εμπόρους κατοικίδιων, τον Mahmoud Khaled και τον Ramadan Abdelnaiem, οι οποίοι του έδειξαν βίντεο με βρέφη χιμπατζήδων που κρατούνταν μέσα στο περίφημο μπλε δωμάτιο και στη συνέχεια προσφέρθηκαν να του εξασφαλίσουν άδειες από το Cites.



Σε κιβώτια κάτω από γάτες και παπαγάλους

Ένα από τα στοιχεία που ήρθαν στο φως είναι ο τρόπος με τον οποίον οι λαθρέμποροι διακινούν τα βρέφη των χιμπατζήδων, τα οποία βάζουν σε κρυφά «διαμερίσματα» μέσα σε κιβώτια ειδικά σχεδιασμένα για αυτή τη δουλειά.

Σε ένα από τα βίντεο φαίνεται ένα μωρό χιμπατζής κρυμμένο κάτω από άλλα ζώα -συνήθως αυτό γίνεται με παπαγάλους, γάτες και μαγκούστες που προστατεύονται λιγότερο από το διεθνές δίκαιο. Επρόκειτο για μία αποστολή που έφυγε από τη Δυτική Αφρική με προορισμό το Νεπάλ.

Το τραγικό είναι ότι, το συγκεκριμένο μωρό μπορεί να έχει καταγραφεί στο βίντεο, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε. Μηνύματα στο κινητό του λαθρέμπορου αποκάλυψαν ότι το μικρό άγριο ζώο πέθανε -κρυμμένο μέσα στο παράξενο κιβώτιο του- ενώ περνούσε τράνζιτ στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης.

Το διάβασα στο www.tvxs.gr

Μενεξέδες και Ζουμπούλια- Επτάνησα-

Ταξίδια μυαλού και ψυχής στα νησιά μας ...



Παραδοσιακό Επτανήσων

Εικόνες από την ταινία "Η Τιμή της Αγάπης"της Τώνιας Μαρκετάκη,πάνω στο διήγημα του Ντίνου Θεοτόκη "Η Τιμή και το Χρήμα"

"ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΑΝΤΟΥ" -ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ-

Σε περιμένω παντού


...
Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου,
είναι να ‘χει καρδιά.
Μα η πιο μεγάλη ακόμα,
είναι όταν χρειάζεται
να παραμερίσει την καρδιά του.
...
Αν μου χάριζαν
όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα,
θα προτιμούσα
μια μικρή στιγμή πλάι σου. ...

Τάσος Λειβαδίτης
Από το ποίημα:
Σε περιμένω παντού

"ΠΟΙΕΣ ΚΑΚΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ"

Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι η πιο μεγάλη πρόκληση της ζωής σου και -αλίμονο!- είναι δεδομένο ότι θα κάνεις λάθη. Πολλά λάθη. Όπως και το ότι τα μικρά μας δεν είναι τέλεια. Όπως και το ότι η δική τους συμπεριφορά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δική μας. Γι' αυτό, όταν υπάρχουν φορές που σκέφτεστε «Δεν αντέχω άλλο! Γιατί τα παιδιά μου με ταλαιπωρούν έτσι;«, σκεφτείτε πρώτα μήπως προκαλέσατε εσείς αυτή την ανεπιθύμητη συμπεριφορά τους- φυσικά, άθελά σας!
9 κακές συμπεριφορές των παιδιών που οφείλονται σε δικά μας λάθη

1. Δεν πρέπει να αδιαφορούμε αλλά κάποιες φορές πρέπει να αφήνουμε λίγες μικρές ελευθερίες στο παιδί, ανάλογα πάντα με την ηλικία του.



2. Όταν τους τα δίνουμε όλα έτοιμα, τους «κόβουμε» τα φτερά, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε.



3. Θέλουμε να τους προσφέρουμε τα πάντα, όμως δεν τ' αφήνουμε να μας πουν τι πραγματικά θέλουν.



4. «Η Κατερίνα είναι καλύτερη μαθήτρια από σένα!»: Με τον τρόπο μας, μπορεί να τα κάνουμε να νιώσουν μειονεκτικά.



5. Έχετε αναρωτηθεί αν εσείς τους δίνετε το σωστό παράδειγμα;


6. Συνηθίζουμε να τα μαλώνουμε όταν φωνάζουν, όμως πιθανώς έτσι προσπαθούν απλώς να κερδίσουν την προσοχή και τον χρόνο μας...



7. Μια υπερβολική αντίδρασή μας θα φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.



8. Τα παιδιά πληγώνονται πιο εύκολα απ' ό,τι νομίζουμε.



9. Και στο τέλος, το μόνο που πετυχαίνουμε...


mama365

"ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΕΛΟΣ" -ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ-

Όσο πιο μεγάλο και μπερδεμένο ήταν το παραμύθι, τόσο περισσότερο του άρεσε.

Ήταν παραμύθια που βαστούσανε μέρες και βδομάδες ολάκερες. Μα όσο μεγάλα και να ήτανε, ερχότανε επιτέλους η ώρα τους να τελειώσουν. Ε, τότε ο βασιλιάς γινότανε τρομερά δυστυχής. Αρρωστούσε, που έλεγες πως θα πεθάνει.

Είδε κι απόειδε αυτός, η δωδεκάδα του (το συμβούλιό του) κι ο γιατρός του, αποφασίσανε όλοι μαζί να στείλουνε τελάληδες* σ’ όλες τις επαρχίες και σε όλα τα χωριά του βασιλείου, να διαλαλήσουνε:
– Όποιος ξέρει ένα παραμύθι που να μην τελειώνει ποτέ, ας παρουσιαστεί να το πει του πολυχρονεμένου βασιλιά, κι αυτός θα του δώσει ένα σακί φλουριά και την κόρη του για γυναίκα.

Όσοι ακούγανε αυτά τα λόγια, αστράφτανε τα μάτια τους από τον πόθο να γίνουνε πολύ πλούσιοι και να παντρευτούν τη βασιλοπούλα. Κι όλοι νομίζανε πως θα τα καταφέρνανε να διηγηθούνε παραμύθι χωρίς τέλος. Το κάτω της γραφής, αν αποτυχαίνανε, δε θα είχανε να χάσουνε τίποτα.

Μα οι τελάληδες προσθέτανε στο τέλος:
– Όποιος όμως δε τα καταφέρει να διηγηθεί το ατέλειωτο παραμύθι, τότε ο βασιλιάς θα του κόψει το κεφάλι!

Όταν ακούγανε αυτήν την ποινή, τους έπιανε τρόμος και φόβος. Τότε νιώθανε πως ο βασιλιάς δε ζητούσε εύκολο πράμα. Και λέγανε συναμεταξύ τους:
– Αδύνατα πράγματα ζητάει.

Ωστόσο παρουσιαστήκανε στο βασιλιά δυο τρεις αποφασισμένοι ή να κερδίσουνε το στοίχημα ή να χάσουνε το κεφάλι τους. Ο πρώτος, που δοκίμασε να πει το ατέλειωτο παραμύθι, μπόρεσε να το βαστάξει τρεις μήνες. Μα ύστερα η φαντασία του είχε στερέψει. Μασούσε τα λόγια του, δεν έβρισκε τίποτα να πει και έτσι έχασε το κεφάλι του.

Τότε οι άλλοι δυο φοβηθήκανε κι ούτε καν τολμήσανε ν’ αρχίσουνε. Φύγανε, κι ευχαριστούσανε μάλιστα το Θεό που γλυτώσανε απ’ του Χάρου τα δόντια.
Πέρασε πολύς, πάρα πολύς καιρός, και κανένας δεν ερχόταν στο παλάτι γι’ αυτή τη δουλειά.

Όπου νά σου μια μέρα και παρουσιάζεται ένας ξένος –από πού ήταν, κανένας δεν ήξερε. Μα η εξυπνάδα του και το θάρρος του ήταν μεγάλα.
– Μεγάλε βασιλιά, είπε, αφού έκανε τον απαραίτητο τεμενά.* Άκουσα πως δίνεις μεγάλη αμοιβή σε κείνον που θα σου διηγηθεί ένα παραμύθι χωρις τέλος. Του δίνεις ένα σακί φλουριά και τη βασιλοπούλα. Είναι αλήθεια;
– Αλήθεια, απάντησε ο βασιλιάς. Αν όμως δεν πετύχει, τότε του παίρνω το κεφάλι.
– Το ξέρω κι αυτό, είπε ο ξένος. Κι είμαι αποφασισμένος να σου διηγηθώ εγώ μια ιστορία που δεν τελειώνει.
– Περιμένω ν’ αρχίσεις, είπε ο βασιλιάς και ξαπλώθηκε στον καναπέ απάνω στα πολλά μαξιλάρια.

Τότε ο ξένος στρογγυλοκάθισε στο πάτωμα απάνω στο κιλίμι μπροστά στο βασιλιά κι άρχισε:

«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας μεγάλος βασιλιάς, που μάζεψε όλο το σιτάρι της απέναντι χώρας του και το κλείδωσε σε μιαν αποθήκη τόσο μεγάλη, που για να πας από την μιαν άκρη της έως την άλλη θα έπρεπε να περπατάς από το πρωί ίσαμε το βράδυ.

"Μια μέρα έπεσε στην πρωτεύουσα ένα μαύρο σύννεφο ακρίδες τόσο μεγάλο, που σκοτείνιασε ο ήλιος κι όλοι νομίσανε πως ήρθε η συντέλεια του κόσμου. Γιατί γεμίσανε οι δρόμοι, τα σπίτια, ο αέρας, από ακρίδες τόσο πυκνές, που δεν μπορούσες ν ’ανασάνεις.

Αυτές οι αμέτρητες ακρίδες, αφού φάγανε όλα τα αμπέλια και τα δάση και δε χορτάσανε, μυριστήκανε τελευταία και την αποθήκη του σιταριού. Μα η αποθήκη ήταν πολύ καλά κλεισμένη από παντού, κι όχι μονάχα δεν είχε παράθυρα ή καμινάδες, μα ούτε και καμιά σκισμάδα για να μπορέσουνε να τρυπώσουνε μέσα και να φάνε το σιτάρι.

Κάμποσες μέρες φέρνανε βόλτα γύρω στην αποθήκη και κοιτάζανε με προσοχή όλες τις μεριές, μπας και βρεθεί πουθενά καμιά τρυπίτσα ή καμιά χαραμάδα. Μα επιτέλους μια τυχερή ακρίδα ανακάλυψε στην ανατολική πλευρά της αποθήκης μια μικρούλα σκισμάδα, που μόλις χωρούσε μοναχή της. Μπήκε το λοιπόν μέσα, πήρε ένα σπειρί σιτάρι και βγήκε.

Άμα βγήκε αυτή, μπήκε μια δεύτερη ακρίδα, πήρε κι αυτή ένα δεύτερο σπειρί σιτάρι και βγήκε. Άμα βγήκε κι αυτή, μπήκε μια τρίτη ακρίδα, πήρε κι αυτή ένα τρίτο σπειρί σιτάρι και βγήκε. Ύστερα μπήκε μια τέταρτη ακρίδα και πήρε ένα τέταρτο σπειρί σιτάρι, κι άμα βγήκε κι αυτή, μπήκε μια πέμπτη ακρίδα κτλ…»

Περάσανε μέρες, βδομάδες, μήνες, χρόνια, κι ο ξένος αξακολουθούσε να λέει από το πρωί ώς το βράδυ το ίδιο πράμα:
«Ύστερα μπήκε μια άλλη ακρίδα και πήρε άλλο σπειρί σιτάρι. Άμα βγήκε αυτή, μπήκε άλλη ακρίδα και πήρε ένα άλλο σπειρί σιτάρι…»

Περάσανε έτσι δυο χρόνια κι ο ξένος έλεγε και ξανάλεγε από το πρωί ώς το βράδυ το ίδιο χαβά.* Ο βασιλιάς στενοχωριότανε πολύ, ώσπου μια μέρα τονε ρώτησε θυμωμένος:
– Δε μου λες, πόσον καιρό αυτές οι ακρίδες θα μπαίνουνε και θα βγαίνουνε;
– Μα, βασιλιά μου πολυχρονεμένε, ώς τώρα οι ακρίδες αδειάσανε μια πιθαμή σιτάρι από την αποθήκη. Και μένουνε ακόμα τριακόσιες πιθαμές και μιλιούνια ακρίδες. Ίσως μετά εξακόσια χρόνια θα κατορθώσουν να μπούνε στην αποθήκη όλες οι ακρίδες μια μια και ν’ αδειάσουνε το σιτάρι. Και πάλι βλέπουμε…

Τότε πια ο βασιλιάς δε βάσταξε. Γούρλωσε τα μάτια του, τινάχτηκε από το ντιβάνι και ξεφώνισε με όλη του τη δύναμη:
– Καταραμένε άνθρωπε. Θα με τρελάνεις! Άι στο καλό! Έχασα το στοίχημα! Πάρε το σακί τις λίρες και την κόρη μου κι άφησέ με ήσυχο.

Έτσι ο έξυπνος αυτός ξενοτοπίτης πήρε τα χρήματα, πήρε τη βασιλοπούλα κι έγινε και διάδοχος του θρόνου.

Ο βασιλιάς είχε γεράσει πολύ κι ευχαριστιότανε τώρα ν’ ακούει παραμύθια κι ιστορίες που είχανε τέλος. Κάθε τόσο συνήθιζε να λέει:
– Είμαι ευχαριστημένος, που έμαθα πως μονάχα οι ιστορίες που τελειώνουν είναι όμορφες κι έχουνε ενδιαφέρον.

Άμα πέθανε, έγινε βασιλιάς ο έξυπνος γαμπρός του. Και το κράτος ευτύχησε. Μα οι ιστορικοί δε συμφωνήσανε ακόμα από ποιον τόπο ήταν αυτός ο ξένος.

Aπό το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος δεύτερο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975

Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr