Με Χαρά

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016

"Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΝΟΣΤΙΜΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΟΥ"-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ-

Για τους μικρούς σε ηλικία αναγνώστες ακολουθεί Εκπαιδευτικό υλικό το οποίο έχει αναπτύξει το Ινστιτούτο Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής –Prolepsis- στα πλαίσια του Προγράμματος ΔΙΑΤΡΟΦΗ.

Έντυπο υλικό

Νηπιαγωγείο, Α’ & Β’ Τάξη Δημοτικού

Μπλοκ ζωγραφικής (20 σελίδων) με εκπαιδευτικό περιεχόμενο για την υγιεινή διατροφή, ποιηματάκια και αυτοκόλλητα, με τίτλο «Ζωγραφίζω και Μαθαίνω με τον Καπετάν Υγεία και τη Νόστιμη Συμμαχία» (2013-2014).

Γ’ & Δ’ Τάξη Δημοτικού (κάντε κλικ πάνω στην εικόνα)

Εκπαιδευτική εικονογραφημένη έκδοση (28 σελίδων) με τίτλο «Παίζω και Μαθαίνω να τρώω σωστά με τον Καπετάν Υγεία και τη Νόστιμη Συμμαχία». Ο Καπετάν Υγεία και οι φίλοι του, η Νόστιμη Συμμαχία, ξεναγούν τους μαθητές στα μυστικά της υγιεινής διατροφής παρουσιάζοντας τις ομάδες τροφίμων, πληροφορίες για τη συχνότητα των γευμάτων, αλλά και για τη σωματική δραστηριότητα. Το υλικό είναι προσαρμοσμένο στην ηλικία των παιδιών. Οι πληροφορίες παρατίθενται με μορφή σύντομων φράσεων, ποιημάτων και μεγάλου αριθμού παιχνιδιών – ασκήσεων. Η έκδοση περιλαμβάνει επίσης αυτοκόλλητα (2013-2014).
Ε’ & Στ’ Τάξη Δημοτικού (κάντε κλικ πάνω στην εικόνα)

Εκπαιδευτική εικονογραφημένη έκδοση (36 σελίδων) με τίτλο «Παίζω και Μαθαίνω να τρώω σωστά με τον Καπετάν Υγεία και τη Νόστιμη Συμμαχία». Ο Καπετάν Υγεία και οι φίλοι του, η Νόστιμη Συμμαχία, ξεναγούν τους μαθητές στα μυστικά της υγιεινής διατροφής παρουσιάζοντας τις ομάδες τροφίμων, τα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται στα τρόφιμα, πληροφορίες για τη συχνότητα των γευμάτων, και για τη σωματική δραστηριότητα. Το υλικό είναι προσαρμοσμένο στην ηλικία των παιδιών. Οι πληροφορίες παρατίθενται με μορφή σύντομων φράσεων, ποιημάτων και μεγάλου αριθμού παιχνιδιών – ασκήσεων. Η έκδοση περιλαμβάνει επίσης αυτοκόλλητα (2013-2014).

Μπορείτε να δείτε και άλλα εκπαιδευτικά εργαλεία, παζλ, παιχνίδια επιτραπέζια, ηλεκτρονικό εκπαιδευτικό παιχνίδι ταχύτητας και στρατηγικής, εκπαιδευτικές διαδραστικές παρουσιάσεις- Βίντεο κάνοντας κλικ εδώ

Πηγή:pappanna.wordpress.com

"Η ΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ" -ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΥΛΙΚΟ-

Η διατροφή στη Μεσόγειο, αν και ποικίλλει πολύ από χώρα σε χώρα έχει κοινή βάση και κοινά χαρακτηριστικά που απορρέουν από:
τη χρήση παρόμοιων ή κοινών συστατικών
την αλληλεπίδραση του τοπίου, της βιοποικιλότητας, των φυσικών πόρων και της ανθρώπινης κουλτούρας και δραστηριότητας
την ιστορική εξέλιξη στη Μεσόγειο.

Επίσης, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι το φαγητό, η μαγειρική και τα σχετικά θέματα παραμένουν μακριά από τις εντάσεις που υπήρχαν ή και που υπάρχουν ακόμη σε κάποια μέρη της περιοχής της Μεσογείου. Η τροφή είναι ένα πεδίο διαρκών επιρροών και «δανεισμών» μεταξύ των λαών που σχολιάζονται συχνά με χιούμορ και εγκαρδιότητα. Το χαρακτηριστικό αυτό στοιχείο της τροφής έγινε προσπάθεια να προωθηθεί μέσα από το υλικό που παρουσιάζεται, ώστε να αξιοποιηθεί ως διαπολιτισμική «γέφυρα».

Η τροφή και η διατροφή στη Μεσόγειο

Η τελετουργία της διατροφής

Η Μεσογειακή διατροφή και η παραγωγή της

Η τροφή και η διατροφή στη Μεσόγειο from Αννα Παππα

Η τελετουργία της διατροφής from Αννα Παππα

Η Μεσογειακή διατροφή και η παραγωγή της from Αννα Παππα

Πηγή: pappanna.wordpress.com

Missing Her | Finalist of Tropfest Australia 2011

Βιώνοντας την απώλεια ενός τόσο "δικού" σου ανθρώπου ...

Το βίντεο ήταν φιναλίστ του Tropfestστην κατηγορία short film, Αυστραλία 2011

Director: Michael Weisler
Producer: Michael Weisler
State: VIC
TSI: Key

Πηγή: www.youtube.com

CHALK - (2 minutes) Cute short film

Ακολουθεί ένα βίντεο που βασίζεται στην αληθινή ιστορία ενός ορφανού αγοριού από το Ιράκ.

Το αγόρι είχε ζωγραφίσει τη μητέρα του στο πάτωμα και ξάπλωσε στην αγκαλιά της για να κοιμηθεί.
Δύο νεαροί Ινδοί εμπνεύστηκαν από την ιστορία του και δημιούργησαν ένα εξαιρετικό video για την υιοθεσία.
Γιατί το μόνο που χρειάζονται τα παιδιά είναι αγάπη.

Πηγή: www.tvxs.gr

"ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΡΙΚΟΙ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ" ΑΣ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΜΕ ...-

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΡΙΚΟΙ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ

Aκολουθεί ένα μικρό αλλά και τόσο διδακτικό παραμύθι για όλους μας.
Ένα ποντικάκι κάποτε παρατηρούσε από την τρύπα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε; αναρωτήθηκε.

Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεσαι πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε διαπιστώνοντας πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει λοιπόν γρήγορα στον αχυρώνα, για να ανακοινώσει το φοβερό νέο: «Μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»
Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε: «Κυρ ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σένα. Αλλά δεν βλέπω να έχει κάποια επίπτωση σε μένα. Δεν με ενοχλεί καθόλου η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε: «Έχει μια ποντικοπαγίδα
στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!» Το γουρούνι έδειξε συμπόνια, αλλά απάντησε: «Λυπάμαι πολύ, κυρ ποντικέ μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο από το να προσευχηθώ. Να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ».

Τότε το ποντίκι στράφηκε προς το βόδι και του φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου: «Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!» Και το βόδι απάντησε: «Κοίταξε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχεις, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει είναι ένα τσιμπηματάκι στο δέρμα μου».

Έτσι ο ποντικούλης έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος, γιατί θα έπρεπε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας.

Την επόμενη νύχτα ένας παράξενος ήχος, κάτι σαν τον θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συμβαίνει. Μέσα στη νύχτα όμως δεν πρόσεξε πως στην παγίδα είχε πιαστεί από την ουρά ένα φίδι… Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα. Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Έμειναν εκεί όλη τη νύχτα και το πρωί επέστρεψαν στο σπίτι. Η γυναίκα όμως παρουσίασε πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός συμβούλεψε τον άντρα της να της κάνει ζεστές σούπες. Έτσι ο αγρότης έσφαξε την κότα, για να κάνει μια καλή κοτόσουπα. Ωστόσο η γυναίκα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες την επισκέπτονταν καθημερινά για να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας από ένα οχτάωρο. Για να τους ταΐσει όλους αυτούς ο αγρότης, αναγκάστηκε να σφάξει το γουρούνι. Τελικά όμως η γυναίκα δεν τη γλύτωσε. Πέθανε… Στην κηδεία της πήγε πάρα πολύς κόσμος, γιατί ήταν καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι. Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο, ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει το βόδι.

Ο κυρ ποντικός έβλεπε όλο αυτό το πήγαινε – έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη…

Και για όσους το ξεχνούν, είμαστε όλοι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας…
Πηγή: www.bimag.gr , www.tvxs.gr

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2016

"ΟΙ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ" -ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΤΗΝ " ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ"-

Η αποδοχή της Διαφορετικότητας, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αξίες που περιβάλλουν την Αειφορία, καθώς μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων και των λαών. Μόνο εφ’ όσον αυτή διασφαλιστεί, μπορούν οι άνθρωποι να αρχίσουν να συνεργάζονται, ώστε τα προβλήματα του κόσμου να λυθούν. Αντίθετα, όσο η καχυποψία και ο ρατσισμός ορθώνουν ανάμεσά τους εμπόδια, η συνεργασία δεν μπορεί ποτέ να είναι συλλογική και γι’αυτό αποδοτική.

Οι εφτά χρωματιστοί ιππότες

Μια φορά κι έναν καιρό, εδώ και πολλά χρόνια, υπήρχε το Βασίλειο των Χρωμάτων όπου ζούσαν εφτά ιππότες: ο Κόκκινος, ο Πορτοκαλής, ο Κίτρινος, ο Πράσινος, ο Μπλε, ο Λουλακής και ο Βιολετής. Όλοι ήταν γενναίοι και τολμηροί, κι ένιωθαν πολύ περήφανοι για το χρώμα τους.

Ο Κόκκινος Ιππότης έλεγε με μεγάλη ικανοποίηση:
-Το χρώμα μου είναι το ομορφότερο. Κοιτάξτε τη φωτιά, τα κεράσια και τις φράουλες, κι εκείνα τα κόκκινα τριαντάφυλλα που μοιάζουν με ζωντανές φλόγες. Η ζωή είναι κόκκινη, όπως τα χείλη που θέλεις να φιλήσεις!

Ο Πορτοκαλής ιππότης πάντα του απαντούσε:
– Ναι, αλλά το κόκκινο είναι επίσης το χρώμα του αίματος, του πολέμου. Ενώ το δικό μου είναι το χρώμα που έχουν τα πορτοκάλια και τα μανταρίνια, τα σύννεφα όταν δύει ο ήλιος και ο αέρας είναι ακόμα ζεστός. Είναι ένα γλυκό χρώμα, κι απ’ ό,τι φαίνεται, μοσχοβολάει κιόλας.

Τότε πεταγόταν και ο Κίτρινος Ιππότης:
– Πόσο λάθος κάνετε! Εγώ είμαι ο πιο όμορφος: ρίξτε μια ματιά στον ήλιο, στα λεμόνια, στο μέλι και στα χιλιάδες λουλούδια του αγρού. Ακόμα και τα φύλλα των δέντρων γίνονται κίτρινα το φθινόπωρο, λες και ζηλεύουν τα λουλούδια.

Αμέσως, ο Πράσινος Ιππότης ξεσπούσε σε γέλια:
– Ναι, σιγά! Τα φύλλα κιτρινίζουν το φθινόπωρο γιατί είναι ετοιμοθάνατα. Όταν τα φυτά και τα δέντρα είναι δυνατά και νέα, έχουν καταπράσινα φύλλα. Για κοιτάξτε τα βουνά, τα λιβάδια και τα δάση. Ο κόσμος είναι πράσινος όταν είναι ζωντανός.

Όμως, ο Μπλε Ιππότης έβαζε τις φωνές:
– Τι ανοησίες είναι αυτές που ακούω; Αν ο κόσμος έχει ένα χρώμα που ν’ αξίζει, αυτό είναι το μπλε. Κοιτάξτε την απέραντη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Και ο ουρανός; Ένας τεράστιος μπλε θόλος, μια ατέλειωτη έκταση από μπλε χρώμα. Θαλασσί για το νερό και γαλάζιο για τον ουρανό.

Ο Λουλακής Ιππότης, που έμενε όλη αυτή την ώρα σιωπηλός, έλεγε με ξιπασιά:
– Όμως, τι χρώμα έχουν τα βουνά όταν τα βλέπουμε από μακριά το δειλινό, όταν ο ήλιος βασιλεύει; Λουλακί. Όπως το κρασί και τα ώριμα σταφύλια. Ή σαν τα δαμάσκηνα, τα μούρα και τα σύκα, που είναι πιο γλυκά κι απ’το μέλι. Το λουλακί είναι χρώμα σοβαρό, επιβλητικό, μεγαλοπρεπές.

Και τελευταίος έλεγε ο Βιολετής Ιππότης:
– Για να δούμε, ποιο είναι το πιο μυρωδάτο και πιο λεπτεπίλεπτο λουλούδι του δάσους; Φυσικά η βιολέτα. Και τι χρώμα έχουν πολλές πολύτιμες πέτρες που κρύβονται στην καρδιά της γης; Το βιολετί είναι ένα χρώμα γεμάτο συναίσθημα, πάθος. Είναι ο ουρανός την ώρα του δειλινού, ο βελούδινος ήχος που βγάζουν τα βιολιά. Και το όνομα της βιολέτας είναι από μόνο του σκέτο ποίημα.

Όλοι τους, λοιπόν, περνούσαν ώρες ολόκληρες μπροστά στον καθρέφτη, καμαρώνοντας τα χρωματιστά είδωλά τους. Γιατί ο καθένας πίστευε ότι είναι ο καλύτερος και μόνο στους άλλους έβλεπε μειονεκτήματα.

Μια μέρα, ο Ασπρόμαυρος Βασιλιάς που, μαζί με την Τριανταφυλλιά Βασίλισσα ήταν οι κύριοι των Εφτά Ιπποτών, τους φώναξε και τους είπε:

– Αγαπημένοι και γενναίοι Ιππότες των Χρωμάτων, έχω αρχίσει να κουράζομαι με τους καβγάδες και τη ματαιοδοξία σας. Εγώ, ο Ασπρόμαυρος Βασιλιάς, σας διατάζω και σας υποχρεώνω να είστε μονιασμένοι από ‘δώ και πέρα και να μην ξανατσακωθείτε για τις διαφορές σας. Είναι αλήθεια ότι είμαστε διαφορετικοί, αλλά δεν θα ήταν πολύ βαρετό αν ήμασταν όλοι ίδιοι;

Και συνέχισε:

– Προσέξτε καλά: σύντομα θα παντρευτεί η κόρη μου, η Τριανταφυλλιά – Λευκή Πριγκήπισσα, και θέλω να διακοσμήσω το παλάτι μου με το πιο ωραίο στολίδι που υπήρξε ποτέ. Το αφήνω στα χέρια σας, Ιππότες των Χρωμάτων.

Ο καθένας απ’ τους ιππότες άρχισε να σκέφτεται πώς θα ευχαριστούσε τον βασιλιά και σχεδίαζε να διακοσμήσει το παλάτι με μια μεγάλη αψίδα του δικού του χρώματος. Την παραμονή του γάμου, μαζεύτηκαν όλοι μαζί και καθώς ο καθένας ανέλυε την ιδέα του, άρχισε ο ίδιος βαρετός καβγάς. Τότε ο Ασπρόμαυρος Βασιλιάς βγήκε απ’ το δωμάτιό του και είπε στους υπηρέτες του:

– Πιάστε αυτούς τους ξιπασμένους ιππότες και διώξτε τους μακριά! Δεν θέλω να τους ξαναδώ ποτέ πια στα μάτια μου!

Οι υπηρέτες υπάκουσαν στις διαταγές του βασιλιά και έπιασαν τους εφτά Ιππότες των Χρωμάτων, τους έδεσαν όλους μαζί και τους έστειλαν πέρα από τα σύννεφα.

Και τότε, έγινε το θαύμα! Συνέβη κάτι που κανείς δεν είχε φανταστεί. Εκεί, πέρα απ’ τα σύννεφα, δημιούργησαν την πιο όμορφη και εντυπωσιακή αψίδα που είχε δει ποτέ κανείς: το Ουράνιο Τόξο. Οι Ιππότες είχαν κρατήσει ο καθένας το χρώμα του, αλλά ήταν και τα εφτά χρώματα ενωμένα όλα μαζί. Σ’ όλη τη χώρα, οι άνθρωποι έστρεψαν γοητευμένοι τα μάτια τους προς τον ουρανό:

– Τι πολύχρωμη αψίδα! Πόσα διαφορετικά χρώματα, και τι ωραία που είναι όλα μαζί!
Είναι εκπληκτικό!

Ποχόλ Πόνς Ε. & Γκονθάλεθ Ι.Λ., (2003), (μτφρ. Βερίνα Χωρεάνθη), Μάθετε στα παιδιά σας 20 αξίες της ζωής, Άγκυρα,